Filmy nagość, trofeum

Głównym bohaterem filmu Hafstroma jest Erik Ponti, młody, sprawiający masę kłopotów chłopak. Po kolejnej szkolnej bójce matka Erika przenosi go do innej szkoły. Także tutaj Erik nie bardzo potrafi się przystosować, szczególnie, że grupa starszych chłopaków postanowiła zmienić jego życie w piekło.

Wydawałoby się, że Chris Pratt jest prawdziwym dzieckiem szczęścia. Pochodzący z majętnej rodziny obiecujący sportowiec, gwiazda drużyny hokeja, ze śliczną dziewczyną u boku i wspaniałymi perspektywami na przyszłość. Jednak w ułamku sekundy traci to wszystko - w następstwie wypadku samochodowego doznaje obrażeń mózgu i częściowo traci pamięć. Po powrocie ze szpitala zamieszkuje ze swym przyjacielem, ociemniałym Lewisem. Udaje mu się zdobyć pracę nocnego sprzątacza w lokalnym oddziale banku. Pewnego dnia spotyka dawnego kumpla ze szkoły, Gary’ego, który pomaga mu ponownie uwierzyć w siebie, a nawet poznaje z pewną dziewczyną, striptizerką Luvlee. Wkrótce jednak okazuje się, że Gary szykuje wielki skok na bank, a ważnym elementem tego skoku ma być Pratt.

Żelazna Noga to mistrz kung fu z Shaolin, który ledwo wiąże koniec z końcem sprzedając makulaturę i udzielając lekcji sztuki walki za grosze. Mimo wszystko ciągle wierzy, że uda mu sie spełnić obietnicę daną swemu mistrzowi i rozpropaguje kung fu. Pewnego dnia spotyka na swej drodze trenera piłki nożnej - kiedyś gwiazdę futbolu teraz rozbitka życiowego bez pracy. Razem postanawiają założyć drużynę i wystartować w mistrzostwach kraju. Żelazna Noga zwołuje resztę swoich przyjaciół z Shaolin i zaczynają morderczy trening, który zapewni im zwycięstwo w rozgrywkach...

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".