Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje tancerz, choreograf.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Yuson (Tyrone Brown) przeżywa szereg osobistych kryzysów, które mogą mu przeszkodzić i jego tanecznemu zespołowi zwyciężyć w mistrzostwach świata w Detroit. Tutaj ściągnęły ekipy hip-hopu z różnych stanów USA i całego świata w nadziei ziszczenia swoich marzeń i uzyskania światowej sławy.
Bohater dokumentu Tomera Heymanna, dyrektor artystyczny słynnego Batsheva Dance Company, jest jednym z najbardziej innowacyjnych i oryginalnych współczesnych choreografów, który zmienił myślenie o tej sztuce. Stworzył własny język tańca – GaGa. Ruch stał się dla niego sposobem rozumienia siebie, oswojenia zwierzęcia, które drzemie w każdym z nas. Przed kamerą choreograf pasjonująco opowiada o swoim dzieciństwie, miłościach, wizji świata.
Dyrektor teatrzyku rewiowego „Czerwony Młyn” dostaje komorniczy nakaz zajęcia majątku teatralnego. Zjawia się z pomocą tajemniczy nieznajomy, inżynier Fred Kampinos. Zostaje współwłaścicielem teatrzyku. Zaczyna od remontu piwnic, skąd chce przeprowadzić podkop do pobliskiego banku. Aby to ukryć, Fred przygotowuje wystawną premierę.
Film, będący debiutem reżyserskim Deina Perry'ego opowiada opartą na jego własnych przeżyciach historię kariery poczynając od pracy w fabryce w Australii aż do zdobycia międzynarodowej sławy jako tancerz, choreograf i reżyser.
Sean Okden (Adam Garcia) jest młodym człowiekiem rozczarowanym pracą w hucie. Ma jednak wspaniały dar, który otwiera mu drogę ucieczki od śmiertelnie nudnej i niesatysfakcjonującej pracy. Jako utalentowany tancerz dostaje szansę występowania w wielkim widowisku tanecznym w Sydney. Brat Seana - Mitch (Sam Worthington) jest także świetnym tancerzem. Marzy jednak o założeniu firmy przewozowej. Bliskie stosunki braci zostają poddane ciężkiej próbie, gdy obaj zakochują się w pięknej Lindzie (Sophie Lee), a Mitch na domiar złego popada w konflikt z prawem.
Gorący temperament Seana sprawia, że wkrótce traci pracę w Sydney i wraca do rodzinnego Newcastle. Tam wraz z kilkoma kumplami zakłada swój własny zespół stepujących tancerzy i opracowuje zapierający dech program. Nie zważając na kpiny mieszkańców miasta i pomimo złamanego przez Lindę serca, Sean walczy o swoje marzenia, krok za krokiem wspinając się na sam szczyt.
Robert Wilson – geniusz kreatywności – jeden z najbardziej kontrowersyjnych i niekonwencjonalnych artystów naszych czasów. Reżyser, aktor, choreograf, tancerz, dramaturg, architekt, rzeźbiarz, scenograf. Stworzył swój własny, niepowtarzalny język wizualny. Przez czterdzieści lat jego estetyka miała olbrzymi wpływ na międzynarodowy teatr i operę. Inscenizował najróżniejsze gatunki i style, od dramatów Eurypidesa po opery Straussa, współpracował m.in. z Philipem Glassem, Tomem Waitsem, Susan Sontag, Davidem Byrne'em, Allenem Ginsbergiem, Williamem S. Burroughsem. Katharina Otto-Bernstein przez pięć lat towarzyszyła Wilsonowi z kamerą. Udało się jej namówić go na zwierzenia dotyczące trudnego dzieciństwa. Interesowały ją także słynne produkcje. Powstał portret kontrowersyjnego twórcy i jego niekonwencjonalnych metod pracy.
Mistrz stepu, ikona lat 50-tych Aleksiej Iwanowicz Biegłow, który przeżył już okres swojej sławy, pracuje w zespole estradowym jako repetytor, w którym błyszczą już inne „gwiazdy”. Nieoczekiwanie wszystko się zmienia: do starego artysty powraca bowiem młodość. Staje się tak za sprawą spotkania z nieco dziwnym młodym człowiekiem, który poprosi Biegowa, aby ten nauczył go stepować…
Głównym tematem filmu są relacje między pokoleniami i samotność starzejącego się artysty. Osiągnął w życiu wszystko czego pragnął: sławę, uznanie i miłość, ale tylko raz w życiu czuł się naprawdę szczęśliwy i tylko jedną chwilę pragnie przeżywać w nieskończoność.. Zimowy wieczór w Gagrach… Sezon się skończył, widzów zaledwie garstka. Biegłow z córką tańczą na tle czarującego pejzażu. Głównym bohaterem nie kieruje pragnienie, żeby podobać się widzom, gdyż tym razem jego taniec wyrywa się z głębi duszy. To taniec dla… siebie. Tak oto artysta poczuł smak twórczości, która niespodziewanie objawiła nieznany dotąd smak wolności. Nagle dociera do niego, że tylko dla takich chwil warto żyć. Wszystko mija i wszystko się zmienia. Zostaje tylko to, co wieczne i uniwersalne zarazem. Reżyserowi myśl ta przyświeca do końca. Kiedy bohater grany przez Pankratowa - Cziornogo idzie do pustej sali po śmierci Biegłowa, raptem zaczyna tańczyć z nadludzkim zaangażowaniem…