Filmy kurdystan, iran

Film opowiada o Mamo - "kurdyjskim Mozarcie", który po upadku Saddama Husseina jedzie na koncert do irackiego Kurdystanu. Jego utopijna wizja "muzyki wolności" wydaje się bliska spełnienia. Dopełnieniem koncertu ma być kobiecy śpiew, który od czasu rewolucji islamskiej jest zakazany w Iranie, lecz stanowi nieodłączny element tradycyjnej muzyki Kurdów. Również muzyka Mamo skomponowana jest tak, że jej istotę stanowi kobiecy głos. Dlatego Mamo zamierza wziąć ze sobą w tę podróż śpiewaczkę i "przemycić" ją przez granicę irańsko-iracką, która przecina w pół jego ojczyznę... Podróży towarzyszy zła przepowiednia w związku ze zbliżającą się pełnią księżyca. Mamo nie zważa jednak na ostrzeżenia i złe wróżby, nic nie jest w stanie zmusić go do zmiany planów.

Dramat Bahmana Ghobadiego był pierwszym filmem wyprodukowanym w Iraku po upadku reżimu Saddama Husajna. Jego akcja rozgrywa się na pograniczu iracko-tureckim zamieszkałym przez społeczność kurdyjską. Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Irakowi, Kurdowie czekają więc na wyzwolenie spod irackiego reżimu. Są wśród nich dzieci: sieroty, którym przewodzi Kak Satellite. Pod jego kierownictwem dzieci z narażeniem życia oczyszczają okolicę z min lądowych. Satellite zna kilka słów po angielsku i ma opinię światowca. Tylko on w okolicy umie montować anteny satelitarne, dzięki którym mieszkańcy mogą dowiedzieć się, jak przebiega wojna. Autorytet Satellite'a zostaje zagrożony, kiedy do wioski przybywa tajemnicze rodzeństwo: piękna Agrin i jej niepełnosprawny brat Henkov. Chłopiec zdaje się posiadać dar jasnowidzenia.

Grupa mężczyzn wchodzi na górę niosąc wielkie, czarne tablice. Są to nauczyciele idący szukać uczniów w Kurdystanie na terenie Iranu blisko irańskiej granicy. Film skupia się na losach Saida i Reeboira, których tablice znajdą wiele innych zastosowań niż jedynie podstawowe przekazywanie wiedzy.

Film opowiada o poświęceniu i miłości, które okazują sobie dzieci. Uczucia te są okazywane naturalnie, skromnie, z pokorą, wbrew trudnościom życia, wiele mówią o wielkości człowieka. Surowa rzeczywistość filmowego świata – ostra zima, ośnieżone szczyty gór, ascetyczne, graniczące z nędzą życie, wydobywają moralną wielkość decyzji małych bohaterów filmu. [opis dystrybutora]

Ayça jest teatralną aktorką ze Stambułu, Hama Ali – gwiazdą klasy B z irackiego Kurdystanu. Zakochują się w sobie podczas realizacji wspólnego projektu i po powrocie w swoje rodzinne strony utrzymują kontakt, wysyłając do siebie wideo-listy. Gdy Stany Zjednoczone dokonują inwazji na Irak, ton listów staje się coraz bardziej dramatyczny. Ayça postanawia rzucić wszystko i odwiedzić ukochanego. Wyrusza w długą podróż na Wschód – w czasie kiedy wszyscy uciekają na Zachód. Scenariusz oparty jest na autentycznej historii, podobnie jak prawdziwi są jej bohaterowie. Impulsywna Ayça i charyzmatyczny Hama Ali są jasnymi gwiazdami filmu, a wyznania wysyłane na kasetach do Stambułu to perełki dowcipu i parodii. Znakomicie i niemal w niezauważalny sposób połączone zostały fragmenty inscenizowane z dokumentalnymi.

Kurdyjski mężczyzna bierze w Turcji ślub ze swoją wybranką. Ceremonia zostaje nagle przerwana i młodożeniec musi uciekać. Jego wędrówka pokazuje widzowi odmienne tereny zamieszkiwane przez Kurdów, Turcję, Irak i na końcu Iran.