Filmy plotka, przyjaźń, picie

Lina pochodzi z bogatego domu. Po krótkiej znajomości poznaje aroganckiego Johna. Nie wie o nim za wiele, ale decyduje się na małżeństwo. Mąż nie zmienia się, nie pragnie ustatkowania, jest przeciwnikiem małżeńskiego życia, które jest dla niego równoznaczne z monotonną egzystencją. Ciągle okłamuje małżonkę. Ta zaczyna podejrzewać go o najgorsze rzeczy, także o plany usunięcia jej ze świata żywych.

Pod koniec lat 40. XX wieku Dalton Trumbo (Bryan Cranston) był czołowym hollywoodzkim scenarzystą. Zmieniło się to, gdy jego i innych artystów zaczęto prześladować za przekonania polityczne niezgodne z ówczesną wizją rządu. Trumbo był więziony przez 11 miesięcy, a po zwolnieniu z aresztu żadna z wielkich wytwórni filmowych nie chciała zatrudnić go ze względu na opinię publiczną. Zmuszony pisać pod pseudonimem nie zmienił swoich przekonań, a jego praca doceniona dwoma statuetkami Oscara przyczyniła się do zdelegalizowania Czarnej listy Hollywood.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

Josey Aimes (Charlize Theron) chciała mieć tylko stałą i pewną pracę pozwalającą na codzienne utrzymanie siebie i dwójki dzieci. Za namową swojej koleżanki Glorii (Frances McDormand) podejmuje pracę w kopalni żelaza w Minnesocie. Josey jest przygotowana na ciężką, ale dobrze płatną pracę, ale to, co spotyka ją w kopalni przechodzi jej najśmielsze oczekiwania. Prześladowana i molestowana przez stanowiących zdecydowaną większość w tej branży mężczyzn, postanawia walczyć o swoje prawa. Jej działania spotykają się jednak ze sprzeciwem lokalnego społeczeństwa.

Młoda kobieta pewnego dnia odkrywa, że historia jej rodziny była kanwą powieści Charlesa Webba, na podstawie której powstał film Absolwent. Dochodzi do wniosku, że jej babka jest słynną panią Robinson a jej prawdziwym ojcem jest szkolna miłość jej matki - pierwowzór absolwenta. Postanawia go odszukać...

Historia młodej, ambitnej i żądnej sławy dziewczyny, która perfidnie wkrada się w łaski wielkiej aktorki, aby utorować sobie drogę na scenę.

Trwa właśnie wojna. Na małej stacji kolejowej Kostomlaty, gdzieś w Czechach, znudzeni kolejarze czekają na kolejne pociągi, które nierzadko się spóźniają. Aby czas szybciej płynął, opowiadają sobie o swoich miłosnych przygodach. Główny bohater, młody aspirant Milos ma problemy ze zdobyciem pierwszej dziewczyny. Stara się to jednak osiągnąć za wszelką cenę.

Veronica jest genialna, utalentowana i piękna, ale przystojny arystokrata, którego kocha, Marco Venier (Rufus Sewell), nie może się z nią ożenić, ponieważ dziewczyna jest bez grosza i pochodzi z biednej rodziny. Jej matka, Paola (Jacqueline Bisset), uczy ją, jak zostać kurtyzaną najbogatszych i najpotężniejszych weneckich mężczyzn. Veronica odważnie wykorzystuje swoje wdzięki, by zmienić przeznaczenie – i dać sobie szansę na prawdziwą miłość.

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".