Filmy góra, tatry

Historia ratownictwa śmigłowcowego w Tatrach opowiedziana przez jej współtwórców Tadeusza Augustyniaka oraz Macieja Gąsienicę. Od pierwszych lotów w Bieszczadach w latach 60. po lata 90. w Tatrach. Ciekawe akcje ratownicze, materiały archiwalne.

Zamarła Turnia, a ściślej jej słynna południowa ściana opadająca w kierunku Dolinki Pustej, na początku XX wieku była uznawana za najtrudniejszą trasę wspinaczkową w Tatrach. Od tamtego czasu wytyczono na niej około 20 dróg i kilkadziesiąt wariantów ich przejścia o różnej skali trudności. Dokument Sergiusza Sprudina z 1962 roku, poświęcony wspinaczce południową ścianą Zamarłej Turni, to dziś klasyka polskiego filmu górskiego. Film został zrealizowany według scenariusza Jana Długosza, jednego z najwybitniejszych polskich wspinaczy tamtych lat, autora licznych pierwszych przejść na tatrzańskich ścianach. W filmie wzięli udział m.in. Czesław Momatiuk, Andrzej Pietsch, Marian Własiński, Andrzej Paczkowski – kwiat ówczesnego polskiego taternictwa.

Tomasz Piątek, czterdziestokilkuletni mężczyzna, przyjeżdża do tatrzańskiego schroniska. Swym dziwnym i aroganckim zachowaniem budzi zarówno zainteresowanie jak i niechęć. Kluczyki od samochodu rzuca do wodospadu. Wydaje się, że z każdym szuka zwady, zaczepia i obraża bez powodu wiele osób. Niewybrednie komentuje różne sytuacje. Następnego dnia okazuje się, że kontrowersyjny turysta zniknął. Prawdopodobnie udał się na samotną wspinaczkę w góry. Po bezowocnych poszukiwaniach zaniepokojonych mieszkańców schroniska do akcji ratowniczej włącza się GOPR. Tomasza udaje się odnaleźć przy pomocy helikoptera. Nieprzytomny i przemarznięty zostaje odwieziony do szpitala, gdzie odwiedzają go znajomi ze schroniska "Morskie Oko". Okazuje się, że desperacki czyn to nieudana próba samobójcza, która jest reakcją na nieuleczalną i szybko postępującą śmiertelną chorobę, która przerwała jego wspaniale rozwijającą się karierę zawodową. Czy ponownie będzie próbował?