Filmy przyjaźń, plakat

Do Shawshank – więzienia o zaostrzonym rygorze – trafia urzędnik bankowy Andy Dufresne (Tim Robbins), skazany w procesie poszlakowym na dożywocie za zabójstwo żony i jej kochanka. Zaprzyjaźnia się z Redem Reddingiem (Morgan Freeman). Pewnego dnia w celi pojawia się nowy więzień, który opowiada, że poprzedni wyrok odsiadywał z prawdziwym zabójcą żony Andy’ego. Dufrense postanawia złożyć apelację.

W tym filmie tytuł brzmi niewinnie. W rzeczywistości to obraz porządnych, zdawałoby się, młodych małżeństw z niewielkiego miasteczka. Ich życie to na pozór sielanka - wspólne spotkania, place zabaw, pływanie z dziećmi. Idealne dzieci, idealni rodzice. Dzieci mają w przyszłości osiągać szczyty kariery, a znudzeni małomiasteczkowym życiem i nieustanną grą pozorów rodzice poszukują ucieczki i zapomnienia w ukradkowych romansach i internetowej pornografii.

Kiedy grupa studentów zaczyna otrzymywać wiadomości od niedawno zmarłego kolegi, odkrywają oni przejście do innego, przerażającego świata – rezultat nieudanego eksperymentu. Trzymający w napięciu thriller z Kristen Bell ("Veronica Mars") w roli głównej, gdzie łączy się nowoczesna technologia i duchy z innego świata. Wystarczy, że włączysz telefon komórkowy lub odbierzesz e-mail … zostaniesz zainfekowany … Oni przyjdą do Ciebie i zabiorą Ci to, czego sami nie już nie mają – życie.

Redaktor Winkel ma ma zebrać kompromitujące materiały dotyczące Maćka Tomczyka - syna Mateusza Birkuta, działacza kierującego strajkiem w stoczni.

Brian Jackson to student pierwszego roku prestiżowego Uniwersytetu Bristol w Londynie. Czas mija mu na pokonywaniu szkolnych problemów i na robieniu z kumplami wygłupów. Wraz z dostaniem się do telewizyjnego teleturnieju międzyuczelnianego, zakochuje się w pięknej koleżance z drużyny. Sądząc, że zaimponuje jej tylko rozległą wiedzą, rozpoczyna pilne przygotowania do quizu.

Akcja obejmuje okres od zimy 1957 do końca 1960, cofając się w retrospekcji do wypadków 1954 roku. Dały one początek narodowowyzwoleńczej walce ludu algierskiego. Opis ogranicza się do miasta Algier, a właściwie do jego arabskiej dzielnicy Kazby.

Dla aktorki aktorstwo jest koniecznością, nawet jeśli doskonale wiemy, że sława już nie nadejdzie. Jest ich dwoje, Hélène (Hélène Surgère) i Sonia (Sonia Saviange), dzielą to samo mieszkanie i te same marzenia. Sonia jednak porzuciła ten zawód: podczas gdy Hélène prowadzi spektakl. Sonia pozostaje zamknięta w swoich czterech ścianach, w towarzystwie butelek alkoholu. Otoczone małym, zwariowanym lub nieszczęśliwym światem obie kobiety utrzymują relacje współudziału, czasem pełne nienawiści, w których teatr zawsze ma swoją rolę, a każda z nich jest publicznością swojego partnera. Przeszłość coraz bardziej ich łączy, a przede wszystkim ten sam mąż, o którego dziwactwach wspominają. Ale pieniądze wpływają rzadko: listy pisane przez Sonię w nadziei na znalezienie „klienta” dla Hélène przynoszą jej jedynie obsesję, która ma trudności z trawieniem. W końcu ich zmagania zostają złagodzone, gdy wdowa po mężczyźnie, z którym obie byli w małżeństwie, przekazuje im niewielki spadek...