Filmy nuta

Film jest pastiszem Steamboat Bill Bustera Keatona. Miki jest pracownikiem na parowcu kapitana Czarnego Piotrusia zajmującym się przewożeniem różnych towarów, między innymi zwierząt. Miki stoi u steru, gdy kocur wchodzi na mostek i wyprasza go stamtąd brutalnie. W najbliższym porcie Miki próbuje przeładować krowę na ląd, ale jest ona zbyt chuda, więc napycha ja sianem. W porcie, już po odcumowaniu, pojawia się spóźniona Minnie. Miki łowi ją żurawiem na pokład, gdzie rozsypują się nuty Minnie do piosenki „Turkey in the Straw”, które zjada koza, zamieniając się w katarynkę uruchamianą za pomocą ogona. Miki akompaniuje kozie początkowo na perkusji złożonej z naczyń kuchennych, a potem używa zwierząt jako instrumenty perkusyjne, aż do chwili gdy Czarny Piotruś wysyła go do obierania kartofli. To jest pierwszy udźwiękowiony film animowany z myszką Miki.

Po pięciu latach od nieudanego koncertu, światowej sławy pianista, Tom Selznick (Elijah Wood), wraca na scenę, by uczcić pamięć swojego zmarłego mentora. Z powodu tremy wybiera dość łatwy repertuar, który zagra bez trudu. Nieoczekiwanie po rozpoczęciu koncertu Tom odkrywa, że ktoś zostawił mu w nutach wiadomość diametralnie zmieniającą przebieg występu.

Samotny muzyk zakochuje się w skrzypaczce z orkiestry. Jego monotonne życie nabiera barw, gdy dostrzega ją po raz pierwszy.

Podróż na kraniec świata. Od zdrady do miłości. Życie Lucii wali się w gruzy. Ma poważne problemy ze zdrowiem, a w dodatku odkrywa, że zdradza ją mąż. Rzuca więc wszystko i wraz z przyjaciółką, Leą - z którą połączyła ją zmysłowa fascynacja - rusza na kraniec świata. Czy wśród skał wybrzeża Patagonii, w magicznej krainie wielorybów, bohaterki znajdą rozwiązanie swoich problemów? Czy przeżyją tu oczyszczenie i przemianę duchową?

Fenella MacLean (Eleanor Parker) zamierza poślubić kompozytora Caryla Dubroka (Gig Young). W międzyczasie dowiaduje się, że Gemma (Ida Lupino), niezamężna kobieta, wraz z dzieckiem zamieszkują z kompozytorem o nazwisku Dubrok.

Dokument Kazimierza Karabasza przedstawia codzienną, żmudną pracę najmłodszych adeptów szkoły muzycznej. Oglądamy zajęcia z rytmiki, przepisywania nut, baletu, śpiewu oraz (nieśmiałej jeszcze) gry na instrumentach. Kamera uważnie rejestruje skupienie i poświęcenie dzieci, a jedynym komentarzem są dobiegające zza kadru niekończące się polecenia nauczycieli: „wolniej, dokładniej, wyżej rączki…”