Filmy rap, piosenkarz

Tomasz Chada (Piotr Witkowski) nawija rapowe kawałki, pali trawę, a w wolnych chwilach kradnie bryki dla warszawskiej mafii. Złodziejski proceder traktuje jako etap przejściowy – chce tworzyć muzykę. Łudzi się, że dzięki szybko zarobionej kasie będzie mógł wynająć studio, nagrać płytę i zerwać z przeszłością. Ale życie na melanżu wpędza go w długi, a bliscy rapera przestają tolerować jego nieprzewidywalne zachowania na narkotykowo-alkoholowym „haju”. Swą pomoc oferuje mu atrakcyjna terapeutka... Tymczasem zbliża się premiera pierwszej płyty Chady – „Proceder”, z takimi hitami jak „Podnoszę się” i „Obrachunek moralny”. Popularność i powodzenie są wreszcie na wyciągnięcie ręki, lecz o Chadę upomina się wymiar sprawiedliwości. Czy odsiadka pozwoli mu na odkupienie win? I czy Chada naprawdę jest gotów stać się innym człowiekiem?

Will jest leniwym oraz zbyt pewnym siebie facetem. Nie robi nic, a utrzymuje się z dochodów, jakie przyniósł jego dziadkowi światowy hit na rynku muzycznym. Zatem Will nie ma powodów do zmartwień, bez przerwy umawia się na randki z innymi kobietami. Pewnego dnia spotyka się z bardziej wartościową oraz dojrzałą kobietą niż się spodziewał. Randka w parku z dzieckiem jej najlepszej przyjaciółki jest dla Willa krępująca, choć chłopiec wydaje mu się bardzo interesujący... z wzajemnością. Kiedy między dorosłymi nic nie wychodzi - mężczyzna nie przejmuje się tym zbytnio, gdyż panienek mu nie brak. Chłopiec z parku o imieniu Marcus, o którym Will zdążył już zapomnieć dzwoni, w celu zapoznania go ze swoją mamą, która wiedzie smutne życie, jest zbyt wrażliwa, miewa myśli samobójcze i zalicza się do grona hipisów. Will oczywiście odmawia, lecz Marcus na siłę chcąc uszczęśliwić mamę i dowiedzieć się czegoś więcej o mężczyźnie, zaczyna go szantażować. W ten sposób rozpoczyna się wielka przyjaźń nieznająca granic wieku, której nikt się nie spodziewał, a obróci ona ich oba światy o 180 stopni...

Bohaterem filmu jest alfons, który zamierza zrobić karierę w hip-hopie. Kiedy dowiaduje się, że do miasta przyjeżdża słynny raper, postanawia zrobić wszystko, aby mu pomógł.

Bohaterem i naszym przewodnikiem po muzycznym świecie Turcji jest Alexander Hacke, członek niemieckiej awangardowej grupy muzycznej Einsturzende Neubauten. Wyprawia się w pełen sprzeczności strumień dźwięków Stambułu. Muzyczną podróż Hacke rozpoczyna od spotkania z psychodeliczną grupą Baba Zula, w utworach której zauroczenie Pink Floyd miesza się z orientalnymi rytmami. W Stambule muzykę słychać wszędzie. Punkrock, pop, jazz, rap, hip-hop sąsiadują z tradycyjnym brzmieniem Anatolii i wpływami folkloru.

Z powodu znacznych spadków sprzedaży producent muzyczny Nicolas Lejeune (Fabrice Eboué) pilnie potrzebuje nowych gwiazd. Rozczarowana szefowa daje mu ostatnią szansę i stawia warunek. Jeśli w ciągu sześciu miesięcy nie znajdzie muzyków, którzy zapełnią widownię słynnej paryskiej sali koncertowej Olympia, może pożegnać się z pracą. Po bezowocnych poszukiwaniach, zainspirowany zdjęciami z pewnej imprezy, wpada na zwariowany pomysł stworzenia oryginalnego tria, składającego się z księdza, rabina i imama. Jego asystentka Sabrina (Audrey Lamy) bez trudu odnajduje księdza (Guillaume de Tonquedec), ale z pozostałymi dwoma nie idzie już tak łatwo. W tym celu zatrudniają niestabilnego umysłowo byłego rabina Samuela (Jonathan Cohen) i podającego się za imama kobieciarza-alkoholika Moncefa (Ramzy Bedia). Spotkanie tak odmiennych charakterów i światopoglądów wywoła lawinę szalonych i komicznych sytuacji.

Antoine (Mohammed Belkhir), młody mieszkaniec Paryża, studiuje księgowość bez większego przekonania, dzieląc swój czas między rapowymi występami, które uprawia z talentem, a pracą jako dostawca sushi. Podczas dostawy do Opery Garnier jego ścieżka przecina drogę pani Loyseau (Michèle Laroque), nauczycielki śpiewu tej czcigodnej instytucji, która dostrzega w Antoine surowy talent do rozwinięcia. Pomimo braku kultury operowej Antoine jest zafascynowany tą formą ekspresji i przekonany, by podążać za naukami pani Loyseau. Antoine nie ma innego wyjścia, jak okłamywać rodzinę, przyjaciół i całe miasto, dla którego opera to sprawa burżuazyjna, z dala od ich świata.