Krótkie opowiastki (przyprawione szczyptą humoru) o słynnych obrazach zachodniej kultury, ich twórcach oraz okolicznościach powstania tych dzieł sztuki.
Motyw kobiety fatalnej przewijający się w zachodniej kulturze od mitu Salome poprzez męskich malarzy okresu symbolizmu aż po czasy współczesne. Wizerunek kobiety w sztuce malarskiej kształtowany głównie przez mężczyzn zmieniał się wraz z prawami, jakie płeć piękna uzyskiwała w społeczeństwie. Jak wygląda on dziś, gdy kobiety doszły do głosu i same mogą wyrazić się poprzez sztukę?
Monodram Doroty Landowskiej na motywach książki Angeliki Kuźniak „Stryjeńska. Diabli nadali”. Scenariusz spektaklu napisała Anna Duda. Zasadnicza oś akcji w spektaklu „Stryjeńska. Let's dance Zofia”, została oparta na dramatycznych losach Zofii Stryjeńskiej, najbardziej znanej – obok Tamary Łempickiej – polskiej plastyczki dwudziestolecia międzywojennego, przedstawicielki art deco. Dorota Landowska buduje portret artystki, zmagającej się z rzeczywistością, w której nie istniała możliwości rozwoju artystycznego i zawodowego dla kobiety. Landowska przenosi na scenę historia życia Stryjeńskiej, podejmując szereg aktualnych tematów – feminizm, przemijanie, łączenie życia prywatnego z niezależnością twórczą, nieszczęśliwą miłością, schizofrenią, stratą. Ale przede wszystkim buduje portret kobiety niezależnej, której pragnieniem jest żyć i tworzyć.