Filmy gra komputerowa, list

Will jest leniwym oraz zbyt pewnym siebie facetem. Nie robi nic, a utrzymuje się z dochodów, jakie przyniósł jego dziadkowi światowy hit na rynku muzycznym. Zatem Will nie ma powodów do zmartwień, bez przerwy umawia się na randki z innymi kobietami. Pewnego dnia spotyka się z bardziej wartościową oraz dojrzałą kobietą niż się spodziewał. Randka w parku z dzieckiem jej najlepszej przyjaciółki jest dla Willa krępująca, choć chłopiec wydaje mu się bardzo interesujący... z wzajemnością. Kiedy między dorosłymi nic nie wychodzi - mężczyzna nie przejmuje się tym zbytnio, gdyż panienek mu nie brak. Chłopiec z parku o imieniu Marcus, o którym Will zdążył już zapomnieć dzwoni, w celu zapoznania go ze swoją mamą, która wiedzie smutne życie, jest zbyt wrażliwa, miewa myśli samobójcze i zalicza się do grona hipisów. Will oczywiście odmawia, lecz Marcus na siłę chcąc uszczęśliwić mamę i dowiedzieć się czegoś więcej o mężczyźnie, zaczyna go szantażować. W ten sposób rozpoczyna się wielka przyjaźń nieznająca granic wieku, której nikt się nie spodziewał, a obróci ona ich oba światy o 180 stopni...

Opowieść o mężczyźnie, którego życie, nie potoczyło się tak, jakby sobie tego życzył. Bardzo chciałby cofnąć czas do okresu liceum i wszystko zmienić. Pewnego dnia, budzi się mając znów siedemnaście lat i ma szansę naprawić popełnione błędy.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.