Filmy londyn, krawat

W Londynie grasuje seryjny morderca kobiet. Jedną z jego ofiar pada była żona Richarda Blaney, który był widziany na miejscu zbrodni. Jednak czy to on jest zabójcą?

Porywająca historia miłosna, rozgrywająca się w dramatycznych i trudnych czasach. Piękna fotografka o arystokratycznym pochodzeniu Gilda i irlandzki nauczyciel Guy po raz pierwszy spotykają się na początku lat trzydziestych ubiegłego wieku w Anglii. Zostają kochankami. Gilda zaprasza ukochanego do Paryża, gdzie mieszka razem z hiszpańską modelką Mią. Beztroskie, lekkie i przyjemne życie we trójkę kończy się wraz z wybuchem wojny domowej w Hiszpanii. Mia i Guy postanawiają przyłączyć się do walki z faszystami generała Franco, Gilda zostaje, aby nadal błyszczeć na paryskich salonach. W sześć lat później, już po wybuchu II wojny światowej Guy jako oficer wywiadu brytyjskiego ponownie pojawia się w Paryżu. Ze zdumieniem odkrywa, że Gilda mieszka teraz ze swoim nowym kochankiem - nazistowskim oficerem...

Jaś Fasola to dorosły mężczyzna, który zachowuje się jak dziecko. Z jednej strony dobroduszny i wesoły, często jednak zaborczy, złośliwy, uparty... wręcz neurotyczny. Mówi niewiele, bełkocze coś pod nosem od czasu do czasu i zawsze musi postawić na swoim.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".