Filmy pluton

Marty McFly (Michael J. Fox) to typowy młodzieniec. Przyjaźni się z naukowcem i doktorem Emmetem Brownem (Christopher Lloyd)który miał szalone pomysły. Pewnego razu Brown sprowadza do siebie Martiego by pokazac mu coś czego jeszcze nie widział. Emmet przerobił swój samochód na wehikuł czasu. Prosi go by ten razem z nim go przetestował ale niestety ginie on przez libijskich terrorystów. Marty cofa się do roku 1995 więc aż o 30 lat wstecz. Tam poznaje swoich przyszłych rodziców, których musi ze sobą połączyć. Na domiar złego jego młoda matka (Lea Thompson)zakochuje się w nim nie wiedząc o tym że diametralnie zmieni to przyszłość. Musi wszystko naprawić i powrócić do przyszłości.

W filmie reżyser zawarł własną wizję wojny w Wietnamie i okrutnego procesu dehumanizacji człowieka, który sprawia, iż żołnierze zmieniaja się w żywe maszyny do zabijania. Bohaterowie filmu zostają wysłani na obóz wojskowy z piekła rodem, gdzie trafiają pod komendę pozbawionego ludzkich odruchów D.I., który traktuje ich gorzej niż psy.

Church znów zwołuje najbardziej zabójczą ekipę najemników na świecie. Zadanie jest proste jak dziecinna igraszka: znaleźć, wytropić, zabić! Niestety wkrótce sprawy zaczynają się komplikować, a niezniszczalni po raz pierwszy zaczynają czuć się przyparci do muru. Szczególnie, gdy jeden z nich ginie wciągnięty w pułapkę. "Zemsta" - tego słowa żadnemu z nich nie trzeba powtarzać dwa razy. Uzbrojeni po zęby, wściekli jak nigdy, gotowi na największą zadymę, wyruszają wykończyć wszystkich złych kolesi jacy znaleźli się w scenariuszu. I tylko ktoś, kto nie wie nic o kinie akcji może zapytać: "no i co?". Odpowiedź jest oczywista: "Hasta la vista, Baby!". Jeszcze jakieś wątpliwości? Chuck Norris rozwieje je z półobrotu.

Ethan Hunt wraz ze swoim zespołem IMF musi uporać się z problemami, które wynikły po nieudanej misji.

Porucznik Jordan O'Neil jako pierwsza kobieta zostaje wcielona do jednostki Navy SEALs. Senator Lillian DeHaven próbuje to politycznie wykorzystać.

Zrealizowany na podstawie bestsellerowej powieści Stephena E. Ambrose’a miniserial telewizyjny Kompania braci opowiada historię Kompanii E 506 pułku piechoty spadochronowej 101 Dywizji Powietrznodesantowej Armii Stanów Zjednoczonych. Fabuła została oparta na wywiadach z ocalałymi żołnierzami Kompanii E, a także ich dziennikach i listach, „Kompania braci” relacjonuje losy ludzi, którzy wykazali się niezwykłą odwagą i pokonali wielki strach. Służyli w elitarnej kompanii strzelców. Wraz z aliantami wylądowali w Normandii, walczyli w bitwie o Ardeny i zdobyli Orle Gniazdo Hitlera w Berchtesgaden. Ich oddział poniósł ciężkie straty, a oni sami stali się legendą.

Latem 1990 roku, 20-letni Anthony Swofford, w trzecim pokoleniu rekrut, został wysłany na pustynię w Arabii Saudyjskiej, aby walczyć w pierwszej wojnie w Zatoce. Widzimy wojnę z punktu widzenia podekscytowanych, ale jednocześnie przerażonych możliwością rozpoczęcia prawdziwej walki rekrutów - młodych mężczyzn, którzy nagle znaleźli się na obcym terenie i szukają rozrywki grając w piłkę nożną w maskach przeciwgazowych, czekając na paczki z listami i pismami porno, kibicując walkom skorpionów i upijając się w czasie pierwszego Bożego Narodzenia spędzanego z daleka od rodziny.

System chce z nich zrobić żołnierzy... Jeden żołnierz chce być po prostu człowiekiem. Roland Bozz (Farrell) przyłącza się do oddziału młodych żołnierzy, mających wkrótce być wysłanych do Wietnamu. Niezależność i buntownicza natura Bozza powodują ciągłe tarcia wśród rekrutów i oficerów, którzy nie mogą sobie pozwolić na wewnętrzny konflikt podczas wojny. Kiedy pluton zostaje wysłany na specjalny obóz treningowy do piekielnego miejsca zwanego Krainą Tygrysów Tiger Land - ostatniego przystanku przed Wietnamem, przywódczy charakter Booza zwycięża. Jest w stanie zjednoczyć swoich żołnierzy, co prowadzi w efekcie do niezwykłych konsekwencji.

Porucznik Konaszewicz zostaje dowódcą plutonu podczas wyjazdu do Afganistanu.

W lutym 2009 roku zespół dokumentalistów na czele z Janusem Metzem wylądował w Armadillo, bazie wojskowej NATO, położonej w prowincji Gilmend w Afganistanie, prosto w epicentrum działań bojowych przeciwko Talibom. W ciągu sześciu miesięcy ekipa filmowa obserwowała życie żołnierzy, wysłanych, by udzielać pomocy afgańskiemu ludowi. W filmie pokazano, jak zmienia się nastrój żołnierzy, ich stosunek do wydarzeń. Duży społeczny rezonans wywołała scena zagłady grupy Talibów.