Filmy erekcja

Mężczyzna (zwany po prostu Naszym Bohaterem) (Philippe Harel), rozczarowany współczesnym społeczeństwem i wciąż w szoku po romantycznym rozstaniu, widzi, jak jego mizoginia narasta z dnia na dzień, w następstwie licznych frustracji wobec kobiet i niemożności normalnego współdziałania z nimi. Podczas podróży służbowej w towarzystwie Raphaëla Tisseranda (José Garcia), swojego zawodowego przełożonego, ale podwładnego pod względem przeżyć romantycznych, znajdzie sposób, aby głębiej pogrążyć się w swoich mrocznych myślach, wciągając kolegę ze sobą w spiralę patetyki. Jakby było mało, Nasz Bohater niechcący doprowadzi do śmierci Tisseranda, co zakończy się pogrążeniem postaci w całkowitej depresji. Na emeryturze w szpitalu psychiatrycznym w dalszym ciągu narzeka na kobiety i społeczeństwo, których stereotypowe wartości odrzuca. Film i tak kończy się pozytywnie, gdy Nasz Bohater bierze lekcje tańca i staje twarzą w twarz z kobietą, która jest wyraźnie wyższa od niego i która się do niego uśmiecha.

W pociągu jadącym do Miluzy Samuel (Daniel Duval) spotyka pisarkę Muriel (Nathalie Baye), z którą nawiązuje ironiczną i żartobliwą rozmowę. Zostawiają się nawzajem podczas podróży. Kilka tygodni później Samuel niespodziewanie pojawia się w jej domu z zamiarem uwiedzenia jej. Muriel oddaje się mu z ciekawości i dla przyjemności, ale szybko przeszkadza jej całkowity i pożerający charakter Samuela, którego jedynym centrum zainteresowania jest miłość. Bardzo zajęta swoją pracą, zazdrosna o swoją niezależność i pragnąca szacunku, Muriel początkowo jest podejrzliwa, a potem daje się wciągnąć w miłosny pojedynek.

Korsyka ożywa latem – wracają ci, którzy wyjechali na kontynent, przybywają wakacyjni goście. Wyspa pulsuje życiem rozbieganych dzieci, nabuzowanych facetów, rozleniwionych dziewczyn. Za dnia ulicami przechodzi procesja, nocami w knajpach huczy muzyka. Tagnati w serii statycznych (choć intensywnych) długich ujęć chwyta sceny z życia małego korsykańskiego miasteczka, ale obraz ten nie ma nic wspólnego z estetyką folderów turystycznych. Malowniczy pejzaż jest jedynie tłem dla spotkań i rozmów, z których wyłania się nie tyle fabuła, ile skomplikowana mapa relacji międzyludzkich.

Lalo Santos, meksykańska gwiazda gejowskiego porno, znajduje się w życiowym letargu. Smutek wyzierający z jego spojrzenia jest widoczny od początku filmu, który przedstawia jego pierwsze kroki w sex workingu. Do czasu, kiedy zobaczył na Twitterze ogłoszenie o poszukiwaniu aktora do roli Emiliano Zapaty w ambitnym filmie porno o rewolucji meksykańskiej, pracował w fabryce. Ponieważ przypomina legendarnego rewolucjonistę, postanowił się zgłosić, w nadziei na zamianę przygodnego seksu, który wyrywał go na chwilę z depresyjnej stagnacji i samotności, na zajęcie przynoszące pieniądze. Czy jednak pozwoli mu to poradzić sobie z własnymi, skomplikowanym emocjami oraz zdystansowaniem i niemożliwością bycia sobą w relacji z matką?