Filmy austin, usa

Rozwiedzeni rodzice dzielą się opieką nad synem, prowadząc go przez dzieciństwo i okres dojrzewania do dorosłego życia.

Profesor uniwersytetu w Teksasie Dawid Gale zasłynął z aktywnej działalności na rzecz zniesienia kary śmierci. Pewnego dnia zostaje aresztowany. Bliska znajomość z zamordowaną Constance Harraway i wszelakie poszlaki przyczyniają się do oskarżenia profesora o gwałt i zabójstwo, za co grozi kara śmierci. Opinia publiczna jest poruszona zdarzeniem. Na trzy dni przed egzekucją w więzieniu pojawia się młoda dziennikarka Bitsey Bloom, która chce przeprowadzić wywiad z profesorem. Czy przyznanie się do winy jest swoistym protestem przeciwko karze śmierci a profesor chce tym udowodnić, jak łatwo skazać niewinnego człowieka? A może Gale manipuluje swoją rozmówczynią, która usiłuje dociec prawdy? Czym będzie jej odkrycie dla dziennikarki? Czy zdąży przed egzekucją?

Zakończenie roku szkolnego w jednej z amerykańskich szkół średnich. Młodzież z tej okazji planuje ogromną imprezę z dużą ilością alkoholu i marihuany w mieszkaniu jednego z uczniów. Niestety dostawca piwa przyjeżdża za wcześnie, przez co rodzice chłopaka orientują się w sytuacji. Trzeba zatem znaleźć inną miejscówkę. W tle przepiękne lata 70'.

W serialu amerykańscy detektywi ujawniają najbardziej przerażające i tragiczne przypadki zabójstw.

Tym razem Wiseman tworzy połączenie doskonałe – swój najnowszy film poświęca niewielkiemu, osiedlowemu klubowi bokserskiemu w Austin w Teksasie, którego założycielem jest dawny profesjonalny bokser, Richard Lord. Wiseman niemal nie wychodzi z ciasnego, oświetlonego jarzeniówkami wnętrza klubu, biednego i bogatego zarazem, wypełnionego przedmiotami, posklejanymi taśmą workami do ćwiczeń i poczuciem dyskretnego łączenia się we wspólnotę. To swoisty Babilon tolerancji, w którym spotykają się ludzie różnych ras, płci, w różnym wieku, różniący się wyglądem, sposobem życia, zawodem, wykształceniem, statusem społecznym. Przychodzą z rodzinami, z małymi dziećmi, z psami. Każdy znajdzie tu swoje miejsce. Reżyser wprowadza widzów w trans. Pokazując ćwiczących, zaangażowanych uczestników, rytmizuje ujęcia. Zachwyca się ruchem ciał, kontrastuje i ustawia je niczym choreograf. Przy tym wykorzystuje naturalne dźwięki, podsłuchuje rozmowy, unika jawnej kreacji.