Filmy marksizm

Jazon (Giuseppe Gentile) został niesprawiedliwie odsunięty od władzy przez Peliasa (Paul Jabara). Prosi Péliasa o zwrócenie jemu królestwa. Pelias zgadza się pod jednym warunkiem: że Jazon, aby pokazać swoją odwagę i męstwo, przywiezie Złote Runo z odległej Kolchidy. W dążeniu do odzyskania legendarnego Złotego Runa, Jazon i Argonauci przybywają do odległej barbarzyńskiej krainy, gdzie tubylcy czczą święty artefakt, aby chronić uprawy. Medea (Maria Callas) - piękna, wysoka kapłanka i potężna czarodziejka tego kraju - zdradza swoje przekonania, chce pójść za Jazonem do Grecji, ale czeka ją okrutny los.

Film składa się z pięciu krótkich historii. Pierwsza ukazuje Nowy Jork. Ludzie są obojętni na bezdomnych śpiących na chodnikach, na napaść kobiety przed kamienicą a także wobec rannych z wypadku samochodowego. W drugiej człowiek pozbawiony tożsamości umiera osamotniony. Następna historia ukazuje radosnego, niewinnego młodego człowieka spacerującego ulicami miasta w czasie wojny, który ginie. Czwarta opowiada o parze rozmawiającej o kinie widzącej inną parę rozmawiającą o miłości i prawdzie w przeddzień gdy jeden z bohaterów ma zamiar powrócić na Kubę. Wreszcie ostatnia historia ukazuje strajkujących studentów zajmujących salę na uczelni. Poprzez swoje zachowanie pragną wyrazić swoje poparcie dla rewolucji...

Opiekująca się swoją umierającą ciotką Zitą (Katina Paxinou), Annie (Joanna Shimkus) postanawia pewnego dnia zobaczyć nocne życie Paryża. Kiedy przeżywa swoją pierwszą noc miłości, Zita właśnie umiera.

Praga, 1920 rok. Ojciec Mileny (Stacy Keach) chce, żeby poszła w jego ślady i została jedną z pierwszych kobiet-lekarzy w Czechosłowacji, ale ona jest zdeterminowana, by zostać pisarką. Milena Jesenska (Valérie Kaprisky) jedzie do Wiednia z Żydowskim krytykiem muzycznym Ernstem Pollakiem (Peter Gallagher), gdzie spotyka się Franzem Kafką (Philip Anglim), a potem prowadzi z nim korespondencję. Wychodzi za Pollaka i powraca do Pragi, mieszka ze swoim ojcem. Już jako dziennikarka w roku 1923, Milena uderza w pracownika Rzeszy. Potem relacjonuje powstanie nazizmu w latach poprzedzających II wojnę światową. Zostaje wysłana do obozu koncentracyjnego.

Paryż, wrzesień 1958 roku. Irene (Josiane Balasko) to żarliwa i oddana komunistyczna działaczka. Mały sprzedawca obuwia, Bernard (Maurice Bénichou), jej mąż, nie jest komunistą. Działalność polityczna Ireny w organizacjach partyjnych czyni z niej niezależną kobietę. Budzi to podziw Bernarda. Kochają się, ale aktywizm i życie rodzinne nie zawsze idą w parze. Mają syna, Petit Léona. W domu jest też wujek Charlot (Jean-François Dérec), brat Ireny. Ten rok będzie bogaty w wydarzenia. De Gaulle przygotowuje się do przedstawienia nowej konstytucji V Republiki i do Paryża przybywa Chór Armii Czerwonej z ich solistą Ivanem (Viktor Neznanov).

Jest to opowieść o niewinnej, pięknej Marianne pracującej w narciarskim kurorcie w Alpach francuskich. Pewnej nocy, zgadza się pójść na randkę z Bobem, który jest nią zauroczony. Po powrocie do Paryża, Bob chce wykorzystać dziewczynę jako przynętę dla bogatych klientów i potem ich szantażować. Jednak, czy Marianne jest tak niewinna jak myśli Bob?

Para kochanków należąca do klasy robotniczej - sekretarka i księgowy, planują zawarcie małżeństwa z osobami z klasy wyższej. Ich celem jest profesor Vittorio Gordini Malvezzi, który pracuje dla urzędu miasta jako kandydat partii socjalistycznej i jego siostra Elena, wielka dama, która nie planuje zamążpójścia, ponieważ wszyscy są społecznie nieodpowiedni...

Jak się uczymy? Co wiemy? Patricia (Juliet Berto) i Émile (Jean-Pierre Léaud), spotykają się w studio dźwiękowym, aby omówić naukę i drogę do rewolucji. Sceny buntu studenckiego w Paryżu, wojny w Wietnamie i innych wydarzeń z końca lat 60. wraz z plakatami, zdjęciami i rysunkami są tłem dla ich słów. Oprócz rozważań dwóch postaci, przedstawiona jest ścieżka dźwiękowa zawierająca narrację, muzykę, klipy informacyjne i hałas. Efektem jest montaż, medytacja, refleksja nad pomysłami oraz sposób mieszania słów i obrazów.

Film pokazuje, dlaczego rzekomo rewolucyjna Włoszka padła ofiarą burżuazyjnej ideologii.

Artysta Morgan Delt pochodzi z klasy robotniczej. Małżeństwo z bogatą Leonie sprawia, że awansuje do klasy średniej. Jednakże burżuazyjne życie budzi u niego negatywne emocje i odrazę. U Morgana zaczynają być widoczne objawy obłąkania, co staje się przyczyną tego, że jego żona chce się z nim rozwieść i ułożyć sobie na nowo życie z innym mężczyzną. Morgan stara się do tego nie dopuścić, co skutkuje nasileniem się objawów choroby psychicznej. Krytycy uważają owy obraz za dzieło wieńczące filmowy ruch Young Angry Men.