Filmy przykazanie, grzech

Pierwsza część cyklu odpowiada pierwszemu z dziesięciorga przykazań: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”. Bohater jest naukowcem, który wierzy wyłącznie w możliwości współczesnej nauki. Zbytnie zaufanie do komputera, który jest takim fałszywym bożkiem współczesności, prowadzi do rodzinnej tragedii.

Dwóch braci, Jerzego i Artura prawie nic nie łączy. Jerzy, o ustabilizowanej pozycji - i młodszy Artur, śpiewający w zespole młodzieżowym, spotykają się na pogrzebie ojca, z którym od dawna nie mieli kontaktu. Mieszkanie ojca to jeden ciasny pokój. Pełno w nim metalowych szaf, zabezpieczeń, głośny alarm sygnalizuje otwarcie drzwi. Synowie bezradnie grzebią w stertach klaserów - trzeba je sprzedać, może starczy na lodówkę dla Jerzego, bo Artur i tak przepuści każdą sumę.

DEKALOG II: "Nie będziesz brał imienia Pana Boga nadaremno". Śmierć zapoczątkuje nowe życie, uzdrowienie znaczy śmierć. Lekarz bez strachu i obaw bierze na siebie odpowiedzialność demiurga. Kobiecie nie starcza jednak tylko słowo, chce Boga za świadka...

Z czwartego przykazania wynika podstawowe dla całego chrześcijaństwa prawo moralne – zakaz kazirodztwa. W tym odcinku motyw kazirodztwa determinuje misterną grę emocji, uczuć i wzruszeń, toczącą się między dwojgiem bohaterów – ojcem i córką. W ręce dziewczyny wpada list, napisany przez jej matkę na łożu śmierci. Wynika z niego, że ojciec bohaterki nie jest jej rzeczywistym rodzicem. Czy jednak jest to prawda?

DEKALOG VI: "Nie cudzołóż". Naiwna i niewinna miłość nastolatka do dojrzałej kobiety. To także lekcja dorastania i poznawania świata własnych uczuć. Dla pogrążonej w emocjonalnej pustce kobiety to moment na weryfikację własnego życia.

DEKALOG V: "Nie zabijaj". Zagubiony młody człowiek, pozostawiony sam sobie w wielkim, obcym mieście, w wielkim obcym świecie. Okrutny obraz śmierci człowieka. Okrutny obraz karania śmiercią za śmierć.

Zofia – główna bohaterka filmu – nie pomogła młodej Żydówce, bo nie chciała skłamać. Jednak jej niezgoda na nieprawdę była w rzeczywistości… kłamstwem, fałszywym wybiegiem, mającym ukryć niemożliwy do ujawnienia zamiar ratowania wielu innych istnień kosztem jednego. Na tym wszakże nie koniec – niebezpieczeństwo, które miało zagrażać owej zbiorowości również okazało się fałszywe.

DEKALOG VII: "Nie kradnij". Historiia matki i córki. Dla dobra własnego dziecka kobieta przyjmuje na siebie ciężar bycia matką dla własnej wnuczki. Z czasem w układzie pojawiają się głębokie rysy, a najbliższe sobie kobiety zaczynają się okrutnie ranić.

Roman i Hanka to kochające się, dobrze sytuowane małżeństwo. Na przeszkodzie ich wspólnemu szczęściu staje choroba – impotencja męża. Roman wie, że nie ma prawa do zazdrości, a jednocześnie ze wzmożoną siłą odczuwa ją. Śledzi i szpieguje Hankę. Myśli, że odkrył romans Hanki, ale z jej strony w kontaktach z młodym studentem Politechniki nie ma żadnych uczuć.

Ewa, niedawna kochanka Janusza, z niezwykłą przebiegłością zakłóca jemu i jego rodzinie wigilijny wieczór. Podstępnie wyciąga go z mieszkania i skazuje na całonocną wędrówkę po mieście. Ich związek rozpadł się, jak wydawało się Januszowi, za obopólną zgodą – Ewa przystała na to, że mężczyzna wróci do swojej rodziny. Okazało się, że jej zgoda była pozorna i wymuszona okolicznościami.