Animowany 1981

Konflikt międzypokoleniowy występował również w sowieckim Imperium. Pärn ukazuje napięte stosunki pomiędzy konformizmem i niezależnością, apelując do starszych, by nie łamali kręgosłupów moralnych młodym.

Snoopy wystawia magiczne show ale większość trików mu nie wychodzi. Udaje mu się tylko sprawić, że Charlie Brown staje się niewidzialny.

Cykl Polskich Kronik Non-Camerowych, których ostatecznie powstało 12, to ironiczna odpowiedź Juliana Antonisza na niedogodności czasów PRL-u. Filmy tworzone, jak sugeruje tytuł, bez użycia kamery i wzorem kronik o najnowszych wydarzeniach z kraju i ze świata, połączyły w wyjątkowej formie absurdalny humor z ciekawą estetyką płynnych kadrów i kolorów. Obrazy malowane bezpośrednio na taśmie zmieniają się w pulsującym rytmie; twarze, budynki, przedmioty nabierają witalności. W tym pastiszu trudno doszukać się nadrzędnej narracji, prezentuje raczej wycinki rzeczywistości i wydarzenia, które zostają zjednoczone w specyficznym prześmiewczym dystansie. W pierwszej kronice znalazły się odniesienia do takich zagadnień jak gospodarka polska w kleszczach kryla, wytrysk ropy w Karlinie, tajemnica U-25 rozszyfrowana, sensacyjno-secesyjny fotoplastikon zlikwidowany, sytuacja w kosmosie...

Bohaterem serii jest Pacyk - chłopiec z okładki bloku rysunkowego, który ożywa i staje się trójwymiarową lalką. Przy pomocy przyborów szkolnych wyczarowuje kolorowy świat.

Wraz ze wschodem słońca chłop zaczyna orkę. Problem w tym, że orze na oślep: przez pola, urzędy, pałace i plaże, aż do zachodu słońca. Dowcipne, ale gorzkie podsumowanie miejsca chłopa w propagandzie Polski Ludowej.

Film jest „przeróbką” pierwszego filmu w historii kina, a mianowicie Wyjścia robotników z fabryki braci Lumière. Reżyser Józef Piwkowski ukazuje tak jakby kulisy kręcenia tegoż dzieła poddając je różnorakim przetworzeniom.

Opowieść o wilkołakach, którzy okażą się tylko ludźmi zmienionymi w bestie. 'Lykantropia' oparta jest na groteskowym pomyśle: grupa zgłodniałych wilków czyha na łakomy kąsek - człowieka; nagle jeden z nich zrzucając wilczą skórę, demaskuje swe człowieczeństwo, co go gubi - zostaje bowiem zjedzony przez dawnych współtowarzyszy; z kolei demaskują się kolejne wilki, każdego z nich czeka podobny los.

Antologia 8 i ¾ makabrycznych i absurdalnych żartów. Dowcipne dusze zmarłych, ludobójcze zwierzęta, śmiertelne wyczyny sportowe i wizyty u lekarzy. Każde życie kończy się śmiercią, chociaż na rozmaite sposoby.

Jak powstaje film? Co jest niezbędne w przemyśle filmowym? Człowiek i technika w krótkiej historii filmowej.

Ciąg obrazów zmontowanych na zasadzie strumienia mikrozdarzeń: dwie szklanki na kontuarze pustego dworcowego baru, gazeta niesiona przez wiatr po peronie, przejeżdżający pociąg, wzlatujące w powietrze ptaki, dziecięcy wózek zjeżdżający ze schodów. Obrazy pozornie bez związku, celebrowane w zwolnionym rytmie układają się w katalog filmowych cytatów i odwołań bliskich prywatnym fascynacjom autora.