Filmy malarz, artysta, nastolatek

Po śmierci Arthura Howitzera Juniora, pochodzącego z Kansas, cenionego redaktora popularnego amerykańskiego magazynu Kurier Francuski, z siedzibą w Ennui-sur-Blasé we Francji, zespół redakcyjny zbiera się w celu napisania nekrologu. Wspomnienia o Howitzerze składają się na cztery opowieści: Reporter na rowerze opisujący podejrzane dzielnice miasta; Konkretne arcydzieło o niepoczytalnym malarzu, jego strażniczce i muzie oraz pazernych marszandach; „Poprawki do manifestu” dokumentujące miłość i śmierć na barykadach podczas buntu studenckiego; oraz Prywatna jadalnia komisarza - pełna napięcia historia o narkotykach, porwaniach i wyrafinowanej kuchni.

Holandia, rok 1665. W Delft mieszka wraz z rodziną 17-letnia Griet (Scarlett Johansson). Po wypadku ojca, aby pomóc swojej rodzinie, dziewczyna podejmuje pracę. Zostaje służącą w domu państwa Vermeerów. Śpi w piwnicy, ciężko pracuje w kuchni, sprząta. Szybko orientuje się, że stosunki między małżonkami nie układają się najlepiej. Pan domu, Johannes Vermeer (Colin Firth), jeden z najbardziej znanych malarzy w mieście, oddaje się w samotności swojej pasji. Żona artysty, Catharina (Essie Davis), nie podziela fascynacji męża i ma do niego pretensję, że zbyt wolno pracując wpędza rodzinę w długi. Vermeerowie mają już kilkoro dzieci, a Catharina właśnie spodziewa się kolejnego. Każdy obraz Johannes tworzy przez wiele miesięcy, dopracowując godzinami najmniejszy detal. Nie uczestniczy w życiu rodziny, która nie rozumie tego, co on robi - zamyka się w swojej pracowni, będącej dla niego prawdziwą oazą spokoju. Griet jest pierwszą osobą, której pozwala wtargnąć do swojego świata. Choć dzieli ich wszystko: pochodzenie, wychowanie i wykształcenie. Vermeer odnajduje w Griet pokrewną duszę, która tak jak on, ma intuicyjne wyczucie barwy i światła. Między służącą a jej panem narasta zażyłość...

Historia Jean Michela Basquiata - jednego z najbardziej kontrowersyjnych artystów XX wieku.

Mike Waters (River Phoenix) cierpi na narkolepsję, co utrudnia mu życie. Nie ma pieniędzy, domu, ani środków do życia, dlatego też aby przetrwać trudni się prostytucją. W wieku dziecięcym był wychowywany przez matkę, która pewnego dnia po prostu zniknęła. Od tamtego momentu pragnie ją odnaleźć. Wraz ze swoim przyjacielem Scottem Favorem (Keanu Reeves) wyruszają w podróż, która kończy się we Włoszech. Tam Scott zakochuje się w ubogiej, pięknej dziewczynie.

Konserwatywny prawnik z Kansas City stara się utrzymać nienaganny porządek i tradycyjne wartości w swojej zamożnej rodzinie.

Artemisia Gentileschi była jedną z pierwszych dobrze znanych malarek. Film ukazuje jej młodość, gdy była pod opieką swego ojca, malarza Orazio Gentileschi. W 1612 roku Artemisia zeznawała w sądzie w obronie swojego nauczyciela, Agostino Tassi, który oskarżony był o jej zgwałcenie.

Bystremu, młodemu samotnikowi George'owi udało się dotrwać do klasy maturalnej, choć ani razu nie odrobił zadania domowego. Sally jest szkolną pięknością, ukrywającą smutek pod maską popularności. Pomiędzy bratnimi duszami, mającymi trudne relacje z rodzicami rozkwita przedziwny związek. Wkrótce przekonują się, że życie i miłość potrafią zniweczyć marzenia, a sterty zadań domowych mogą wykończyć w przeddzień ukończenia szkoły. Przenikliwy dramat, który przy pomocy utalentowanej obsady, tchnął nowe życie w ulubiony temat amerykańskich filmów - wkraczania w dojrzałość.

Tytułowa Mowa ptaków jest językiem, jakim posługują się wykluczeni z agresywnej, hałaśliwej większości: dręczony przez dzieci nauczyciel historii, wyrzucony z pracy polonista, trędowaty kompozytor, dziewczyna sprzątająca w domu bankiera, szpotawa kwiaciarka i zafascynowana kinem uczennica. Zepchnięci na out przez reprodukujący bezmyślność system, przez skandujące „Nie-na-wi-dzę! Nie-na-wi-dzę!” stadionowe bandy nazioli; na swoją obronę mają tylko ironię, kwiaty i cytaty z klasyków.

Film ukazuje historię 22-letniej Aury (Lena Dunham), która wraca z college'u do swojej matki artystki. Aurze nie powodzi się: jej strona na YouTube ma tylko 357 odwiedzin, rzuca ją chłopak, jej chomik umiera, a ona sama nie wie jak pokierować własnym życiem. Zatrudnia się jako hostessa w restauracji, wchodzi w związki z dwoma mężczyznami, a przede wszystkim chce, żeby ktoś pomógł jej określić kim tak naprawdę jest.

Drugi film w dorobku Stephena Frearsa jest próbą ukazania historii angielskiego dramaturga Joe Ortona, który stał się legendą w latach 60. Reżyser skupia się na relacjach, które łączyły Ortona z Kennethem Halliwellem. Halliwell dla głównego bohatera był nie tylko mentorem i nauczycielem, ale także kochankiem, który w pewnym momencie staje się zazdrosny o dobrze zapowiadającą się karierę swojego ucznia.