Filmy orkiestra dęta

Thibaut (Benjamin Lavernhe) to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy'ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności muzyczne swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości losu. Jimmy zaczyna marzyć o innym życiu...

John Reid, stróż prawa na Dzikim Zachodzie staje w odwecie za śmierć swoich towarzyszy. Z pomocą przychodzi mu Tonto.

Rzecz dzieje się w małej górskiej miejscowości. Szanowany obywatel, pracownik Banku pan Sawicki pojawia się pewnego dnia na ulicach miasteczka z wielbłądem. Może zostawił go odjeżdżający cyrk? Może zapomniał? Sawicki wzbudza sensację. Ludzie są w szoku. "Panie Sawicki czemu wielbłąd" - pytają - Jaki w tym sens?" Sawicki wraz z żoną, przedszkolanką nie potrafią odpowiedzieć. Wiedzą tylko, że coraz bardziej lubią wielbłąda. Pomału jednak społeczność mobilizuje się i rusza do ataku. Urzędy domagają się rejestracji, specjalnego podatku za zwierzaka, do różnych instytucji zaczynają napływać donosy. Przed domem Sawickich pojawiają się pikiety, oni ze swym wielbłądem czują się coraz bardziej samotni, osaczeni. Sawickiej w przedszkolu odbierają dzieci na żądanie rodziców, Sawickiego nie chcą w orkiestrze dętej, w której gra od lat na klarnecie, architekt protestuje przeciwko kształtom i rozmiarom stajni, którą Sawicki wznosi dla wielbłąda, którego wbrew wszelkiej normalnej logice kochają coraz bardziej.

Film koncentruje się na Leo Borlocku (Graham Verchere), który jest przeciętnym uczniem w liceum Mica. Dostaje przyzwoite oceny i jest członkiem orkiestry marszowej szkoły. Wszystko to zmienia się, gdy poznaje Stargirl Caraway (Grace VanderWaal), pewną siebie i kolorową studentkę z zamiłowaniem do ukulele, która wyróżnia się w tłumie. Jest miła, odnajduje magię w przyziemności i dotyka życia innych najprostszymi gestami. Jej ekscentryczność i zaraźliwa osobowość oczarowują Leo, ich relację szybko przechodzą od ignorowania i wyśmiewania do akceptacji i pochwał, by znowu wzbudzić w Leo mnóstwo emocji.

Sfrustrowany dyrygent Miki musi radzić sobie z nieznośnym sprzedawcą orzeszków i flecistą Kaczorem Donaldem, który chce zagrać piosenkę o indyku. Gdy wybrzmiewa uwertura „Wilhelma Tella”, koncert przerywa uderzenie cyklonu. Kreskówka odniosła ogromny sukces i przyniosła popularność Kaczorowi Donaldowi. Znalazła się także w jubileuszowej kompilacji z 1974 roku.

Bohater I wojny światowej baron von Sepper (Richard Burton), austriacki arystokrata, ukrywa blizny pod niebieską brodą. Jego ostatnia młoda żona Anne (Joey Heatherton), wchodząc do chłodni w zamku, której baron zabronił jej otwierać, odkrywa zwłoki dawnych jego towarzyszek. Przed zabiciem jej Sinobrody opowiada o swoich zbrodniach.

Kaczor Donald ma koszmarny sen, że mieszka w Niemczech poddanych nazistowskiemu reżimowi. Od świtu ulice miasteczka udekorowanego drzewami w kształcie swastyk przemierza orkiestra wojskowa grająca głośno i z przytupem wojskowe marsze. Donald pragnie spać, ale nie dość, że przeszkadza mu donośne rzępolenie zbliżającego się zespołu, to jeszcze specjalny automat musztrujący wyrzuca go z łóżka. Otwiera oczy i co widzi? Na stoliku obok widzi portret Fuhrera oraz statuetkę salutującą w geście „sieg-hail”, następnie zegar z kukułką, która zamiast wyśpiewywać kuranty wyskakuje salutując na baczność, a na podwórku pręży się kogut w pozie oddającego honory wodzowi. Donald próbuje wrócić do łóżka, ale czujna maszyna nakierowuje go do garderoby, gdzie kaczor niechętnie zakłada czarny mundur z czerwoną opaską na przedramieniu, gdzie widnieje na białym tle znak III Rzeszy. Rzucając jednym okiem za okno, jak daleko znajduje się wojskowa czujka, Donald otwiera skrytkę za portretem wodza i wyjmuje amerykańską kawę oraz aromat jaj na bekonie w spray’u, którym spryskuje sobie podniebienie dla kurażu. Szybko umieszcza cenne przedmioty w schowku i mozolnie odpiłowuje kromkę z przydziałowego chleba, który próbuje jeść popijając kawą. Za chwilę automat przypomina o porannym czytaniu biblii, i „Mein Kampf” wjeżdża na stół przerywając kaczorowi konsumpcję. Następnie Donald jest odprowadzony pod eskortą do fabryki amunicji, gdzie obsługuje taśmę z nabojami, na której co jakiś czas pojawiają się portrety fuhrera, któremu musi salutować. W przerwie na ścianie za plecami kaczora pojawia się dekoracja z uroczym górskim widoczkiem. Teraz jest czas na gimnastykę polegającej na ćwiczeniu salutowania. Kaczor wraca do pracy, ale nie nadąża za taśmą, na której pojawiają się naboje coraz większego kalibru, i przeżywa załamanie nerwowe, w którym ma wizje pląsających i śpiewających pocisków. Donald budzi się we własnym łóżku, w piżamce w gwiazdki i paski z amerykańskiej flagi. Portret na stoliku obok przedstawia prezydenta USA, a statuetka prezentuje się w dumnym geście, symbolu amerykańskiej wolności i niepodległości.

Film opowiada o niezwykłych losach pewnej żydowskiej rodziny na przestrzeni trzech pokoleń. Jej historia opowiedziana jest na tle historycznych i politycznych wydarzeń, które rozgrywały się w tym czasie w Europie.

W odległej chińskiej wiosce zdziesiątkowanej przez dwie wojny domowe i japońską inwazję, miejscowy chłop - Ma Dasan - zostaje zaskoczony przez chińskich żołnierzy, którzy zostawiają u niego w domu dwa duże worki. W jednym jest japoński żołnierz, a w drugim jego chiński tłumacz. I tak spokojnie mija pół roku. W międzyczasie Ma Dasan i jego kochanka, młoda wdowa, starają się zadbać o więźniów, co owocuje wytworzeniem się między nimi swego rodzaju więzi. Czas dalej płynie, we wsi jest coraz mniej jedzenia, a mieszkańcy zaczynają szukać winnych.