Filmy śmierć, cywil

Rok 1993, Bośnia i Hercegowina podczas wojny wywołanej rozpadem Jugosławii. Oddział żołnierzy bośniackich udający się na pozycje traci orientację z powodu mgły, wychodząc prosto pod lufy serbskich karabinów i czołgów. Z oddziału ocalało dwóch ludzi: Čika i Cera, choć ten drugi początkowo uważany jest przez swojego towarzysza za martwego. Ranny Čika znajduje schronienie w opuszczonym okopie znajdującym się pomiędzy wrogimi pozycjami, do którego wkrótce zostaje wysłany serbski oddział zwiadowczy. Serbowie umieszczają ciało Cery na minie pułapce, sądząc, że mają do czynienia z martwym. Čika zabija jednego ze zwiadowców i rani drugiego, żółtodzioba o imieniu Nino, po czym okazuje się, że Cera żyje. Tymczasem na pozycjach obu zwaśnionych stron zapada decyzja o wezwaniu sił pokojowych UNPROFOR.

Film przedstawia autentyczne wydarzenia z powrotu żołnierzy z wojny w Afganistanie do domów w USA. Pyta i odpowiada na pytania jak żyć po takich przeżyciach. Ukazuje dramaty poszczególnych wojskowych i ich rodzin.

W lutym 2009 roku zespół dokumentalistów na czele z Janusem Metzem wylądował w Armadillo, bazie wojskowej NATO, położonej w prowincji Gilmend w Afganistanie, prosto w epicentrum działań bojowych przeciwko Talibom. W ciągu sześciu miesięcy ekipa filmowa obserwowała życie żołnierzy, wysłanych, by udzielać pomocy afgańskiemu ludowi. W filmie pokazano, jak zmienia się nastrój żołnierzy, ich stosunek do wydarzeń. Duży społeczny rezonans wywołała scena zagłady grupy Talibów.

Amerykańscy komandosi i somalijscy bojownicy wspominają szczegółowy przebieg bitwy w Mogadiszu w 1993 r. i pamiętne zestrzelenie helikopterów Black Hawk.