Filmy szpital, dym

Tom Cruise po raz kolejny wciela się w Ethana Hunta. Zmuszony przez przełożonych do powrotu do agencji, Hunt staje naprzeciw najokrutniejszego przeciwnika, z jakim dane mu było walczyć, bezwzględnego handlarza bronią Owena Daviana. Z pomocą członków zespołu IMF, Ethan rozpoczyna wyścig od Rzymu, aż po Szanghaj, by ocalić porwaną agentkę i powstrzymać Daviana przed wyeliminowaniem następnego celu, swojej żony Julii.

Prequel filmu Death Race: Wyścig śmierci, z którego dowiadujemy się jak powstały mordercze wyścigi i jak narodził się legendarny kierowca Frankenstein. Carl Lucas (Luke Goss) po nieudanym napadzie na bank zleconym przez mafijnego bossa (Sean Bean) trafia do więzienia o maksymalnym rygorze, którym zarządza wielka prywatna korporacja. Tam zostaje zmuszony do walk więźniów transmitowanych na żywo w telewizji. Jednak szef korporacji, Weyland (Ving Rhames) nie jest zadowolony z zysków jakie przynoszą śmiertelne pojedynki, dlatego wspólnie ze swoją współpracownicą tworzą na terenie więzienia tak zwany Death Race.

W płonącym budynku zostaje uwięziony strażak. Tymczasem jego koledzy pod wodzą kapitana Mike'a Kennedy'ego próbują go uratować.

Prawdziwa historia rockowej grupy The Runaways działającej w latach 1975 – 1977. Dwie nastoletnie przyjaciółki z Kalifornii, Joan Jett (Kristen Stewart) i Cherie Currie (Dakota Fanning), postanawiają założyć zespół. Wkrótce dostają się pod opiekę agenta Kima Fowley’a (Michael Shannon), który od razu wyczuwa, że młode seksowne dziewczyny ubrane w bieliznę i skórę, wykonujące z towarzyszeniem gitar ciężkie rockowe kawałki, to znakomity pomysł. I rzeczywiście, ostra brunetka i seksowny blond kociak szybko odnoszą spektakularny sukces. Niestety, wkrótce sława i pieniądze za bardzo uderzają im do głowy. Dziewczyny zaczynają poznawać ciemną stronę sukcesu, usłaną narkotykami i alkoholem.

W Uzaku (ostatniej części tryptyku, na który składają się jeszcze Kasaba i Chmury w maju) miejscem spotkania bohaterów Ceylana jest Stambuł. Grana przez Emina Topraka postać młodego mężczyzny, który w poprzednich filmach marzył o ucieczce z prowincji, wreszcie decyduje się na porzucenie rodzinnego miasteczka. Zamierza znaleźć pracę na statku, wyruszyć w podróż, zacząć prawdziwe życie. Swoją przedłużającą się wizytą najpierw zaskakuje, a potem drażni wielkomiejskiego krewnego. Jest nim żyjący samotnie artysta (grany przez Muzaffera Özdemira), odcięty od azjatyckich korzeni. Jemu również przyjdzie rozliczyć się z własnym niespełnieniem. W Stambule pada śnieg. To rzadkie zjawisko. Stambulski śnieg jest gęsty i mokry, spada z nieba wielkimi płatkami na palmy i meczety. Bohater grany przez Topraka traci swój sen o mieście, traci złudzenia, nie udaje mu się bowiem niczego osiągnąć. Miasto go odrzuca. Jest zatopione w mglistej bieli niczym nieistniejąca nigdy Atlantyda. Jest też ruchliwe, wypełnione ludźmi, światłami, przedmiotami, które nie wiadomo do czego służą. Bohater nie znajduje w nim swojego miejsca, ani przestrzeni, która ułatwiłaby mu realizację marzeń. Ambiwalentna, milcząca relacja kuzynów uosabia istotę tureckości, melancholijne rozdarcie pomiędzy tradycją a współczesnością, nadzieją a rozpaczą. Film został poświęcony pamięci Emina Topraka, zmarłego śmiercią samobójczą w grudniu 2002 roku.