Filmy żołnierz, cud

Dwanaście ostatnich godzin z ziemskiego życia Jezusa.

W tym filmie tytuł brzmi niewinnie. W rzeczywistości to obraz porządnych, zdawałoby się, młodych małżeństw z niewielkiego miasteczka. Ich życie to na pozór sielanka - wspólne spotkania, place zabaw, pływanie z dziećmi. Idealne dzieci, idealni rodzice. Dzieci mają w przyszłości osiągać szczyty kariery, a znudzeni małomiasteczkowym życiem i nieustanną grą pozorów rodzice poszukują ucieczki i zapomnienia w ukradkowych romansach i internetowej pornografii.

Tytułowy Johnny to młody Amerykanin, który z powodu wpojonych mu przez nieżyjącego już ojca ideałów, zaciąga się do wojska, aby jak twierdzi, podczas I wojny światowej "walczyć o demokrację". Podczas inspekcji okopów Johnny zostaje wyznaczony do idiotycznej misji, w której zostaje bardzo ciężko ranny. Wybuch bomby pozbawia go rąk, nóg oraz twarzy, a w dalszej konsekwencji - również wzroku, słuchu i węchu. Lekarze cudem ratują młodego żołnierza, który po umieszczeniu w szpitalu określony jest mianem "warzywa". Diagnoza lekarzy nie jest do końca trafna. Wewnątrz zmasakrowanego organizmu nadal funkcjonuje mózg. Chłopakowi udaje się wymyślić sposób porozumiewania się z otoczeniem przy pomocy alfabetu Morse'a. W ten sposób Johnny nawiązuje kontakt z jedną z pielęgniarek...

Żydowski książę stara się odnaleźć swoją rodzinę i zemścić się na przyjacielu z dzieciństwa, który ją niesłusznie uwięził.

Zia popełnia samobójstwo, podcinając sobie żyły. Po śmierci trafia do świata pomiędzy piekłem a niebem. Świata, do którego wstęp mają tylko samobójcy. Zaczyna pracować w Pizzerii Kamikaze, zaprzyjaźnia się z ekscentrycznym Eugenem, ale ciągle nie może zapomnieć o swojej dziewczynie, Desiree. Wszystko zmienia się, kiedy Zia dowie się, że Desiree również popełniła samobójstwo. Postanawia ją odszukać i razem z Eugenem wyruszają w podróż przez świat samobójców.

Druga wojna światowa. Bezdzietne małżeństwo z czeskiego miasteczka ukrywa w swoim domu młodego Żyda. Aby uniknąć zdemaskowania, wprowadzają w życie pewien ryzykowny pomysł.

Rozegrany w dwóch planach czasowych, epicki spektakl oparty na romantycznej balladzie Adama Mickiewicza pod tym samym tytułem. Inspirowany ikonami, łączący technikę malarską z animacją 3D, film Kamila Polaka zabiera widzów w zrealizowaną z ogromnym rozmachem podróż do skrytego pod taflą jeziora, średniowiecznego miasta. Mistyczny wymiar przedstawionej w Świtezi odwiecznej walki dobra ze złem podkreśla muzyka Iriny Bogdanovich, nawiązująca do chóralnych śpiewów cerkiewnych.

Jest rok 1917. Świat pogrążony jest w mrokach pierwszej wojny światowej. Do małej portugalskiej wioski, Fatimy, podobnie jak do tysięcy miejscowości w całej Europie płyną dramatyczne wieści o tysiącach zabitych. Do domów wracają okaleczeni i pozbawieni nadziei weterani. W takich chwilach łatwo o zwątpienie i załamanie. Właśnie w takich okolicznościach troje dzieci z Fatimy doświadcza niezwykłego spotkania. Ich oczom ukazuje się Matka Boża, by przekazać im przepowiednie dla świata. Relacje dzieci z tego wydarzenia spotykają się z wielkim sceptycyzmem zarówno osób świeckich, jak i przedstawicieli Kościoła. Nikt nie traktuje poważnie dziecięcych opowieści. A jednak wieść o cudownych wydarzeniach w Fatimie roznosi się coraz dalej. Tysiące pielgrzymów przybywają do wioski, a cud fatimski zaczyna odmieniać ich losy, wywierając przemożny wpływ także na instytucję Kościoła i na cały świat.

Rok 1931. Młody hiszpański żołnierz Fernando dezerteruje z armii i chroni się na farmie Manolo, ojca czterech pięknych córek: Rocii, Violetya, Clari i Luz. Kiedy córki odwiedzają ojca ulęgają urokowi młodego Fernando. On sam oczarowany jest każdą z nich. Problemy zaczynają się wtedy, gdy musi podjąć decyzję, którą z nich obdarzyć swoim uczuciem.

Od rozbawienia po lęk. Antologia filmowa przedstawiająca dziewięć ludzkich emocji zgodnie z indyjską teorią estetyczną.