Filmy miłość, buddyzm

42-letni Lester Burnham (Kevin Spacey) ma nudną pracę, nastoletnią córkę (Thora Birch) i żonę (Annette Bening), która stara się wszystko ułożyć po swojej myśli. Zarówno jego rodzina jak i otaczający go ludzie uważają, że jest skończonym nieudacznikiem. Lester z braku motywacji nic nie zmienia w swoim życiu do dnia, w którym poznaje koleżankę z zespołu swojej córki - Angelę (Mena Suvari). Bohater zauracza się w dziewczynie i stara się zrobić wszystko aby jej zaimponować.

Pi, syn właściciela zoo w Indiach, od najmłodszych lat poszukuje własnej duchowej drogi. Na kluczowe pytania szuka odpowiedzi zarówno w hinduizmie, w którego duchu został wychowany przez matkę, jak i chrześcijaństwie czy islamie. W każdej z tych religii odnajduje prawdę o Bogu. Kiedy Pi ma 17 lat, ojciec z przyczyn finansowych podejmuje decyzję o przeprowadzce rodziny do Kanady. Podczas morskiej przeprawy rozpętuje się burza i statek tonie. Przeżywa tylko Pi i kilkoro dzikich zwierząt, w tym tygrys bengalski o imieniu Richard Parker. Przez ponad siedem miesięcy dryfują na otwartym ocenie na małej szalupie ratunkowej. Żeby przetrwać, Pi próbuje oswoić drapieżnika.

Opowieść o miłości, śmierci i poszukiwaniu wiecznej młodości, której akcja obejmuje 3000 lat i toczy się na przestrzeni kilku różnych epok, od starożytności po odległą przyszłość. W rolach głównych: Hugh Jackman (Van Helsing), Rachel Weisz (Constantine) i Ellen Burstyn (Egzorcysta).

Filozoficzna opowieść o ludzkim życiu. Głównymi bohaterami są dwaj buddyjscy mnisi żyjący na odludziu w małej świątyni. Młody dopiero wchodzi w życie poznając prawdy niesione przez wielowiekową kulturę. Stary - jest jego duchowym nauczycielem. Pełen młodzieńczych namiętności uczeń, nie zawsze będzie zgadzał się z surowymi zasadami mistrza. Film jest podzielony na pięć części - pór roku. Ich przemijanie symbolizuje życie człowieka w całej swej intensywności: od narodzin po śmierć, od miłości po cierpienie.

Michèle ma 20 lat. W pamiętniku pisze: "Mam 20 lat i zmarnowane życie.” Właśnie rozstała się z Bertrandem. Musiała poddać się aborcji. Czuje się źle. Czuje się sama, mała, nic nie znacząca wobec świata. Wszyscy wokół niej to olbrzymy. Wszystko wiedzą, wszystko rozumieją, umieją ŻYĆ. Chciałaby urosnąć, żeby być taka jak oni. Prosi Boga, by jej pomógł, następnie zwraca się do Buddy. A później jeszcze spotyka François, Żyda, weterynarza, lat 32. Dwadzieścia pięć stron wyrwanych z jej pamiętnika opowiada nam o burzliwym poszukiwaniu tożsamości przez młodą kobietę, która w głębi wciąż jest nastolatką. Chciałaby wierzyć w życie, w coś (na przykład w Boga, czemuż by nie?), w kogoś, we François, z braku wiary w siebie.

Rok 1968. Wielka Brytania. Szkoła dla chłopców. Uczniowie zostają oskarżeni o bunt. Poznajemy Micka i jego młodszych przyjaciół, którzy się zbuntowali przeciwko dotychczasowemu porządkowi panującemu w szkole...

Dargye i jego żona Drolkar mają trzech synów i wiodą spokojne, zwyczajne życie. Razem z dziadkiem zajmują się hodowlą owiec. Młodsi synowie wciąż dokazują. Biegają po łące i bawią się „balonem”, czyli pochodzącą z malejących zapasów prezerwatywą należącą do rodziców. To wydarzenie wywołuje serię dylematów, które burzą harmonię rodziny. Co jest ważniejsze w kręgu życia i śmierci — dusza czy rzeczywistość? Magiczna, pełna ciepłego humoru historia, w której wierzenia buddyjskie zderzają się z rzeczywistością współczesnego społeczeństwa. Spektakularnie piękna opowieść o płodności, pasji, miłości i stracie rozgrywająca się wśród tybetańskich pastwisk.