Filmy samotność, restauracja, gitara

Dr Tess Coleman (Curtis) i jej nastoletnią córkę Anna (Lohan) łączy tylko jedno nie mogą się dogadać w żadnej, nawet najbłahszej sprawie; ani na temat ciuchów, ani włosów, ani facetów, ani marzeń Anny, by grać w zespole rockowym... dosłownie w niczym nie mogą znaleźć wspólnego języka! Po jednym ze szczególnie wybuchowych czwartków, maleńkie mistyczne zawirowanie całkowicie je zmienia. Budzą się w piątek, by przeżyć najbardziej zakręcony dzień Tess i Anna zamieniają się bowiem ciałami - Tess wygląda jak swoja córka, a Anna jak matka. Cierpiąc niezwykłe katusze, chodząc w butach jedna drugiej, zaczynają darzyć się szacunkiem i rozumieć wzajemne punkty widzenia... W sobotę Tess ma jednak ślub i obie panie muszą znaleźć jakiś sposób, by powrócić do swoich ciał. I to szybko!

Dwóch dojrzałych przyjaciół po trzydziestce z okładem, Miles (Paul Giamatti) i Jack (Thomas Haden Church), wyrusza w podróż po kalifornijskich winnicach. Delektując się najlepszymi winami, poznają jednocześnie smak samotności, niespełnionych marzeń i kaprysów losu.

Po dziewięciu latach drogi dwójki nieznajomych, którzy przypadkowo spotkali się w pociągu jadącym do Wiednia, krzyżują się ponownie - tym razem w Paryżu. Podczas trasy promocyjnej nowej książki Jesse (Ethan Hawke) dostrzega, że w paryskiej księgarni przypatruje mu się Celine (Julie Delpy). Ona mieszka teraz w Paryżu, on w Nowym Jorku. On odlatuje jeszcze tego samego wieczora, mają więc zaledwie kilka godzin, by sprawdzić, czy ich uczucie jest tak samo silne jak dziewięć lat wcześniej w Wiedniu.

Daphne Wilder (Diane Keaton) bezgranicznie kocha swoje córki. Największą troskę przejawia w stosunku do najmłodszej, czarującej Milly (Mandy Moore). Jej czar, uroda i niewinność działa na mężczyzn jak przysłowiowy lep na muchy. Mając w pamięci błędy, jakie sama popełniła w młodości, Daphne postanawia znaleźć dla Milly mężczyznę idealnego. W tym celu, bez wiedzy córki, umieszcza w internecie ogłoszenie matrymonialne. Ten sposób poszukiwania najlepszego kandydata na męża wprowadza w życie Milly wiele zamieszania, tym bardziej, że matka popełnia gafę za gafą i często swoim postępowaniem wprawia córkę w zakłopotanie. Wszystko jednak dla jej dobra i w imię prawdziwej miłości.

Japonia w niedalekiej przyszłości. Kraj jest gospodarczą ruiną, rząd coraz częściej musi korzystać z pomocy wojska, żeby łagodzić społeczne niezadowolenie. Młodzi ludzie przestają kultywować wielowiekowe tradycje, zaczynają coraz głośniej buntować się przeciwko utrzymywaniu starzejącego się społeczeństwa. Aby uciszyć wszelkie głosy sprzeciwu, rządzący wymyślili całkiem skuteczny "program naprawczy". Co roku jedna z klas maturalnych, wybierana ze wszystkich japońskich szkół, jest przewożona na niewielką wyspę, gdzie w ciągu 72 godzin mają walczyć ze sobą do momentu aż zostanie jedna, żywa osoba. Ktoś taki zostaje zwycięzcą rządowego programu o nazwie "Battle Royal"...

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Esther (Nathalie Baye) wzięła udział w swojej ostatniej kolekcji Haute Couture przed przejściem na emeryturę. Pewnego dnia 20-letnia Jade (Lyna Khoudri) kradnie jej torebkę w metrze. Mając wyrzuty sumienia, postanawia zwrócić jej własność. Uwiedziona wbrew sobie śmiałością młodej dziewczyny i przekonana, że ​​ma dar, Esther oferuje jej szansę dołączenia do warsztatów Maison Dior jako praktykantce. Ma możliwość przekazania Jade zawodu, który od zawsze był praktykowany ze względu na piękno gustu...

Świeżo wyświęcony ksiądz, 24 - letni ojciec Amaro zostaje wysłany do małego parafialnego kościółka w Los Reyes w Meksyku, by asystować ojcu Benito. Tuż po przybyciu do miasteczka ojciec Amaro poznaje 16 - letnią piękną Amelię, której religijna dewocja wkrótce niesamowicie oczaruje księdza. Amelia okaże wdać się w swoją matkę Sanjuanerę, która przez wiele lat utrzymywała romans z ojcem Benitem. Amaro wkrótce odkryje, że korupcja jest starą praktyką w kościele w Los Reyes. Ojciec Benito przez długi czas otrzymywał wsparcie finansowe na budowę nowego szpitala od narkotykowego bossa. Inny ksiądz z diecezji - Natalio jest podejrzany o spiskowanie z bojówką z gór. W międzyczasie pomiędzy ojcem Amaro a Amelią rozkwita uczucie, które przekształca się w pasjonujący seksualny związek. Z czasem, sprawy w małej społeczności stają się coraz bardziej skomplikowane, a ojciec Amaro wpada w opresję. Rozdarty pomiędzy boskością i cielesnością, prawością i niesprawiedliwością, ojciec Amaro jest zmuszony zebrać siły, by wybrać życie, które chce wieść.

Debiut pełnometrażowy Mike'a Leigha. Reżyser wprowadza nas w tylko z pozoru nudny i monotonny świat mieszkańców Londynu. Sylvia (Anne Raitt) to sekretarka spędzająca wieczory pijąc i opiekując się upośledzoną psychicznie siostrą, Hildą (Sarah Stephenson). Samotna z braku męskiego towarzystwa, rozpoczyna spotykać się z Peterem (Eric Allan), nauczycielem. Wtedy w jej życiu pojawia się Norman (Mike Bradwell). Norman to hippis-gitarzysta, wynajmujący garaż Sylvii i kopiujący tam magazyny. Jego muzykę uwielbia Hilda, dlatego jej opiekuńcza siostra zaprasza go na kawę i pogawędkę. Pewnego wieczora Peter i Sylvia wychodzą do chińskiej restauracji. Hildą opiekuje się współpracownica Sylvii, Pat (Joolia Cappleman). Niestety Sylvia wypija zbyt wiele. Sprawy nabierają takiego biegu, że obaj mężczyźni prawie jednocześnie opuszczają Sylvię i Hildę.