Filmy miłość, tabletka, krew

Eddie Morra to pisarz cierpiący na depresję. Pewnego dnia, w wyniku eksperymentu, po zażyciu narkotyku staje się geniuszem.

Nastolatka z pomocą przyjaciół walczy z wampirami, demonami i innymi piekielnymi stworzeniami.

Georges Laurent (Daniel Auteuil) jest prezenterem telewizyjnego programu, w którym dyskutuje o nowych książkach. Pewnego dnia otrzymuje kasetę, na której nagrano kilkugodzinną obserwację jego domu. Materiały na kolejnych taśmach stają się coraz bardziej intymne, towarzyszą im także niepokojące rysunki, przypominające Georgesowi sceny z dzieciństwa. Wszystko wskazuje na to, że nadawca zna go od dawna. Mężczyzna czuje, że nad jego bliskimi zawisło wielkie niebezpieczeństwo, ale ponieważ nikt bezpośrednio im nie groził, policja odmawia pomocy.

Główni bohaterowie Akiry to Tetsuo i Kaneda. Tetsuo jest członkiem gangu o nazwie Capsule. Od początku traktowano go jak prostaka i niedorajdę. Lekceważony przez swoich kolegów postanawia położyć temu kres i pokazać swoje umiejętności. Przez przypadek odkrywa w sobie niezwykłą siłę, która wkrótce staje się jego przekleństwem. Kaneda jest założycielem i przywódcą Capsule. Lubi Tetsuo, ale tego nie okazuje. Ignorując Tetsuo i zachowując się wobec niego dość chamsko, bardzo rani chłopaka. Jednak jako przywódca gangu zobowiązany jest dawać przykład i stara się jak najlepiej prowadzić swą grupę.

Zia po udanej próbie samobójstwa, przenosi się do pośmiertnego świata, który przypomina ten sprzed śmierci z jedną różnicą - jest tu o wiele gorzej. Zia nie może zapomnieć o swojej wielkiej miłości, przez którą się zabił. Próbuje odnaleźć się w tym odmiennym świecie, poznaje rosyjskiego muzyka Eugene'a, z którym spędza bardzo dużo czasu, aż do momentu, gdy dowiaduje się iż jego miłość również znalazła się w tym świecie. Wtedy obaj wyruszają w podróż by odnaleźć dziewczynę. Na swej drodze spotykają wiele ciekawych osób, między innymi autostopowiczkę Mikal oraz anioła o imieniu Kneller, który prowadzi ich przez tą dziwną krainę. Przepełniony niespodziankami, komicznymi zawirowaniami akcji oraz absurdalnym humorem TAMTEN ŚWIAT SAMOBÓJCÓW ukazuje jak cenne i zaskakujące potrafi być życie i miłość.

Terry (Josh Lucas) to mężczyzna w średnim wieku, który żyje dzięki przeszczepowi serca. Kiedy dowiaduje się, że dawca jego serca został brutalnie zamordowany, postanawia pomścić jego imię. Wyrusza w szaloną podróż, w której jego sama przeszłość zaczyna go doganiać...

Po trzydziestu latach bez spotkania, Marianne odwiedza swojego byłego męża, Johana. Trafia jednak w środek wojny jaką prowadzi jej były ukochany, jego syn Henrik i jego córka Karin. Henrik nienawidzi Johana, ale stara się od niego pożyczyć pieniądze. Karin ma iść do konserwatorium w Helsinkach, ale woli studiować w Hamburgu, wbrew woli ojca. Wszystkie stare rany zostaną otwarte i doprowadzą do smutnego finału.

28-letni Tom prowadzi życie, które można określić mianem przestępczego. Idzie tym samym w ślady ojca, który dorobił się na nieczystych transakcjach nieruchomościami. Pewnego dnia przypadkowe spotkanie skłania go do rozpoczęcia nauki gry na fortepianie (jego matka była pianistką). Tom przeczuwa, że być może to jego ostatnia okazja wzięcia życia we własne ręce.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".