Filmy victor hugo

Adaptacja słynnej powieści Victora Hugo z 1862 roku - "Nędznicy". Więzień 24601, Jean Valjean (Hugh Jackman), który został skazany za kradzież kromki chleba, zostaje zwolniony z więzienia i próbuje ułożyć sobie życie na wolności. Jednak przeszkadza mu w tym uporczywy inspektor policji - Javert (Russell Crowe), który uważa, że Valjean powinien spędzić resztę życia za kratkami.

Obejrzyj Dzwonnika z Notre Dame – spektakularną disnejowską adaptację klasycznej powieści Wiktora Hugo, uświetnioną muzyką Alana Menkena – i zaprzyjaźnij się z łagodnym samotnikiem Quasimodo. Trzy zabawne gargulce: Victor, Hugo i Laverne, zachęcają nieśmiałego Quasimodo do opuszczenia bezpiecznej dzwonnicy. Chłopak wyrusza na poszukiwanie pierwszego prawdziwego przyjaciela i poznaje cygańską piękność Esmeraldę. Wkrótce dzwonnik będzie musiał stanąć do walki o miasto i ludzi, których kocha, a przy okazji nauczy nas widzieć ludzi takimi, jakimi są, a nie na jakich wyglądają…

Don Salluste de Bazan to bezwzględny poborca podatkowy. W wyniku intrygi traci swoją pozycję.

Inspektor policji Javert tropi byłego galernika Jeana Valjeana. Trafił on do więzienia za kradzież chleba. Po wyjściu na wolność staje się powszechnie szanowanym mieszczaninem. Mimo to, ścigającym go nieprzejednanie Javertem kieruje nie poczucie obowiązku, ale chęć zemsty i wręcz chorobliwa wrogość, która przyjmuje formę obsesji...

Grupa ludzi porzuca na brzegu 10-letniego chłopca, po czym odpływa w kierunku wybrzeży Bretanii. Porzucony Gwynplaine znajduje w śniegu niewidomą dziewczynkę, która zabiera ze sobą, tratując przed pewną śmiercią. Obojgu udaje się dotrzeć do wozu Ursusa (Gérard Depardieu), samotnika, brzuchomówcy, który zarabia na życie występami na jarmarkach ludowych. Ursus postanawia zaopiekować się dziećmi. Odkrywa, że twarz chłopca została trwale zdeformowana tak, że imituje ciągły śmiech. Piętnaście lat później zakochani Gwynplaine (Marc-André Grondin) i szesnastoletnia Dea (Christa Theret) nadal żyją razem z Ursusem. Na jednym z przedstawień na Gwynplaine’a zwraca uwagę znudzona dworskim życiem, zepsuta księżniczka Jozjana (Emmanuelle Seigner). Wkrótce chłopak trafia na dwór królewski, gdzie przez zbieg okoliczności dowiaduje się że jest Fermainem, synem lorda Clancharlie, który ongiś popadł w niełaskę u króla. Gwynplaine, odtąd nazywany lordem, otrzymuje prawo uczestniczenia w obradach Izby Lordów, gdzie próbuje wygłosić przemówienie o nędzy ludu. Z powodu swojego wyglądu nie jest jednak traktowany poważnie i zostaje wyśmiany. Odkąd nie jest plebejuszem, traci też zainteresowanie Jozjany. Zdaje sobie sprawę, że jego miejsce jest w wozie Ursusa, gdzie czeka na niego zapomniana Dea. Ale na powrót jest już za późno.

Początek XX wieku. Henri Fortin (Jean-Paul Belmondo) zostaje niesłusznie oskarżony o zabicie swojego szefa. Zostaje skazany na więzienie. Jego żona Catherine (Clémentine Célarié) ucieka wraz z synem do regionu Arromanches. Jako dorosły Henri, syn, zostaje koronowanym mistrzem boksu w wadze średniej. W 1940 roku pomaga André Zimanowi (Michel Boujenah), jego żonie Elise (Alessandra Martines) i ich córce Salomé (Salomé Lelouch) uciec przed nazistowskimi prześladowcami. Podczas ich podróży do Szwajcarii, Fortin zaintrygowany powieścią Victora Hugo "Nędznicy", prosi Zimanów o przeczytanie tej książki w czasie podróży. Każdy z nich, dostrzeże siebie w sytuacjach podobnych, do tych z powieści Victora Hugo.

Auguste Rodin jest uznanym i szanowanym artystą, przyjmuje jako asystentkę młodą Camille. Z początku ona tylko pomaga mu w pracy, ale z czasem sama zaczyna rzeźbić. Jej prace zyskują popularność, a po czasie Camille zaczyna przewyższać popularnością swego dotychczasowego mistrza, ale nadal jest zafascynowana jego sztuką, a wkrótce także samym Rodinem. Kiedy jednak zdaje sobie sprawę, że sama staje się wybitną rzeźbiarką, okazuje się, że Rodin kocha mieć u swego boku bezkrytycznie oddaną wielbicielkę i uczennicę, ale nie utalentowaną artystkę.

W spokojnej wiosce Digne krąży plotka, że ​​do miasta wkroczył niebezpieczny mężczyzna. Zamierzając spać na zewnątrz, puka do drzwi małego domu. Jean Valjean (Grégory Gadebois) myślał, że zostanie odrzucony, pozbawiony osobowości po spędzeniu 19 lat w kolonii karnej. Wbrew wszelkim oczekiwaniom Bienvenu (Bernard Campan) oferuje mu kolację i łóżko. Chociaż w oczach skazańca pozostaje nieufność, człowieczeństwo wydaje się odradzać za jego cierpieniem.

Film opowiada o losach Jean Valjeana, skazańca, galernika i uciekiniera, który zmuszony jest zaopiekować się osieroconą dziewczyną. Akcja dramatu rozgrywa się w burzliwych czasach francuskiej rewolucji. W roli Jean Valjeana wystąpił Gerard Depardieu, a John Malkovich wcielił się w postać Javerta.