Filmy strach, rachunek

Tomek- bramkarz pierwszoligowego klubu zwolniony z powodu kontuzji - to wdowiec wychowujący trzynastoletnią córkę Martę. Mając na uwadze jej dobro postanawia wyprowadzić się z podrzędnej dzielnicy Warszawy, w której przez kilka ostatnich lat był zmuszony wynajmować mieszkanie. Jego wybór pada na Konstancin - ekskluzywną, podwarszawską miejscowość, gdzie Marta miałaby szansę na dobrą szkołę, lepsze sąsiedztwo i bardziej odpowiednie towarzystwo. Żeby jednak jego marzenie mogło się spełnić Tomek w nowym miejscu musi znaleźć zarówno mieszkanie, jak i pracę. Tomek w trakcie swoich poszukiwań przypadkowo spotyka Barbarę (Elżbieta Słoboda), która - nie zawracając sobie zupełnie głowy takim drobiazgiem, jak płeć - przystojnego czterdziestokilkulatka uważa za odpowiednią osobę na stanowisko prowadzącego dom jej córki, Agaty.

Rosjanin Arkadij Balagan jest mistrzem świata w szachach. Jest człowiekiem równie aroganckim, co błyskotliwym. Był świadkiem zabójstwa swojej narzeczonej Rosemary Venturi przed hotelem Huxley, w którym w owym czasie mieszkał i uczestniczył w kilku rozgrywkach szachowych. Przewróciło to jego życie do góry nogami: stał się niezdolny (lub pozbawiony chęci), żeby opuścić bezpieczny komfort hotelu. Nie jest jednak w stanie zapłacić również piętrzących się rachunków hotelowych. Aby się z tym uporać zaczyna używać swoich analitycznych umiejętności, żeby - za opłatą - pomagać policji w rozwiązywaniu różnych spraw. Jednak jego nowo odkryta agorafobia oznacza, że musi werbować pomocników wśród ludzi go otaczających - są to głównie jego "groupie" i personel hotelowy (czyli także ci, którzy chcą go zmusić do zapłacenia wszystkich rachunków i opuszczenia hotelu). Pomimo nacisków Pippy Venturi, siostry zmarłej narzeczonej, jedyną sprawą w którą Arkadij nie chce się angażować jest śledztwo w sprawie zamordowania Rosemary. Arkadij i Pippa nie zgadzają się, czy ta niechęć jest wynikiem użalania się nad sobą Rosjanina, czy po prostu jest on egoistycznym dupkiem.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.