Marie (Eline Kuppens) to utalentowana biegaczka, która właśnie zakwalifikowała się na Mistrzostwa Świata. Niestety, ciągłe treningi odbiły ślad na jej zdrowiu i lekarz zakazał jej na miesiąc przygotowań. Młoda dziewczyna nie może znaleźć sobie zajęcia, dlatego korzysta z okazji i wprowadza się do nowo poznanego mężczyzny, Bobby'ego (Matthias Schoenaerts). Spokój zakłóca jej wiadomość, że poprzednia właścicielka mieszkania jej nowego chłopaka zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Marie podejmuje śledztwo w tej sprawie.
Dwóch braci, Jerzego i Artura prawie nic nie łączy. Jerzy, o ustabilizowanej pozycji - i młodszy Artur, śpiewający w zespole młodzieżowym, spotykają się na pogrzebie ojca, z którym od dawna nie mieli kontaktu. Mieszkanie ojca to jeden ciasny pokój. Pełno w nim metalowych szaf, zabezpieczeń, głośny alarm sygnalizuje otwarcie drzwi. Synowie bezradnie grzebią w stertach klaserów - trzeba je sprzedać, może starczy na lodówkę dla Jerzego, bo Artur i tak przepuści każdą sumę.
Mąż Doroty znajduje się w ciężkim stanie w szpitalu. Kobieta jest w ciąży z innym mężczyzną. Postanawia, że urodzi dziecko tylko wtedy, jeśli mąż umrze. Wówczas będzie mogła też związać się z ojcem dziecka. W innym przypadku zamierza usunąć ciążę. Na ordynatorze szpitala, który opiekuje się chorym chce wymóc jednoznaczną diagnozę, która ułatwi jej podjęcie decyzji. Wymusza wręcz przysięgę, aby mieć pewność, że lekarz mówi prawdę. Czy ordynator nie zawaha się skłamać, aby uratować nienarodzone dziecko?
Ewa, niedawna kochanka Janusza, z niezwykłą przebiegłością zakłóca jemu i jego rodzinie wigilijny wieczór. Podstępnie wyciąga go z mieszkania i skazuje na całonocną wędrówkę po mieście. Ich związek rozpadł się, jak wydawało się Januszowi, za obopólną zgodą – Ewa przystała na to, że mężczyzna wróci do swojej rodziny. Okazało się, że jej zgoda była pozorna i wymuszona okolicznościami.
DEKALOG IV: "Czcij ojca swego i matkę swoją". Treść listu znalezionego po śmierci matki wyzwala uczucia na granicy kazirodztwa. Ojciec i córka w niejednoznacznym układzie uczuciowym.
[opis dystrybutora]
DEKALOG VI: "Nie cudzołóż". Naiwna i niewinna miłość nastolatka do dojrzałej kobiety. To także lekcja dorastania i poznawania świata własnych uczuć. Dla pogrążonej w emocjonalnej pustce kobiety to moment na weryfikację własnego życia.
DEKALOG V: "Nie zabijaj". Zagubiony młody człowiek, pozostawiony sam sobie w wielkim, obcym mieście, w wielkim obcym świecie. Okrutny obraz śmierci człowieka. Okrutny obraz karania śmiercią za śmierć.
Zofia jest profesorem etyki. Cieszy się ogromnym poważaniem wśród studentów, jej prace zostały przetłumaczone na wiele języków. Żyje skromnie, ma jedynie syna, który przebywa z dala od niej. Pewnego dnia na jej zajęcia zgłasza się tłumaczka jej prac z Nowego Jorku. Tematem zajęć jest "piekło etyczne". Okazuje się, że pierwsze ich spotkanie miało miejsce podczas II wojny światowej i związane jest z holocaustem.
DEKALOG VII: "Nie kradnij". Historiia matki i córki. Dla dobra własnego dziecka kobieta przyjmuje na siebie ciężar bycia matką dla własnej wnuczki. Z czasem w układzie pojawiają się głębokie rysy, a najbliższe sobie kobiety zaczynają się okrutnie ranić.
Roman – kardiochirurg przed czterdziestką bardzo kocha swoją żonę. Jednak jego małżeństwo jest zagrożone, ponieważ nie może sprostać obowiązkom męża. Życie intymne legło w gruzach, kiedy stał się impotentem bez szansy na wyleczenie. Hanka, jego żona, bez względu na wszystko nie ma zamiaru się z nim rozstawać, ponieważ go kocha. W nowej sytuacji Roman staje się obsesyjnie zazdrosny o żonę i zaczyna nawet ją śledzić. Kiedy przyłapuje ją na zdradzie, Hanka tłumaczy, że wdała się w romans z młodym mężczyzną wyłącznie dla seksu. Małżonkowie dochodzą do porozumienia, postanawiają nawet adoptować dziecko…