Filmy atak, obrona

Klika osób barykaduje się w domu i próbuje uchronić się przed atakami zombie.

Geniusz efektów specjalnych Tom Savini (twórca niesamowitej charakteryzacji do filmów Piątek 13-ego i Creepshow), przedstawia nową barwną wersję klasycznego horroru George'a A. Romero z roku 1968, który zyskał miano kultowego. Siedmioro obcych sobie ludzi, odciętych od świata w położonej na uboczu opuszczonej farmie, stawia czoła całej armii krwiożerczych zombie, których obudziła do życia radioaktywna sonda kosmiczna. Zombie nie znają litości zabijają i pożerają każdego, kto stanie na ich drodze. Noc żywych trupów to klasyka kina lat 90.: mrożący krew w żyłach horror, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej sceny.

Wychowany w surowych slumsach Rumunii, Victor (Luke Goss) zna wartość życia bardziej niż większość ludzi, co czyni go idealnym zabójcą. Zdradzony przez ludzi, którzy uczynili go tym, kim jest, zmuszony jest upozorować własną śmierć i uciekać do Londynu. Po dołączeniu do rodziny gangsterskiej, jego zasady zostają wystawione na próbę.

Rok 1871. Generał Dąbrowski planuje atak na Wersal, ale Francuzi nie mają do niego zaufania. Sytuacja ulega zmianie po bohaterskiej obronie Neuilly, wówczas generał zostaje mianowany wodzem generalnym. Następnie akcja przenosi się w przeszłość, na tereny Warszawy, gdzie ukazane są młode losy Dąbrowskiego.

Nevada to urocze miasto. Mieszkańcy przez większość czasu wiodą ciche, spokojne życie, ale muszą je dzielić z Graboidami (nieudanymi eksperymentami rządowymi). Są to niebezpieczne robaki, wielkie na 30 stóp, które żyją pod ziemią.

Urodzony w zamożnej rodzinie Henri Grouès (Benjamin Lavernhe) był zarówno bojownikiem ruchu oporu, posłem, obrońcą bezdomnych, rewolucjonistą, jak i obrazoburcą. Od ław Zgromadzenia Narodowego po slumsy na paryskich przedmieściach – jego zaangażowanie na rzecz najsłabszych przyniosło mu międzynarodową sławę. Stworzenie Emmaüs i fala jego niezapomnianego uroku zimą 1954 roku uczyniły go ikoną. Jednak każdego dnia wątpił w swoje działania. Jego słabości, cierpienie, mało wiarygodne życie intymne pozostawały nieznane opinii publicznej. Zbuntowany biedą i niesprawiedliwością, często krytykowany, a czasem zdradzany, Henri Grouès miał tysiąc żyć i stoczył tysiąc bitew. W historii pozostawił ślad pod wybranym przez siebie imieniem: Abbé Pierre.