Filmy prl, lata 80.

Dolny Śląsk, jesień 1981 roku. Po serii prowokacji SB, konfrontacja opozycji z komunistami wydaje się nieunikniona. Tuż przed ogłoszeniem stanu wojennego, młodzi działacze Solidarności postanawiają zagrać va banque i organizują brawurową akcję wyprowadzenia z wrocławskiego banku 80 milionów związkowych pieniędzy, zanim konto zostanie zablokowane. Funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa podążają za nimi krok w krok. Rozpoczyna się pasjonująca rozgrywka, w którą zostają zaangażowani duchowni i… cinkciarze. Każda ze stron ma asy w rękawie.

Kierowca wiceministra gospodarki terenowej Zdzisio zaczyna kolejny zwykły dzień. Wożąc swojego pasażera, czasem spotyka innych kierowców i rozmawiając z nimi, czerpie informację o wysoko postawionych ministrach i urzędnikach. Jednak ten dzień będzie niezwykły, bo właśnie szykują się zmiany w rządzie i zwolnienia na wszystkich szczeblach.

Paweł, Antek i Kazik to trzej pracownicy tuczarni drobiu. Pewnego dnia otrzymują polecenie nielegalnego zabicia i rozwiezienia dużej liczby indyków ważnym warszawskim osobistościom. Jednak los – płatając im figle – sprawia, iż tracą oni ochotę do wykonania zadania i postanawiają urządzić sobie piknik nad Wisłą.

Akcja filmu toczy się na przełomie lat 1980 i 1981. Jego głównym bohaterem jest Zenon Gołyźniak (Andrzej Kopiczyński) - wybitny fachowiec i naczelny inżynier wielkiej magistrali budowlanej, której znaczenie i termin oddania jest sprawą wagi państwowej. W środowisku budowlańców znany jest też jako wielbiciel sportu, szczególnie boksu. Nazywają go nawet żartobliwie – „Zenek – bokser”. Pewnego dnia przyjeżdża do niego na budowę wielkiej trasy jego przyjaciel minister i oświadcza mu, że zostanie przeniesiony na inną budowę. Nie pomagają protesty, że chce swą pracę doprowadzić rzetelnie do końca. Nikt, nawet przyjaciel, nie liczy się z jego zdaniem, ma wykonać polecenie. które wydała wszechmocna "góra". Na jego miejsce trzeba dać kogoś innego.

Historia pierwszego udanego przeszczepu serca w Polsce, dokonana przez profesora Zbigniewa Religę.

Po śmierci żony Edward Środoń znajduje nową pracę i wyjeżdża z rodzinnej miejscowości. Po drodze zatrzymuje się w domu Dziabasów.

Lata 80. w Polsce – sam środek ponurego krajobrazu pomiędzy stanem wojennym a Okrągłym Stołem. W niedużym, zapomnianym mieście gdzieś na południowym zachodzie Polski, dochodzi do brutalnego podwójnego morderstwa: młodej prostytutki i miejscowego komunistycznego działacza. W tym samym czasie samobójstwo popełnia również para nastolatków. W miejscowej gazecie o morderstwie ma napisać Witold Wanycz (Andrzej Seweryn), doświadczony, nieco zgorzkniały dziennikarz. Jednocześnie w tej samej redakcji zatrudnia się młody redaktor: Piotr Zarzycki (Dawid Ogrodnik) – syn wysoko postawionego działacza partyjnego. Rozpoczyna na własny rachunek dziennikarskie śledztwo. Czym bardziej angażuje się w sprawę, tym głębiej grzęźnie w tytułowy rojst – bagno, z którego trudno się wydostać.

Brawurowe wyczyny Najmrodzkiego śledziła w latach 70. i 80. cała Polska. Najmro wraz ze swoją ferajną obrabia Pewexy, żeby żyć kolorowo w czasach, w których wszystko było szare i zakazane. Wolność i dobrą zabawę kocha ponad wszystko. Niespodziewanie na jego drodze stanie kobieta, która skradnie jego serce. Dla niej postanowi się zmienić. Tylko czy będzie potrafił?