Filmy pies, okno

Warszawa, 1932 rok. Bakteriolog, dr Tyszowski, musi wyjechać do Chin, gdzie wybuchła epidemia. Ewa z wielkim żalem rozstaje się z ukochanym ojcem, który jest dla niej także wspaniałym kolegą. Ciotka Halicka załatwia jej pokój w mieszkaniu państwa Szymbartów.

Wychowana na warszawskiej Pradze Mirka (Anna Przybylska) ukończyła wydział prawa. Nie zapomniała jednak, skąd pochodzi. Dla mieszkańców rodzimej kamienicy stanie się ostatnią deską ratunku. By im pomóc, musi zdobyć się na brawurową mistyfikację. Pomoże jej w tym wujek Bogumił (Paweł Wilczak), charakteryzator i przedstawiciel mniejszości seksualnej. Piękna dziewczyna zamieni się dzięki niemu w przystojnego młodzieńca i będzie musiała zdobyć się na najbardziej zwariowany numer w całej dotychczasowej karierze…

Historia pokazuje konflikt pokoleń na przykładzie surowego, prostolinijnego farmera - ojca, a jednym z jego synów - urodzonym buntownikiem, który rozpaczliwie chce poznać swoją matkę, właścicielkę domu publicznego w pobliskim Monterey.

Los Angeles, 1933 rok. Miasto pełne pięknych palm i ludzi poszukujących wymarzonego szczęścia. Wśród nich młody i naiwny Arturo Bandini (Colin Farrell), który pragnie zostać słynnym pisarzem. Mieszka w hotelu w towarzystwie wiecznie pijanego Hellfricka (Donald Sutherland). Gdy kończą mu się pieniądze, z ostatnim groszem w kieszeni wybiera się do pobliskiego baru. Tam piękna Camilla (Salma Hayek), młoda Meksykanka poszukująca w Stanach męża, podaje mu okropną kawę. Tak rozpoczyna się burzliwy związek, pełen pożądania, zazdrości, gwałtownych kłótni i rozstań.

Mort Rainey autor poczytnych powieści, zdaje sobie sprawę, że powinien siedzieć przed komputerem i pisać kolejną książkę, a mimo to spędza czas głównie śpiąc po 16 godzin dziennie na swojej ulubionej sofie. Dotychczasowe przejścia pozbawiły go energii życiowej i kreatywności, przyprawiając jednocześnie o klasyczną niemoc twórczą, która nie pozwala mu złożyć ze sobą nawet kilku najprostszych zdań. W momencie, kiedy wydaje się, że gorzej już być nie może, psychotyczny nieznajomy o imieniu John Shooter zjawia się w progach Rainey'a, oskarżając go o plagiat swojego opowiadania i żądając zadośćuczynienia... Pomimo wysiłków ze strony pisarza w kierunku załagodzenia całej tej sytuacji, Shooter staje się coraz bardziej natarczywy i wrogi, dając jednocześnie do zrozumienia, że jest gotów sam wymierzyć sprawiedliwość - posuwając się nawet do popełnienia z zimną krwią morderstwa. Zmuszony do prowadzenia zmuszającej do intensywnego myślenia gry w kotka i myszkę, Rainey odkrywa, że jest w nim więcej sprytu i zawziętej determinacji, niż kiedykolwiek mógł przypuszczać. Koniec końców zaczyna sobie również zdawać sprawę, że nie poddający się prostej klasyfikacji Shooter być może zna go lepiej niż on sam siebie.

Po raz pierwszy w swoim życiu legendarny Casanova (Heath Ledger) czuje, że spotkał swoją drugą połowę. Ponętna Francesca (Sienna Miller) czyni jedyną rzecz, której słynny kochanek nigdy by się nie spodziewał - odmawia mu. Stosując wszystkie znane sobie fortele i podstępy Casanova coraz bardziej zbliża się do celu, którym jest piękna Francesca. Gra staje się jednak bardziej niebezpieczna, niż mógł przypuszczać - gra, w której Casanova ryzykuje nie tylko swoje życie i reputację, ale także jedyną szansę na prawdziwą miłość.

W pewnym domu na Long Island syn zabija całą swoją rodzinę. Rok później rezydencja zostaje kupiona przez młode małżeństwo. Jednak zło czające się w domu nie zniknęło i już kilka dni po przeprowadzce zaczyna wpływać na ojca i zmieniać jego zachowania. Co gorsza, jest on bardzo podobny do mordercy poprzednich właścicieli. Dziwne jest też to, że co noc domownicy budzą się o 3.15, a w piwnicy domu znajdują się zamurowane pomieszczenia. Ale prawdziwy koszmar nadchodzi dopiero, gdy otwierają wejście do piekła.

W wakacyjny dzień Manni odpowiedzialny jest za dostarczenie 100 tysięcy marek, które przypadkowo zostawia w metrze. Zdesperowany dzwoni do swojej dziewczyny Loli i oznajmia, że za 20 minut będzie martwy. Dziewczyna nie wie co robić i kombinuje, skąd wziąć tak dużą sumę pieniędzy na teraz. Film pokazuje 3 wersje przebiegu wydarzeń, nowe pomysły, powodzenia i pech. Za każdym razem film zmusza do nagłego skupienia i... i Lola biegnie.

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.