Filmy plotka, paryż, prawnik

Solène jest 40-letnią samotną matką, która pewnego dnia wybiera się ze swoją nastoletnią córką na Coachella Music Festival. Przypadkowo spotyka Hayesa Campbella, głównego wokalistę August Moon, najgorętszego boysbandu na świecie i wkrótce rozpoczynają burzliwy romans, jednak życie w blasku jego reflektorów może być czymś więcej, niż się spodziewała.

Jedna z najpiękniejszych miłosnych historii, która przenosi nas w XIX wiek. Namiętne uczucie Archera i hrabiny Oleńskiej nie może się spełnić. On zaręczony jest już z inną, a ona ma męża Polaka, od którego ucieka, budząc skandal i tracąc wszelkie szanse na rozwód. Zostaje im więc miłosny kod spojrzeń, dotyków, dyskretnych gestów oraz słów, które wyrażają wszystko, choć z pozoru nie mówią nic...

Roman Polański wielkim artystą jest – to wiedzą wszyscy. Podobnie jak o tym, że zaprzepaścił swoją hollywoodzką karierę i reputację ponad 30 lat temu przez udział w gwałcie/stosunku z nieletnią. Przynajmniej tak każdy myśli... Odświeżenia tematu, i być może rzucenia na niego nowego światła, podjęła się Marina Zenovich. Próbuje ona zrozumieć przesłanki kierujące Polańskim uciekającym ze Stanów, co tak naprawdę zdarzyło się w tamtym czasie, a także sposób działania systemu prawnego.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".

Mężczyzna w czasie wojny uległ amnezji. Zostaje przypisane mu fałszywe nazwisko. Po dwudziestu latach pamięć powraca i powoli staje się świadomy tego oszustwa. Poznaje kobietę, którą kochał w młodości.