Filmy zabór rosyjski

Historia trzech przyjaciół, którzy decydują się na założenie fabryki włókienniczej.

Sierpień 1914 roku. Zajęty przez Niemców Kaliniec w pośpiechu opuszczają mieszkańcy. Jest wśród nich Barbara Niechcic, która wraca wspomnieniami do przeszłości: nie spełnionej miłości do Józefa Toliboskiego, małżeństwa z Bogumiłem Niechcicem oraz przeżyć związanych z wychowaniem syna - Tomaszka.

Telewizyjna adaptacja powieści Marii Dąbrowskiej, ukazująca dzieje kilku pokoleń polskiej rodziny szlacheckiej na tle doniosłych wydarzeń historycznych z przełomu XIX i XX wieku. Bogumił Niechcic, były powstaniec i ziemianin, żeni się z Barbarą Ostrzeńską, też pochodzącą z zamożnego niegdyś rodu szlacheckiego. Życie Barbary przygniata uraz pierwszej nieszczęśliwej miłości i niezaspokojone aspiracje duchowe. Bogumił pracuje jako administrator cudzych majątków. Powrót do miasta to ciągłe marzenie Barbary, Bogumił tylko w pracy znajduje ucieczkę od domowych kłopotów. Ich związek, niewolny od nieporozumień, mino wszystko trwa. Dopiero śmierć Bogumiła oznacza dla Barbary radykalne zmiany, a wybuch I Wojny Światowej - strach o niewiadomy los własny i najbliższych.

Jest 1905 rok. Toczy się walka z caratem, dojrzewa świadomość narodowa i społeczna. Wśród robotników ścierają się różne koncepcje walki – jedni występują tylko o polepszenie warunków pracy i życia, inni nawołują do zgody i wspólnej walki o niepodległość Polski. Jan Czarowic jest członkiem partii rewolucyjnej, jego brat Benedykt zajęty jest natomiast miłością do pięknej i niefrasobliwej Krystyny. W czasie wiecu robotniczego Jan zostaje ranny. Wraz z towarzyszami - Danem, Marią, Osetem i Anzelme - znajdują chwilowe schronienie w wiejskiej chacie. Ale nie zaprzestają walki.

Warszawa, maj 1905 roku. Młoda, uwikłana w relacje z działaczami niepodległościowymi dziewczyna, wychodzi z więzienia i zostaje sprzedana do ekskluzywnego burdelu Franciszki Szlimakowskiej. Przyjmuje imię Yvette i pracując jako prostytutka postanawia zarobić tam na wyjazd do swojego ukochanego na Syberię. Chce wziąć życie w swoje ręce, licząc na odmianę losu. Nie przeczuwa nadchodzącej burzy, którą wywoła spisek polityczny zrodzony w głowie szefa carskiej Ochrany, generała Margrafskiego, realizowany z jednym z najbardziej niebezpiecznych ludzi warszawskiego półświatka, zarazem skorumpowanym policjantem, Wiktorem Grunem. Dotychczasowe represje działają na dumnych Polaków jak płachta na byka, przybliżając zagrożenie zrywu niepodległościowego, z którym stacjonujące w Warszawie wojsko może sobie nie poradzić. Nastroje są zbyt silne, dlatego Margrafski postanawia przekierować energię w innym kierunku i sprowokować zamieszki na tle obyczajowym. Celem mają być warszawskie domy publiczne. Scenariusz jest adaptacją powieści Wacława Holewińskiego Pogrom 1905.

Film został zrealizowany na podstawie powieści Stefana Żeromskiego. Akcja rozgrywa się na przełomie XIX i XX wieku w małym miasteczku, do którego po latach wraca bohater filmu – dr Raduski. Wykształcony za granicą, z trudem próbuje przystosować się do panujących tu stosunków. Nie żałuje pieniędzy, by ożywić ruch kulturalny miasteczka. Dysponując sporą gotówką, zakłada postępową gazetę, która, niestety nie podoba się ani władzom carskim, ani miejscowym notablom. Nie sprzyja mu szczęście: jego nowo nabyta drukarnia zostaje podpalona, umierają też – jedyny przyjaciel i jego żona. Nasz bohater postanawia zaopiekować się ich dziećmi.

Podczas jednej z bitew Powstania Styczniowego, Józef Odrowąż cudem uchodzi z życiem. Ciężko ranny udaje się do pobliskiej wsi, gdzie zostaje zatrzymany przez wrogich chłopów, jednak ratuje go pewna wieśniaczka i umieszcza go we dworze w Niezdołach. Tam opiekuje się nim Salomea Brynicka i jej stary niedosłyszący sługa Szczepan Podkurek. Ukrywają ciężko rannego powstańca przed kilkakrotnymi rewizjami armii zaborcy. Między młodymi rodzi się uczucie. Po jakimś czasie do dworu w Niezdołach trafia poszukująca syna księżna Odrowążyna. Okazuje się, że przybysz jest księciem.