Filmy nowy rok, strach

Will jest leniwym oraz zbyt pewnym siebie facetem. Nie robi nic, a utrzymuje się z dochodów, jakie przyniósł jego dziadkowi światowy hit na rynku muzycznym. Zatem Will nie ma powodów do zmartwień, bez przerwy umawia się na randki z innymi kobietami. Pewnego dnia spotyka się z bardziej wartościową oraz dojrzałą kobietą niż się spodziewał. Randka w parku z dzieckiem jej najlepszej przyjaciółki jest dla Willa krępująca, choć chłopiec wydaje mu się bardzo interesujący... z wzajemnością. Kiedy między dorosłymi nic nie wychodzi - mężczyzna nie przejmuje się tym zbytnio, gdyż panienek mu nie brak. Chłopiec z parku o imieniu Marcus, o którym Will zdążył już zapomnieć dzwoni, w celu zapoznania go ze swoją mamą, która wiedzie smutne życie, jest zbyt wrażliwa, miewa myśli samobójcze i zalicza się do grona hipisów. Will oczywiście odmawia, lecz Marcus na siłę chcąc uszczęśliwić mamę i dowiedzieć się czegoś więcej o mężczyźnie, zaczyna go szantażować. W ten sposób rozpoczyna się wielka przyjaźń nieznająca granic wieku, której nikt się nie spodziewał, a obróci ona ich oba światy o 180 stopni...

Środek Oceanu Północnoatlantyckiego. Pasażerowie luksusowego statku wycieczkowego Posejdon przygotowują się do nadejścia Nowego Roku. Na sylwestrowym balu pod pokładem olbrzymiego liniowca spotkali się między innymi zawodowy hazardzista, Dylan Johns (Josh Lucas), wychowująca samotnie syna Maggie (Jacinda Barrett), emerytowany strażak i były burmistrz Nowego Jorku (Kurt Russell), jego córka Jennifer (Emmy Rossum) i jej narzeczony Christian (Mike Vogel). Szampańska zabawa zostaje brutalnie przerwana z chwilą, kiedy w okręt uderza olbrzymia, 30-metrowa fala wywracając statek do góry dnem. Tysiące pasażerów zostaje uwięzionych pod pokładem z wolna pogrążającego się w oceanie kolosa. Za namową kapitana (Andre Braugher) prawie wszyscy pasażerowie decydują się pozostać w szczelnie zamkniętej głównej sali statku czekając na ratunek. Zaledwie kilka osób decyduje się na niebezpieczną wyprawę przez na wpół zatopiony i wypełniony zwłokami okręt w poszukiwaniu alternatywnej drogi ucieczki. Rozpoczyna się trzymająca w napięciu gra z czasem, w której stawką jest ludzkie życie.

Przerwy świąteczne, wakacyjne. Co robimy i co nas czeka w tych dniach? Film podzielony jest na kilka segmentów. Strach się bać.

Bastian i jego ojciec przenoszą się do obcego miasta, gdzie idzie do nowej szkoły. Tam jest nękany przez szkolną bandę, a pewnego razu ucieka do biblioteki, gdzie odnajduje magiczną książkę "Niekończąca się opowieść" i przenosi się w świat fantazji. Z czasem fantazje tą będzie chciał użyć do własnych celów...

101 to kod pocztowy Reykjaviku, gdzie jest wiele barów, kafejek i spelunek,w których toczy się nocne życie. Tam właśnie Hlynur spędza swoje ostatnie dni i podrywa dziewczyny, jeśli akurat nie awanturuje się w mieszkaniu swojej matki i nie czeka na darmowe posiłki. Hlynur ma 25 lat i żadnego celu w życiu. Ale gdy pewnej zimy matka zaprasza na święta Lolę, swoją hiszpańską nauczycielkę flamenco (w tej roli Victoria Abril), wszystko się zmienia. Żyjąc z zasiłku, bezpieczny w domu swojej matki, Hlynur nigdy nie czuł pragnienia wyjścia poza granice tego mikrokosmosu, któremu na imię 101 Reykjavik. Zdecydowany za wszelką cenę opierać się dorosłości, szybko odkrywa, że życie ma wobec niego własne plany.

Amerykański dziennikarz John (Jeremy Irons) jest śmiertelnie chory. Postawił sobie za cel sfilmowanie miasta Hongkongu, które w najbliższym czasie zostanie podbite i nie ma najmniejszych szans na obronę. Przy tym namiętnie romansuje z narzeczoną swojego dobrego znajomego… Jest to piękna historia o miłości, wyrzeczeniach i wojnie…

W odległej chińskiej wiosce zdziesiątkowanej przez dwie wojny domowe i japońską inwazję, miejscowy chłop - Ma Dasan - zostaje zaskoczony przez chińskich żołnierzy, którzy zostawiają u niego w domu dwa duże worki. W jednym jest japoński żołnierz, a w drugim jego chiński tłumacz. I tak spokojnie mija pół roku. W międzyczasie Ma Dasan i jego kochanka, młoda wdowa, starają się zadbać o więźniów, co owocuje wytworzeniem się między nimi swego rodzaju więzi. Czas dalej płynie, we wsi jest coraz mniej jedzenia, a mieszkańcy zaczynają szukać winnych.