Filmy klub, muzyka

Bart Millard wychowuje się bez matki. Skonfliktowany z despotycznym ojcem, szuka pocieszenia w modlitwie, muzyce i świecie wyobraźni. Lata później, jako nastolatek, Bart postanawia zająć się sportem, wierząc, że w ten sposób odbuduje swoje relacje z rodzicem. Niestety, ciężka kontuzja przekreśla marzenia o futbolowej karierze i chłopak zostaje zmuszony do zmiany planów. Z pomocą przychodzi mu jedna z nauczycielek, która dostrzega w Millardzie nieodkryty talent muzyczny. Zachęcany przez swoją dziewczynę – Shannon, Bart postanawia dołączyć do lokalnego zespołu, zostając ich wokalistą. Grupa przyjmuje nazwę MercyMe i wyrusza w trasę po Ameryce. Niestety, pierwsze koncerty nie zwiastują niczego wielkiego. Sceptyczni wobec zespołu są zarówno widzowie, jak i krytycy. Wszystko zmienia się po jednym z występów... Bart, który właśnie dowiedział się o chorobie ojca i poważnie rozważa odejście z zespołu, siada samotnie z gitarą i zaczyna komponować. Wspominając wszystko, co przydarzyło mu się w życiu, przelewa uczucia i słowa na papier. Z dawnych emocji i niespełnionych nadziei wyłania się legenda „I Can Only Imagine”.

New Jersey, lato 1985 r. David (Craig Roberts) korzysta z uroków wakacji, zanim pójdzie do college'u. Dniami pracuje w ekskluzywnym klubie Red Oaks, gdzie pomaga gościom na kortach tenisowych. Natomiast nocami korzysta z uroków młodości wraz ze swoją piękną dziewczyną, Karen (Gage Golightly).

Film opowiada historię Frankiego Wilde'a, legendarnego DJ'a grającego w najbardziej znanych dyskotekach świata. Życie w ciągłym hałasie, nadużywanie alkoholu i narkotyków powoduje że u szczytu swojej kariery Frankie zaczyna mieć problemy ze słuchem. Chcąc jednak utrzymać pozycję lidera wśród DJ'ów, postanawia to ukryć.

Sheffield, Anglia. Sześciu zdesperowanych bezrobotnych, byłych już pracowników stalowni, zainspirowanych aktywnością słynnego zespołu Chippendales i entuzjastycznej reakcji rozszalałej kobiecej widowni z ich miasta, postanawia założyć podobną grupę z męskim stripteasem. Nie są oni ideałami męskiej urody, dlatego aby odnieść sukces decydują się.... rozbierać całkowicie do naga. Przezabawna komedia ironicznie ukazująca absurdy życia. Jest zarazem oryginalną opowieścią o ludziach, którym udało się odzyskać wiarę w siebie i szacunek otoczenia. Atutem obrazu jest nagrodzona Oscarem ścieżka dźwiękowa z przebojami, takich gwiazd jak: Donna Summers, Sister Sledge czy Tom Jones. Dodatkowo produkcja zdobyła trzy nominacje do Nagrody Akademii.

Poznaj okoliczności towarzyszące tragicznej śmierci znanych 27-latków, takich jak Jimi Hendrix, Jim Morrison, Brian Jones, Janis Joplin, Kurt Cobain i Amy Winehouse.

Rozgrywający się w samym sercu muzyki serial Camden ujawnia, jak ten zakątek Londynu wpłynął na życie i karierę niektórych z najbardziej znanych artystów na świecie. Dzięki archiwalnym materiałom, scenom z życia codziennego i wywiadom odkryjemy bogatą historię Camden. Światowej sławy muzycy podzielą się z widzami swoimi doświadczeniami z Camden od pierwszych występów po wyprzedane koncerty, opowiedzą o wzlotach i upadkach nocnego życia oraz o młodości spędzonej na odkrywaniu muzyki. Według niektórych popularnych, zarówno dawniej jak i teraz, artystów, Camden hołduje jaskrawości i buntowi kontrkultury. To list miłosny do miejsca w Londynie, które odmieniło wiele istnień i w pewien sposób aż po dziś dzień pozostaje jedynym w swoim rodzaju miejscem, które jest kolebką kreatywności.

Młoda kobieta z szanowanej i bogatej rodziny została zamordowana. Jej ciało zostało znalezione na uboczu miasta, w pobliżu farmy Rose (Simone Signoret). Kobieta mieszka tam z dwójką dorosłych synów. Rose jest kobietą serdeczną, ale zarazem apodyktyczną, a gospodarstwo prowadzi w sposób dość władczy. Sprawę prowadzi inspektor Larcher (Alain Delon), i podejrzewa że któryś z mężczyzn jest w to zamieszany. Jednak obaj podczas zabójstwa byli poza domem. Między detektywem a matką chłopców, dochodzi do spięcia, jednak po czasie wzrasta wzajemny szacunek i zrozumienie. Czy jeden z synów kobiety po zwykły morderca?

Pracujący w Nowym Jorku policjant przyjeżdża do Londynu aby wspomóc tamtejszą policję w walce z handlarzami narkotyków. Swoje podejrzenia kieruje na amerykańskiego przestępcę którego obarcza za rozpad małżeństwa. Schwytanie go to dla niego sprawa honoru.

Filmowy zapis wykonania poematu symfonicznego „Bajka” Stanisława Moniuszki w Klubie Fabrycznym Zakładów „Ursus” w Warszawie w 1952 roku przez Orkiestrę Filharmonii Warszawskiej pod batutą Witolda Rowickiego. Utwór, poza tytułem, nie posiada programu literackiego, stanowi swobodną kilkunastominutową kompozycję różnych nastrojów. Ten dokument muzyczny został zrealizowany przez Andrzeja Munka w okresie jego pracy w Wytwórni Filmów Dokumentalnych, która przypadła na lata socrealizmu. Stanowi filmowy dowód realizacji socjalistycznej utopii – upowszechnienia kultury wysokiej wśród klasy robotniczej. Ujęcia wykonawców zmontowane są w ujęciami publiczności – kobiet i mężczyzn pracujących na co dzień w fabryce, którzy znaleźli się zapewne w nowej dla siebie sytuacji spędzania wolnego czasu. Munk był wielkim melomanem, chociaż sam z umiarkowaniem operował muzyką poważną w swoich filmach fabularnych. To zamiłowanie można dostrzec w nazewnictwie części filmu Eroica lub w scenie koncertu skrzypcowego w Pasażerce. Wśród jego niezrealizowanych projektów pozostał pomysł filmu fabularnego poświęconego Wilhelmowi Furtwänglerowi, dyrygentowi filharmoników berlińskich w czasach Trzeciej Rzeszy.