Filmy lata 60., robotnik

W czasie wydarzeń sierpniowych w 1980 roku autor scenariusza Aleksander Ścibor-Rylski przebywał za granicą. W ciągu sześciu dni na podstawie dokumentów, relacji świadków, zapisów magnetofonowych napisał scenariusz Człowieka z żelaza. Wyjaśniając tytuł filmu powiedział: Birkut przyjechał ze wsi na budowę Nowej Huty twardy i takim pozostał. Narasta w nim świadomość, ale jako charakter pozostaje monolitem od początku do końca. Jego syn najpierw prezentuje się jako młody człowiek, dość nieufny i zamknięty w sobie. Jest dopiero takim kawałkiem żelaza, który trzeba wykuć. I wykuwa go życie - śmierć ojca, rok 1976, działalność w wolnych związkach zawodowych i wreszcie sam strajk. Fabuła filmu jest kontynuacją losów rodziny Birkutów. Syn Mateusza Birkuta, Maciek Tomczyk, jest robotnikiem w stoczni gdańskiej. Jest także aktywnym działaczem komitetu strajkowego. Dziennikarz radiowy Winkel otrzymuje polecenie zrealizowania reportażu kompromitującego Tomczyka. Winkel przyjeżdża do Trójmiasta, składa wizytę Badeckiemu, przedstawicielowi lokalnych władz.

Przez rok, od 1966 do 1967, Kazimierz Karabasz i Stanisław Niedbalski przyglądali się życiu Franciszka Wróbla. Poprosili go też, aby spisywał wszystkie swoje myśli, odczucia i wydarzenia, które odcisnęły na nim piętno, w pamiętniku. Ów pamiętnik prowadzi nas przez cały ten rok. Widzimy, jak Franek przybywa do OHP, uczy się tam zawodu, poznaje nowych ludzi i ogląda zupełnie inny świat niż w rodzinnej wsi.

PRL-owska prowincja przełomu lat 60. Mały jest chłopcem ze wsi, który przyjechał, aby pracować na budowie. Piękna studentka Natalia przeprowadza z nim ankietę na temat hoteli robotniczych. Młodzieniec zaczyna się w niej podkochiwać, jednak bez wzajemności. Ta po jakimś czasie zaprasza go do siebie, jednak przed samym spotkaniem musi wyjechać z rodzicami. Chłopak po przyjeździe zastaje w domu tylko służącą Anię, która przekazuje mu list od Natalii…

Dokument o budowlańcach działających w stolicy. Obserwujemy ciężką pracę robotników, ale także inne aspekty ich życia – wspólne posiłki, rozmowy o codziennych problemach i marzeniach, otrzymywanie pensji…