Filmy prl, szansa

Dyrektor zjednoczenia, Krzakowski, dowiaduje się, że jest z nim w ciąży córka jakiejś ważnej osobistości. Widząc możliwość podreperowania zagrożonej pozycji i ustawienia się w życiu, Krzakowski postanawia się z nią ożenić. Aby zrealizować zamierzenie, musi się najpierw rozwieść z żoną. Przystępuje do działania… ale czy doprowadzi to do pomyślnego dla niego zakończenia?

W małym prowincjonalnym teatrze Krzysztof, wraz z grupą swoich kolegów, przygotowuje inscenizację „Wyzwolenia” Wyspiańskiego. Przygotowaniem przedstawienia zajmuje się znany reżyser z Warszawy. Krzysztof jest najlepszym aktorem w zespole, więc reżyser obsadza go w głównej roli Konrada. Aktor wiąże z tym przedstawieniem duże nadzieje, wierzy, że ta rola będzie przełomem w jego karierze. Niestety, wkrótce dochodzi do konfliktu z reżyserem, który nie traktuje swojego zadania zbyt poważnie i odrzuca ambitne pomysły Krzysztofa. Próba buntu nie na wiele się zdaje, dodatkowo spadają na niego kłopoty domowe…

Stary, duży podwarszawski dom, mieszkają w nim młodzi, Zofia i Jurek oraz jego matka ze starszą, niedołężną siostrą. Młodzi otrzymują szansę wyjazdu na bardzo atrakcyjny kontrakt do Afryki. W tym czasie matka ulega wypadkowi. Co wybiorą: czy własne dobro, czy obowiązek opieki nad kobietami?

Artur (Roman Wilhelmi) w wieku 45 lat wyprowadza się z domu. Zostawia porządną pracę w instytucie, rodzinę i przyjaciół. Takie zachowanie wprowadza nie lada zamieszanie w gronie jego bliskich, którzy starają się pomóc. Chociaż Artur zadbał o kwestie finansowe swoje i rodziny, nikomu się nie naprzykrzał i nie wchodził w drogę, jego otoczenie uważało, że potrzebuje opieki. Zaczęto go nachodzić. Osobnik mieszkający w dworcowym hotelu i stołujący się w dworcowych barach, potrzebujący oddechu i samotności stanowi temat wart drążenia zarówno dla psychiatry dr Barcza (Janusz Zaorski) jak i Marka (Jan Englert) dziennikarza o podupadającej pozycji, który dzięki materiałowi o Arturze chce powrócić na szczyt.