Filmy morderstwo, jazz

Chicago rok 1929. Gospodyni domowa Roxie Hart (Renée Zellweger) wierzy, że jej życie odmieni się za pomocą śpiewu i tańca. Jej jedynym pragnieniem jest podążyć w ślady gwiazdy kabaretu-Velmy Kelly (Catherine Zeta-Jones). Gdy obie lądują w więzieniu oskarżone o popełnienie morderstw, Roxie otrzymuje niepowtarzalną szansę, by spełnić swoje marzenia, zwłaszcza że z pomocą przychodzi jej znany adwokat Billy Flynn (Richard Gere).

Dwóch muzyków uciekających przed mafią po tym, jak przypadkiem widzą jej zbrodnię, przebiera się za kobiety i dołącza do żeńskiego zespołu jazzowego. Tam jeden z nich zakochuje się w uroczej piosenkarce, a drugi musi odrzucać zaloty bogatego, natrętnego staruszka.

Muzyk jazzowy odnajduje pod drzwiami rezydencji kasetę wideo, zawierającą niepokojące nagranie. Kolejne wydarzenia są jeszcze bardziej zagadkowe. Wkrótce bohater dociera na granicę szaleństwa i… staje się kimś zupełnie innym.

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Julien zabija męża swojej kochanki. Kiedy musi wrócić na miejsce zbrodni po linę, której zapomniał, następuje awaria prądu, a mężczyzna zostaje uwięziony w windzie.

W 1958 roku Robert Traver wydał głośną powieść opowiadającą o morderstwie i toczącym się w jego następstwie procesie. Nazwisko autora było pseudonimem pewnego sędziego ze stanu Michigan, co dodawało smaczku historii, pozwalając przypuszczać, że czerpie ona z doświadczeń autora na sali sądowej. On sam temu przeczył. Porucznik armii amerykańskiej Manion zamordował właściciela baru. Jak utrzymuje działał w afekcie po gwałcie dokonanym przez przyszłą ofiarę na jego żonie. Obrona przypada Paulowi Bieglerowi, który jednak z początku mało się w sprawę angażuje. Na przeciw niego staje dwóch doświadczonych graczy pewnych zwycięstwa. Wraz z rozwojem sprawy nowe fakty ujrzą światło dzienne, a wyrok będzie się ważył do ostatnich chwil.

Mars. Kilka dni przed świętem Halloween 2071 r. terroryści wysadzają cysternę na autostradzie i uwalniają zabójczego wirusa, który pochłania setki ofiar. Obawiając się ataku biochemicznego na jeszcze większą skalę, władze wyznaczają astronomicznej wysokości nagrodę dla tego, kto aresztuje sprawców tragedii. Znudzona załoga statku kosmicznego Bebop, którym podróżują łowcy głów, pod wodzą Spike'a marzy o wielkich pieniądzach. Gdy dowiadują się o nagrodzie, bez wahania wkraczają do akcji.

Historia kilku dni z życia dwudziestu kilku osób, których łączy jedynie to, że mieszkają w Los Angeles. Altman kreśli tu obraz społeczeństwa lat dziewięćdziesiątych, czyniąc bohaterami filmu zwykłych ludzi z różnych warstw społecznych.

Po śmierci ukochanej żony, Danny Parker pozwala, aby porwał go świat, w którym wszystko jest pozorne, a nic nie jest takie, na jakie wygląda. Zostaje wplątany w wir wydarzeń, nad którymi nie jest w stanie zapanować. Staje pomiędzy agentami z wydziału antynarkotykowego a sadystycznym dealerem.

Lato w Nowym Jorku nigdy nie było bardziej upalne niż w 1977 roku - temperatura utrzymywała się niezmiennie powyżej 40 stopni Celsjusza. Działy się wtedy rzeczy wielkie i straszne. Na miasto spadła plaga kradzieży. Yankees wygrali mistrzostwa świata w baseballu. Trwało dyskotekowe szaleństwo, eksplodował punk rock. Noce spędzano w kultowych klubach 'Studio 54' i 'Plato's Retreat'. Ale kiedy nadchodziła noc, nadchodził też strach - w Nowym Jorku pojawił się psychopata, strzelający z rewolweru kaliber 44 do przypadkowych ludzi. Morderca, nazwany przez prasę "Syn Sama" ("Son of Sam"), dokonał serii potwornych mordów. Nowy Jork ogarnęła panika. Z właściwą sobie wirtuozerią Spike Lee tworzy panoramiczny obraz wydarzeń tamtego lata - lata Sama. "Mordercze lato" pokazuje, w jaki sposób pod wpływem morderstw Syna Sama dezintegruje się życie na Bronksie, zaufanie zmienia się w strach, a przyjaciele stają się wrogami. Film opowiada prawdziwą historię. "Stare, dobre czasy" - mówi z ironią i nostalgią na początku filmu legendarny dziennikarz Jimmy Breslin, wspominając Nowy Jork 1977 r., kiedy narkotyki i przemoc były wszechobecne, a całe miasto żyło w strachu przed Synem Sama. Breslin otrzymywał listy od Syna Sama, czyli Davida Berkowitza. Zanim jednak Berkowitz został złapany, zabił 6 osób i 7 ciężko ranił.