Filmy dyrektor, prl

Stanisław Maria Rochowicz, historyk sztuki, zostaje oskarżony o kradzież dzieła sztuki pędzla Bogdana Adamca. Rochowicz postanawia odtworzyć obraz i zwrócić go galerii, ale do tego czasu musi się ukrywać. W kobiecym przebraniu Marysia (Stanisław) podejmuje pracę jako pomoc domowa. Na początku Marysi nie jest łatwo w nowym zawodzie – często zmienia pracodawców. Jednak dzięki temu możemy podglądać peerelowską rzeczywistość – chlebodawcy Marysi to doskonałe przykłady na to, jakich ludzi tworzyła Polska Ludowa. Pomimo początkowych trudności w nowym zawodzie Marysia zaczyna odkrywać uroki swojej pracy, okazuje się bowiem, że zarabia więcej niż jako magister historii sztuki…

Kapitan Zawada prowadzi śledztwo w sprawie tajemniczych morderstw, do których doszło w kilku polskich miastach.

Dyrektor zjednoczenia, Krzakowski, dowiaduje się, że jest z nim w ciąży córka jakiejś ważnej osobistości. Widząc możliwość podreperowania zagrożonej pozycji i ustawienia się w życiu, Krzakowski postanawia się z nią ożenić. Aby zrealizować zamierzenie, musi się najpierw rozwieść z żoną. Przystępuje do działania… ale czy doprowadzi to do pomyślnego dla niego zakończenia?

Zabawne perypetie inżyniera Karwowskiego (Andrzej Kopiczyński) i jego rodziny. Karwowski, tzw. przeciętny człowiek, mąż pani magister, ojciec dwojga dzieci, właściciel fiata 126p i typowego M-4, zmaga się z pokręconą rzeczywistością socjalistycznej Polski połowy lat 70. Obnaża absurd i głupotę gierkowskiej „propagandy sukcesu” oraz naiwność społeczeństwa żyjącego w tym okresie.

Akcja dzieje się jednego dnia, oczywiście w poniedziałek, w Warszawie. Dzień, który przynosi bohaterom filmu tylko pecha. A postacie przewijający się w kadrze to ludzie o skrajnie różnych profesjach, ale ich losy tego dnia się spójnie zazębiają, a to głównie za sprawą delegata gminnej spółdzielni desperacko poszukującego treblinek do kombajnu. Poszczególne historie ukazują absurdalność czasów PRL-u.

Lata PRL-u. Na głębokiej prowincji, w Olecku, rozpoczęto wznoszenie jednej z wielkich sztandarowych, socjalistycznych budowli: olbrzymiego kombinatu chemicznego. Oczywiście dla ówczesnych włodarzy najważniejsze było osiągnięcie celu, nieważne jakimi środkami... i kombinat postawiono na terenie puszczy. Wkrótce z powodu trucia środowiska rozpoczynają się konflikty z mieszkańcami a także problemy z robotnikami – z takimi to sprawami musi się borykać Bednarz, dyrektor kombinatu.

Oficjalnie to autokarowa „wycieczka młodzieżowa” do Bułgarii, a w rzeczywistości jadą starsi panowie, stateczni dyrektorzy, którzy młodość już tylko wspominają. Do pierwszych zabawnych perturbacji dochodzi już na przejściu granicznym. Kiedy docierają do celu, czyli do obozu młodzieżowego, okazuje się, że panowie w garniturach, tak jak inni, muszą spać w namiotach. Niezrażeni korzystają z przewidzianych atrakcji, uczestniczą w obozowych zawodach i zwyciężają w większości konkurencji. Zabawa trwa…

Akcja rozgrywa się w czasach PRL-u, w dużym przedsiębiorstwie państwowym. Operatywny, wymagający dyrektor Matusiak żyje w luksusie, buduje pod miastem kolejną willę. Sekretarz zakładowej organizacji partyjnej, towarzysz Średniawa, odkrywa, że bogactwo dyrektora bierze się z nadużywania stanowiska i malwersacji mienia fabrycznego kosztem budowy ośrodka rekreacyjnego dla pracowników. Załoga, na czele z towarzyszami, usuwa dyrektora.

Menadżerowie socjalistycznego przedsiębiorstwa - ich nominacje, postawy i decyzje. Życie osobiste i kulisy dyrektorskiej władzy na szerokim tle przemian społeczno - obyczajowych zachodzących w Polsce przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.