Młody ksiądz walczy z przestępczością zorganizowaną w swojej dzielnicy w Neapolu, ale zakochuje się w 13-letnim chłopcu. Jest to szansa gangsterów na którą czekali, aby pozbyć się kapłana. Czy będą w stanie zmusić chłopca do oskarżenia księdza o molestowanie seksualne?
Rozgrywająca się wśród grupki 30-latków opowieść, która chwyta ich w momencie pierwszego życiowego kryzysu. Nagła choroba i widmo śmierci uświadamia wszystkim własną śmiertelność i kruchość. Bezpośrednią inspiracją dla filmu były doświadczenia samego Assayasa, który mierzył się z odejściem swoich przyjaciół, ofiar AIDS. Akcja rozgrywa się w środowisku ludzi związanych ze sztuką i literaturą - pisarzy, wydawców, projektantów mody. A jednym z ważniejszych rekwizytów jest praca Josepha Beuysa. Podzielony na sześć rozdziałów i prowadzony charakterystycznymi brzmieniami gitary Alego Farka Touré’go "Koniec sierpnia, początek września" wprowadza nas w aurę wczesnej jesieni. Chodzi oczywiście nie tyle o porę roku, ile porę życia, kiedy nieodwracalnie zatrzaskują się wrota młodości, nadchodzi czas pierwszych rozliczeń, rozczarowań, rozstań.
Ezequiel jest nastolatkiem, który zaczyna odkrywać swoją seksualność. Kiedy poznaje tajemniczego, starszego od siebie Mono, szybko się zakochuje. Mono zaprasza go na weekend do domu swojego kuzyna. Dom jest pusty, ale Ezequiel ma wrażenie, że nie są tam sami. Po tym czasie spędzonym razem Mono nagle znika i przestaje odpowiadać na wiadomości. W pewnym momencie Ezequiel odkrywa filmik nakręcony podczas ich wspólnego weekendu, na którym on i Mono uprawiają seks.
Dwóch chłopaków i dziewczyna, a wokół bujny las. Symboliczna przestrzeń, w której ci młodzi ludzie muszą skonfrontować się ze sobą, ze swoją fizycznością i seksualnością. Napięcie, jakie jest między nimi, i dramat ich uczuć są tak silne, że udzielają się widzowi. Niby nic się nie dzieje, a mamy wrażenie, jakbyśmy obserwowali sceny z początków świata, przeczuwamy, że każdy gest i każda decyzja są istotne, fundamentalne, że – być może – pozwolą nam rozwiązać zagadkę istnienia i własnej emocjonalności.
Lalo Santos, meksykańska gwiazda gejowskiego porno, znajduje się w życiowym letargu. Smutek wyzierający z jego spojrzenia jest widoczny od początku filmu, który przedstawia jego pierwsze kroki w sex workingu. Do czasu, kiedy zobaczył na Twitterze ogłoszenie o poszukiwaniu aktora do roli Emiliano Zapaty w ambitnym filmie porno o rewolucji meksykańskiej, pracował w fabryce. Ponieważ przypomina legendarnego rewolucjonistę, postanowił się zgłosić, w nadziei na zamianę przygodnego seksu, który wyrywał go na chwilę z depresyjnej stagnacji i samotności, na zajęcie przynoszące pieniądze. Czy jednak pozwoli mu to poradzić sobie z własnymi, skomplikowanym emocjami oraz zdystansowaniem i niemożliwością bycia sobą w relacji z matką?
Historia Claude'a Langmanna (Claude Berri), licytatora w średnim wieku, który od 15 lat jest w kochającym małżeństwie ze swoją drugą żoną. Choć jest głęboko zakochany w swojej żonie i pozostał jej wierny, nie jest w stanie sprawdzać się w łóżku. Jego żona twierdzi, że jest usatysfakcjonowana miłością i czułością Claude'a, ale on i tak odwiedza specjalistę od seksu. Tam dowiaduje się o Viagrze, która nie została jeszcze zatwierdzona we Francji, choć w Szwajcarii jest dostępna bez recepty. Wkrótce Claude jest w drodze do Genewy i chcąc udowodnić swoją męskość, próbuje przespać się z Agnes (Brigitte Bémol), swoją bardzo atrakcyjną i bardzo dostępną asystentką...