Filmy emigrantka, emigrant

Pewna wyspa. Kobieta jedzie na swoim rowerze. Helena wymknęła się z domu, aby wreszcie rozpocząć pracę w hotelu jako sprzątaczka. Wchodząc do pokoju, zaskakuje pewną parę podczas... gry w szachy. Zafascynowana napięciem i intymnością tej sceny, zaczyna się pasjonować - aż do obsesji - tą grą. Doprowadza do momentu, w kiedy może utracić swoje dotychczasowe życie...

Antyczna tragedia Sofoklesa, przeniesiona do zamieszkanego przez bezdomnych parku na dolnym Manhattanie, ma wymiar tragifarsy, okrutnej, ale i śmiesznej. W Tomkins Square Park drzemie na ławce Sasza (Jerzy Trela), rosyjski Żyd, malarz z Petersburga, zamknięty w sobie, milczący, wieczny uciekinier. Za chwilę pojawią się Portorykanka Anita (Anna Dymna) i Pchełka (Jan Peszek), cwaniaczek z Polski, epileptyk, mitoman, błazen, który z każdego nieszczęścia potrafi zrobić wygłup. Kiedyś byli normalnymi, inteligentnymi ludźmi, mieli swoje pragnienia i aspiracje. Teraz park i ta ławka to wszystko, co pozostało im z życia. Anita chce wyprawić godny pogrzeb swemu ukochanemu, który zamarzł w parku, i pochować go w osobnym grobie, nie we wspólnej mogile, gdzie bezimiennie grzebie się wszystkich bezdomnych. Za niecałe 20 dolarów Sasza i Pchełka podejmują się odnaleźć nieboszczyka. Jadą na Bron, odbijają po kolei wieka czekających na wywóz trumien,zabierają ciało. W parku wyprawiają stypę, w której z godnością uczestniczą zwłoki niby-Johna, bo dwaj przyjaciele omyłkowo wykradli innego trupa. Też był brodaty i w łachmanach, więc szalona nowojorska Antygona nie poznała, kogo zakopali pod ławką. Sasza jeszcze raz próbuje się zmobilizować, pójść do ambasady po wizę, Pchełka popisuje się swoją zaradnością, ale daremne są nadzieje na jakąkolwiek odmianę ich losu.

Jest rok 1922. Od trzech lat trwa wojna grecko-turecka. Kobiety z tych krajów, próbując uciec z rzeczywistości wojny, nawiązują kontakty z obywatelami Stanów Zjednoczonych. Film opowiada o młodej Niki Douce (Victoria Haralabidou) z Samotraki, która wyrusza na pokładzie statku do Nowego Jorku w zamian za swoją siostrę wracającą z emigracji do Grecji. Niki ma poślubić greckiego imigranta, Prodromosa (Yorgos Makris). W Nowym Jorku zakochuje się niespodziewanie w fotografie, Normanie Harrisie (Damian Lewis).

Lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku. Albania pogrążona jest w chaosie wojny domowej, do tego dochodzi złe zarządzanie finansami publicznymi. Dla wielu Albańczyków jedynym ratunkiem jest emigracja zarobkowa, a częstym jej celem jest południowy sąsiad, Grecja. Okazuje się, że europejska kolebka demokracji niekoniecznie przyjmuje ich z otwartymi rękoma.