Filmy morderstwo, próba

Do Czary Ognia trafia nazwisko Pottera, przez co chłopak musi wziąć udział w niebezpiecznym Turnieju Trójmagicznym.

Nina jest utalentowaną baleriną, która otrzymuje szansę zagrania głównej roli w "Jeziorze łabędzi". W miarę upływu czasu coraz bardziej traci kontakt z rzeczywistością.

Kręcony przez 10 lat, trzymający w napięciu dokument śledzi losy oczyszczonego z zarzutów o gwałt Stevena Avery’ego, który staje się podejrzanym w kolejnej zbrodni.

W Rzymie, o świcie, kiedy wszyscy śpią, jeden człowiek jest już rześki. Nazywa się Giulio Andreotti. Nie śpi, ponieważ musi pracować, pisać książki, bywać w towarzystwie i - co jest nie mniej ważne - modlić się. Spokojny i tajemniczy Andreotti we Włoszech jest synonimem władzy przez ponad 40 lat. Na początku lat 90., bez arogancji, ale i bez pokory, ten stabilny, uspokajający, ale i bardzo niejednoznaczny polityk niestrudzenie zmierza ku swej siódmej kadencji na stanowisku premiera. Tuż przed 70-tką Andreotti jest gerontokratą o niemal boskich możliwościach, który nikogo się nie boi, w zasadzie nie wie, co to strach. Przeciwnie - jest przyzwyczajony do obserwowania strachu malującego się na twarzach jego rozmówców. Jego radością jest władza, z którą żyje w symbiozie, którą wielbi, i która zawsze i niezmiennie mu się należy. Bitwy wyborcze, ataki terrorystyczne czy poniżające oskarżenia nie pozostawiają na nim żadnego śladu, wobec wszystkiego pozostaje nieugięty. Aż do czasu, kiedy mafia, najsilniejsza przeciwwładza w kraju, postanowi wypowiedzieć mu wojnę.

II Wojna Światowa. Bruce Willis wciela się w rolę pułkownika Williama McNamary - amerykańskiego oficera, który zostaje uwięziony w niemieckim obozie. Jako najwyższy rangą "obejmuje dowództwo" nad swoimi rodakami pod czujnym okiem komendanta obozu, bezwzględnego pułkownika Wernera Vissera (Marcel Iures). McNamara nie ma zamiaru biernie czekać na zakończenie wojny. Pozyskuje do współpracy młodego porucznika Tommy'ego Harta (Colin Farrell) i gdy w obozie zostaje popełnione morderstwo, z pomocą Harta organizuje pokazowy proces wojskowy. W rzeczywistości jednak McNamara ryzykuje wszystko, podejmując się najniebezpieczniejszej i najbardziej błyskotliwej misji w swojej karierze, by uwolnić swoich ludzi i... zmienić losy wojny.

Ekranizacja filozoficzno-erotycznej powieści Witolda Gombrowicza. Okupowana Polska, rok 1943. Fryderyk, reżyser, i Witold, pisarz, wyruszają do majątku Hipolita, znajomego Witolda. W spokojnej atmosferze prowincji, gdzie niemal udaje się zapomnieć o trwającej wojnie, mężczyźni zaczynają toczyć tajemniczą, dwuznaczną grę. Manipulują ludźmi ze swego otoczenia, rozkoszując się obserwowaniem ich reakcji. Nie wszystko jednak da się przewidzieć.

Zamek Księcia de Conde, późny kwiecień 1671 roku Francois Vatel jest wiernym i oddanym sługą dumnego, lecz już starzejącego się i pogrążonego w finansowych kłopotach Księcia de Conde. Książę musi wkupić się w łaski króla Ludwika XIV i liczy na powierzenie mu roli przywódcy nowej kampanii wojskowej przeciwko Holendrom. Conde jest do końca oddany swemu władcy, jednak na taką okazję postanowił oddać się i swój zamek w ręce Vatela, przydzielając mu wielce odpowiedzialną rolę podjęcia Dworu Wersalskiego w pełnej okazałości na Zamku de Chantilly. Obchody potrwają trzy dni i trzy noce i powinny wywołać oszałamiające wrażenie. Aby zapewnić sukces wielkiemu przedsięwzięciu, Vatel ma do dyspozycji armię służących, mężczyzn i kobiet, młodych i starszych, pracujących nieprzerwanie, aby sprawić królowi niespodziankę, zachwycić go i w pełni usatysfakcjonować. Vatel aranżuje obchody według myśli przewodnich, którymi są wyśmienite zestawy dań lub przedstawienia teatralne, najbardziej lubiane przez króla. W środku całego zamieszania, Vatela uwodzi Anne de Montausier, bliska samej królowej, ulubienica Lauzuna i króla. Anne ostatecznie oddaje się Vatelowi, który mimo plebejskich korzeni staje się mistrzem ceremonii; sięga wyżej aniżeli ludzie o wielkim sercu i wspaniałych przekonaniach. Uroczystości zbliżają się do końca. Sądząc po atmosferze i dobrych humorach odniesiono sukces. Jednak wieczorem trzeciego dnia, zamówiona ryba nie zostaje dostarczona na czas....

Historia rozgrywa się we współczesnej Polsce. Do Krakowa przyjeżdża zespół praskich aktorów z reżyserem przedstawienia (Roman Luknár) na czele, żeby podczas alternatywnego festiwalu w nietradycyjnej przestrzeni stalowni wystawić sceniczną adaptację dzieła Dostojewskiego "Bracia Karamazow". Sztuka teatralna, której podstawą jest dochodzenie w sprawie ojcobójstwa, opowiada historię rozpustnika i cynika Fiodora Karamazowa (Ivan Trojan) i jego czterech synów - gwałtownego Dymitra (David Novotný), intelektualisty Iwana (Igor Chmela), pokornego Aloszy (Martin Myšička) i nieślubnego syna Smierdiakowa (Radek Holub). O zabicie ojca i sprzeniewierzenie pieniędzy zostaje oskarżony najstarszy syn Dymitr. W historię wplątane są także dwie kobiety - namiętna Gruszeńka (Lenka Krobotová) i cnotliwa Katarzyna (Michaela Badinková). W dramacie teatralnym, naładowanym emocjami - miłością, zazdrością, nienawiścią, stawia się kwestie wiary, nieśmiertelności i zbawienia ludzkiej duszy. Jest tu wprowadzony temat szukania Boga, dążenie, żeby udowodnić lub odrzucić jego istnienie. Jest z tym połączona refleksja, że o ile Bóg nie istnieje, wszystko jest dozwolone.

Mario Suarez, utalentowany reżyser, został opuszczony przez żonę, Laurę. By pokonać żal, rzuca się w wir realizacji filmu o tango. Pewnego wieczoru, kompletując doń obsadę, poznaje Elenę Flores, piękną i młodą kobietę, która na nieszczęście okazuje się kochanką głównego sponsora filmu, Angela Larroca. Podczas zdjęć, Mario i Elena zakochują się w sobie bez pamięci. Odbywa się właśnie ważna próba sceny zbiorowej. W atmosferze stopniowo narastającego napięcia, jeden z ludzi Angela wolno toruje sobie pomiędzy tancerzami drogę do Eleny i wbija w jej pierś nóż. Tango kończy się, a tancerze, jeden po drugim, zamierają widząc Maria trzymającego w ramionach zwłoki Eleny.

Akcja filmu dzieje się w Londynie przed II wojną światową. Głównymi bohaterami obrazu będą Laura Henderson, ekscentryczna założycielka Windmill Theatre oraz dyrektor tego przybytku, demoniczny Vivian Van Damm. Henderson i Van Damm próbując przyciągnąć do Windmill Theatre zafascynowaną wówczas bardziej kinem niż teatrem publiczność, prezentowali na scenie zupełnie nagie modelki.