Filmy nagość, trofeum

Szesnastoletni Erik jest bity przez swojego ojczyma. Swoją złość wyładowuje na rówieśnikach. Po wyrzuceniu ze szkoły matka postanawia umieścić go w prywatnej szkole dla chłopców w miejscowości Stjärnsberg. Zabrania Erikowi wdawania się w bójki, jednak czy to jest możliwe w takiej szkole? Czy uda mu się wybrnąć z tego cało?

Chris Pratt, wskutek własnej brawury, uległ poważnemu wypadkowi samochodowemu i doznał obrażeń mózgu oraz częściowo stracił pamięć. Przedtem był obiecującym sportowcem, gwiazdą szkolnej drużyny hokeja. Pochodził z majętnej rodziny, miał śliczną dziewczynę i perspektywy wielkiej kariery. Teraz ma trudności z zapamiętaniem prostych informacji. Żyje w wynajętym mieszkaniu wraz ze swym przyjacielem i mentorem, ociemniałym Lewisem. Udaje mu się zdobyć pracę nocnego sprzątacza w lokalnym oddziale banku. Spotyka dawnego kumpla ze szkoły, Gary'ego Spargo, który pomaga mu uwierzyć w siebie, a nawet znajduje mu dziewczynę, striptizerkę Luvlee Lemons. Wkrótce jednak okazuje się, że Gary szykuje wielki skok na bank, w którym zamierza bezwzględnie wykorzystać Pratta.

Żelazna Noga to mistrz kung fu z Shaolin, który ledwo wiąże koniec z końcem sprzedając makulaturę i udzielając lekcji sztuki walki za grosze. Mimo wszystko ciągle wierzy, że uda mu sie spełnić obietnicę daną swemu mistrzowi i rozpropaguje kung fu. Pewnego dnia spotyka na swej drodze trenera piłki nożnej - kiedyś gwiazdę futbolu teraz rozbitka życiowego bez pracy. Razem postanawiają założyć drużynę i wystartować w mistrzostwach kraju. Żelazna Noga zwołuje resztę swoich przyjaciół z Shaolin i zaczynają morderczy trening, który zapewni im zwycięstwo w rozgrywkach...

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".