Filmy obóz cygański, list

Akcja filmu rozgrywa się pod koniec XIX wieku w szlacheckiej rezydencji w Anglii. Lawrence (Benicio Del Toro) po wielu latach powraca ze Stanów Zjednoczonych do rodzinnego domu. Dowiaduje się o śmierci brata. Chce wyjaśnić okoliczności jego śmierci. Dowiaduje się także, że w okolicy grasuje groźna bestia. Pewnego wieczoru sam zostaje przez nią ugryziony i teraz przy każdej pełni księżyca zmienia się w wilkołaka...

Agent nieruchomości nieświadomie udaje się do zamku wampira Nosferatu, aby podpisać umowę o zakupie posiadłości.

Znawca starych instrumentów Charles Moritz (Samuel L. Jackson) podejrzewa, że wystawione na aukcji w Montrealu poobijane i poniszczone, ale piękne purpurowe skrzypce pochodzą z pracowni słynnego włoskiego lutnika Nicolo Bussottiego z XVII wieku. Miały być dziełem jego życia, poświęconym pierworodnemu synowi. Niestety jego żona i dziecko umierają podczas porodu. Okazuje się, że losy kolejnych właścicieli instrumentu również naznaczone są tragizmem. Przez trzy stulecia bezcenne skrzypce wędrują po świecie – z Włoch do Austrii, potem Anglii, Chin, w końcu trafia do Kanady. Kiedy Moritz potwierdza oficjalnie ich autentyzm, dom aukcyjny wypełnia się po brzegi. Jednak nikt nie domyśla się, jaką tajemnicę kryje purpurowy instrument.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.