Filmy prl, lokator

Satyra na lata PRL-u. Serial opowiada o przygodach kilku rodzin pochodzących z różnych grup społecznych. Wszyscy bohaterowie wprowadzają się do nowo oddanego bloku na warszawskim osiedlu. Na nowych mieszkańców czeka wiele niespodzianek oraz przebiegły gospodarz Anioł.

Lata 70., państwo Piotrowscy otrzymują upragnione M-4. Szczęście nie trwa długo. W mieszkaniu pojawia się dziki lokator – duch, zjawa świecąca w ciemności, na dodatek zżerająca energię elektryczną. Sąsiedzi traktując to jako cud, organizują grupowe modły, a syn robi z tego intratny interes. Piotrowscy szukają wszędzie pomocy, ale na nic zdają się interwencje milicji, straży pożarnej, księdza i pracowników elektrowni. Wreszcie pewnego dnia zjawa niespodziewanie znika, ale zaraz pojawia się następny nieproszony gość…

W poczekalni dworca kolejowego w małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem, stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go „Trzy czwarte”. Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława – lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie; jest stale przy forsie, którą zdobywa, kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach.