Filmy dyrektor, prl

Pracownik muzeum, Stanisław Maria Rechowicz, oskarżony niesłusznie o przywłaszczenie sobie obrazu, ukrywa się w… damskiej sukience. Podejmuje pracę jako gosposia. Szybko zmienia kolejnych chlebodawców. U pana „profesora” zajmuje się skupowaniem cukru do produkcji bimbru. Pracę u nowobogackich traci, gdy staje w obronie swej napastowanej żony.

Akcja dzieje się jednego dnia, oczywiście w poniedziałek, w Warszawie. Dzień, który przynosi bohaterom filmu tylko pecha. A postacie przewijający się w kadrze to ludzie o skrajnie różnych profesjach, ale ich losy tego dnia się spójnie zazębiają, a to głównie za sprawą delegata gminnej spółdzielni desperacko poszukującego treblinek do kombajnu. Poszczególne historie ukazują absurdalność czasów PRL-u.

Kapitan Zawada z Komendy Głównej MO na tropie seryjnego mordercy. Mordercza seria zabójstw, z tej samej broni, zaczyna się w Opolu, gdzie zostaje zamordowana dziewczyna. W niedługich odstępach czasu w podobnych okolicznościach giną ludzie w Krakowie, Wrocławiu i Toruniu. Ująć mordercę nie jest łatwo: brak jakichkolwiek świadków zbrodni, brak motywów i związków między ofiarami. Czy Zawadzie uda się osaczyć mordercę?

Serial przedstawia różne problemy, z którymi musimy się zmierzyć w życiu codziennym. Bohaterem filmu jest inżynier Karwowski, prawdziwy człowiek pracy. Pracując tak dobrze, jak tylko potrafi, czerpie sens ze swoich wewnętrznych wartości, sens jego społecznego statusu, jaki daje mu wykonywana praca.

Dyrektor zjednoczenia, Krzakowski, dowiaduje się, że jest z nim w ciąży córka jakiejś ważnej osobistości. Widząc możliwość podreperowania zagrożonej pozycji i ustawienia się w życiu, Krzakowski postanawia się z nią ożenić. Aby zrealizować zamierzenie, musi się najpierw rozwieść z żoną. Przystępuje do działania… ale czy doprowadzi to do pomyślnego dla niego zakończenia?

Niefortunne zlokalizowanie budowy zakładu przemysłowego, stanowi pretekst do ukazania mechanizmów między podejmującymi decyzje - a tymi, którzy je realizują i ponoszą ich konsekwencje. Dyrektor Bednarz (Franciszek Pieczka) kieruje budową wielkiego kombinatu, który na skutek odgórnej decyzji został zlokalizowany na terenie prastarej puszczy. Skutki tego postanowienia szybko okazują się fatalne, cofnąć ich już jednak nie można. Dochodzi do coraz częstszych i ostrzejszych konfliktów z mieszkańcami i robotnikami. W czasie dramatycznych wydarzeń, Bednarz zgodnie ze swoim sumieniem, staje po stronie robotników. Jednak czy w PRLowskiej rzeczywistości ten akt „odwagi” zostanie należycie doceniony?

Oficjalnie to autokarowa „wycieczka młodzieżowa” do Bułgarii, a w rzeczywistości jadą starsi panowie, stateczni dyrektorzy, którzy młodość już tylko wspominają. Do pierwszych zabawnych perturbacji dochodzi już na przejściu granicznym. Kiedy docierają do celu, czyli do obozu młodzieżowego, okazuje się, że panowie w garniturach, tak jak inni, muszą spać w namiotach. Niezrażeni korzystają z przewidzianych atrakcji, uczestniczą w obozowych zawodach i zwyciężają w większości konkurencji. Zabawa trwa…

Akcja rozgrywa się w czasach PRL-u, w dużym przedsiębiorstwie państwowym. Operatywny, wymagający dyrektor Matusiak żyje w luksusie, buduje pod miastem kolejną willę. Sekretarz zakładowej organizacji partyjnej, towarzysz Średniawa, odkrywa, że bogactwo dyrektora bierze się z nadużywania stanowiska i malwersacji mienia fabrycznego kosztem budowy ośrodka rekreacyjnego dla pracowników. Załoga, na czele z towarzyszami, usuwa dyrektora.

Menadżerowie socjalistycznego przedsiębiorstwa - ich nominacje, postawy i decyzje. Życie osobiste i kulisy dyrektorskiej władzy na szerokim tle przemian społeczno - obyczajowych zachodzących w Polsce przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.