Filmy dyrektor, prl

W kilku miastach Polski dochodzi do zabójstw niewinnych ludzi. Wszystkie osoby zostają zamordowane strzałem z karabinka małokalibrowego. Sprawa jest niezwykle trudna, ponieważ brak jest jakichkolwiek motywów przestępstw, a poza narzędziem zbrodni nic nie łączy ofiar mordercy. Komenda Główna MO powierza śledztwo i ujęcie nieuchwytnego mordercy kapitanowi Zawadzie (Bronisław Cieślak). Zagadka tajemniczych i nieumotywowanych zabójstw staje się niemal obsesją kapitana. Wykorzystując swoje przygotowanie psychologiczne i kontakty, staje twarzą w twarz z czystą nienawiścią.

Stanisław Maria Rochowicz, historyk sztuki, zostaje oskarżony o kradzież dzieła sztuki pędzla Bogdana Adamca. Rochowicz postanawia odtworzyć obraz i zwrócić go galerii, ale do tego czasu musi się ukrywać. W kobiecym przebraniu Marysia (Stanisław) podejmuje pracę jako pomoc domowa. Na początku Marysi nie jest łatwo w nowym zawodzie – często zmienia pracodawców. Jednak dzięki temu możemy podglądać peerelowską rzeczywistość – chlebodawcy Marysi to doskonałe przykłady na to, jakich ludzi tworzyła Polska Ludowa. Pomimo początkowych trudności w nowym zawodzie Marysia zaczyna odkrywać uroki swojej pracy, okazuje się bowiem, że zarabia więcej niż jako magister historii sztuki…

Jedna z najzabawniejszych komedii lat siedemdziesiątych. Oto, co potrafi się przydarzyć przeciętnemu Polakowi i Włochowi w ciągu dwudziestu czterech godzin. Rzecz dzieje się pewnego poniedziałku w Warszawie. Włoski przemysłowiec przyjeżdża do stolicy Polski w sprawach handlowych, lecz dyrektor centrali, który miał go podejmować, tkwi uwięziony w windzie biurowca. Włocha zaś uroczyście witają Polacy, którzy czekają na zupełnie kogoś innego.

Zabawne perypetie inżyniera Karwowskiego (Andrzej Kopiczyński) i jego rodziny. Karwowski, tzw. przeciętny człowiek, mąż pani magister, ojciec dwojga dzieci, właściciel fiata 126p i typowego M-4, zmaga się z pokręconą rzeczywistością socjalistycznej Polski połowy lat 70. Obnaża absurd i głupotę gierkowskiej „propagandy sukcesu” oraz naiwność społeczeństwa żyjącego w tym okresie.

Dyrektor dużego przedsiębiorstwa, Krzakoski, czując się zagrożony na stanowisku, organizuje konferencję dla dziennikarzy, połączoną z bankietem, na której bezskutecznie usiłuje przekonać zgromadzonych gości o swych sukcesach i dynamicznym rozwoju zakładu. Kiedy w opustoszałej sali medytuje nad przyszłością, pojawia się Danusia z wiadomością, że jest w ciąży, a on jest ojcem mającego się narodzić dziecka. Dziewczyna okazuje się córką ważnej osobistości i ślub z nią dałby szansę Krzakowskiemu na polepszenie jego sytuacji zawodowej. Aby doszło do ślubu, Krzakoski musi się najpierw rozwieść z własną żoną. Krzakoski przygotowuje niecną intrygę, która ma udowodnić zdradę żony, a jemu da wolną rękę. Ale jak to zawsze bywa – nic nie układa się po myśli naszego bohatera.

Lata PRL-u. Na głębokiej prowincji, w Olecku, rozpoczęto wznoszenie jednej z wielkich sztandarowych, socjalistycznych budowli: olbrzymiego kombinatu chemicznego. Oczywiście dla ówczesnych włodarzy najważniejsze było osiągnięcie celu, nieważne jakimi środkami... i kombinat postawiono na terenie puszczy. Wkrótce z powodu trucia środowiska rozpoczynają się konflikty z mieszkańcami a także problemy z robotnikami – z takimi to sprawami musi się borykać Bednarz, dyrektor kombinatu.

Oficjalnie to autokarowa „wycieczka młodzieżowa” do Bułgarii, a w rzeczywistości jadą starsi panowie, stateczni dyrektorzy, którzy młodość już tylko wspominają. Do pierwszych zabawnych perturbacji dochodzi już na przejściu granicznym. Kiedy docierają do celu, czyli do obozu młodzieżowego, okazuje się, że panowie w garniturach, tak jak inni, muszą spać w namiotach. Niezrażeni korzystają z przewidzianych atrakcji, uczestniczą w obozowych zawodach i zwyciężają w większości konkurencji. Zabawa trwa…

Akcja rozgrywa się w czasach PRL-u, w dużym przedsiębiorstwie państwowym. Operatywny, wymagający dyrektor Matusiak żyje w luksusie, buduje pod miastem kolejną willę. Sekretarz zakładowej organizacji partyjnej, towarzysz Średniawa, odkrywa, że bogactwo dyrektora bierze się z nadużywania stanowiska i malwersacji mienia fabrycznego kosztem budowy ośrodka rekreacyjnego dla pracowników. Załoga, na czele z towarzyszami, usuwa dyrektora.

Menadżerowie socjalistycznego przedsiębiorstwa - ich nominacje, postawy i decyzje. Życie osobiste i kulisy dyrektorskiej władzy na szerokim tle przemian społeczno - obyczajowych zachodzących w Polsce przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.