Filmy hiv, pogrzeb

Opowieść o grupie chorujących na AIDS artystów mieszkających w nowojorskim East Village.

Manuela (Cecilia Roth) mieszka sama z dorastającym synem Estebanem, który interesuje się literaturą. Pisze opowiadanie o swojej mamie, zatytułowane "Wszystko o mojej matce". Zapisuje go w notesie, z którym nigdy się nie rozstaje. Następnego dnia kończy siedemnaście lat. Z okazji urodzin idą następnego dnia do teatru na "Tramwaj zwany pożądaniem". Oboje - matka i syn - uwielbiają Humę Rojo (Marisa Paredes), aktorkę, która gra Blanche Dubois. Gdy wychodzą z teatru pada deszcz. Esteban chce poprosić Humę o autograf. Mimo ulewy Manuela i Esteban czekają przed wyjściem dla aktorów, kryjąc się przed deszczem w bramie. Matka zamyślona, milcząca przygląda się spadającym kroplom...

Ameryka połowy lat osiemdziesiątych. Dwaj główni bohaterowie są chorzy na AIDS. Jeden z nich, Prior, zastanawia się, czy zwariował, ponieważ widzi duchy i anioły. Drugi - Roy Cohn - to postać, która została stworzona przez autora na podstawie prawdziwej figury ze świata polityki, nie może uwierzyć w diagnozę, że ma AIDS, ponieważ uważa, że tylko "szarzy ludzie" mogą zachorować na tę chorobę.

W październiku 1998 roku w miasteczku Laramie, w Wyoming, dwóch młodych ludzi śmiertelnie pobiło geja. Wkrótce po tym reżyser Moises Kaufman i członkowie nowojorskiego Tectonic Theater pojechali do Laramie. Aktorzy przeprowadzili ponad 200 wywiadów z mieszkańcami miasta.

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.