Filmy eutanazja, śnieg

W ostatnich dniach planety Krypton, naukowiec Jor-El wysyła swego syna na Ziemię, aby uratować go przed zagładą. Przygarnięty przez małżeństwo Kentów, Kal-El próbuje dostosować się do ludzi, co jest niezwykle trudne, gdy dysponuje się nadludzkimi mocami. W końcu udaje mu się dowiedzieć kim jest, ale sprowadza to na Ziemię kryptońskich przestępców dowodzonych przez generała Zoda.

Mieszkańcy małego miasteczka na Alasce przygotowują się do okresu ciemności, mającego trwać przez trzydzieści dni. Przed zapadnięciem zmroku do miasteczka przybywa, nie wiadomo skąd obcy. Twierdzi on, że kiedy zapadnie zmrok miasteczko odwiedzą istoty, które zabiją wszystkich ludzi. Biorąc go za wariata miejscowy szeryf zamyka go w więzieniu. Po kilku godzinach zapada zmrok. I już niedługo pojawiają się pierwsze ofiary. A brednie szaleńca okazują się prawdą. Teraz, by przeżyć garstka ocalałych musi się ukryć.

Minął rok od rozprawy z terrorystami w szklanym wieżowcu. Policjant John McClane oczekuje przylotu żony na lotnisku w Waszyngtonie. Mają właśnie spędzić święta Bożego Narodzenia u teściów. Niestety, szykuje się kolejna potyczka z przestępcami. Na lotnisko przybyć ma samolot z ekstradycjonowanym generałem Esperazą, dyktatorem z Ameryki Łacińskiej i szefem narkotykowego kartelu. Zorganizowana grupa terrorystów opanowuje lotnisko, by odbić generała. Zanim McClane spotka się z żoną będzie musiał stoczyć bezpardonową walkę z przestępcami.

Opowieść o dwóch przyjaciółkach, które pragną otrząsnąć się z wojennej traumy, toczy się w 1945 roku w Leningradzie, który dochodzi do siebie po latach oblężenia. Bohaterki „Wysokiej dziewczyny”, Masza i Ija, próbują nie tylko zapomnieć o tym, czego doświadczyły, ale także przypomnieć sobie kim były, nim zardzewiały ich plany, emocje i uczucia. Inspiracją dla młodego reżysera był wstrząsający reportaż noblistki Swietłany Aleksijewicz, „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” i tym, co wspaniały film Bałagowa czyni wyjątkowym, jest właśnie kobieca perspektywa. Reżyser nie skupia się więc na heroicznych wojennych czynach, lecz na nowo definiuje bohaterstwo: jako codzienne drobne zwycięstwa życia nad śmiercią, nadziei nad żałobą, młodości nad dramatycznymi doświadczeniami.

Tytułowy Johnny to młody Amerykanin, który z powodu wpojonych mu przez nieżyjącego już ojca ideałów, zaciąga się do wojska, aby jak twierdzi, podczas I wojny światowej "walczyć o demokrację". Podczas inspekcji okopów Johnny zostaje wyznaczony do idiotycznej misji, w której zostaje bardzo ciężko ranny. Wybuch bomby pozbawia go rąk, nóg oraz twarzy, a w dalszej konsekwencji - również wzroku, słuchu i węchu. Lekarze cudem ratują młodego żołnierza, który po umieszczeniu w szpitalu określony jest mianem "warzywa". Diagnoza lekarzy nie jest do końca trafna. Wewnątrz zmasakrowanego organizmu nadal funkcjonuje mózg. Chłopakowi udaje się wymyślić sposób porozumiewania się z otoczeniem przy pomocy alfabetu Morse'a. W ten sposób Johnny nawiązuje kontakt z jedną z pielęgniarek...

Film skupia się na roli kościoła katolickiego w czasie II wojny światowej, a szczególnie na postaci papieża Piusa XII, który w obawie przed represjami niemieckimi wobec duchowieństwa i wiernych uchylił się od otwartego potępienia nazistowskich zbrodni. Głównym bohaterem jest oficer SS Kurt Gerstein, który mimo że dostarczał zabójczy gaz do obozów koncentracyjnych, próbuje powiadomić świat, a Watykan w szczególności, o holocauście.