Animowany 1981

Bohaterem serii jest Pacyk - chłopiec z okładki bloku rysunkowego, który ożywa i staje się trójwymiarową lalką. Przy pomocy przyborów szkolnych wyczarowuje kolorowy świat.

Opowieść o wilkołakach, którzy okażą się tylko ludźmi zmienionymi w bestie. 'Lykantropia' oparta jest na groteskowym pomyśle: grupa zgłodniałych wilków czyha na łakomy kąsek - człowieka; nagle jeden z nich zrzucając wilczą skórę, demaskuje swe człowieczeństwo, co go gubi - zostaje bowiem zjedzony przez dawnych współtowarzyszy; z kolei demaskują się kolejne wilki, każdego z nich czeka podobny los.

Jak powstaje film? Co jest niezbędne w przemyśle filmowym? Człowiek i technika w krótkiej historii filmowej.

Cykl Polskich Kronik Non-Camerowych, których ostatecznie powstało 12, to ironiczna odpowiedź Juliana Antonisza na niedogodności czasów PRL-u. Filmy tworzone, jak sugeruje tytuł, bez użycia kamery i wzorem kronik o najnowszych wydarzeniach z kraju i ze świata, połączyły w wyjątkowej formie absurdalny humor z ciekawą estetyką płynnych kadrów i kolorów. Obrazy malowane bezpośrednio na taśmie zmieniają się w pulsującym rytmie; twarze, budynki, przedmioty nabierają witalności. W tym pastiszu trudno doszukać się nadrzędnej narracji, prezentuje raczej wycinki rzeczywistości i wydarzenia, które zostają zjednoczone w specyficznym prześmiewczym dystansie. W pierwszej kronice znalazły się odniesienia do takich zagadnień jak gospodarka polska w kleszczach kryla, wytrysk ropy w Karlinie, tajemnica U-25 rozszyfrowana, sensacyjno-secesyjny fotoplastikon zlikwidowany, sytuacja w kosmosie...

Antologia 8 i ¾ makabrycznych i absurdalnych żartów. Dowcipne dusze zmarłych, ludobójcze zwierzęta, śmiertelne wyczyny sportowe i wizyty u lekarzy. Każde życie kończy się śmiercią, chociaż na rozmaite sposoby.

Film jest „przeróbką” pierwszego filmu w historii kina, a mianowicie Wyjścia robotników z fabryki braci Lumière. Reżyser Józef Piwkowski ukazuje tak jakby kulisy kręcenia tegoż dzieła poddając je różnorakim przetworzeniom.

Ciąg obrazów zmontowanych na zasadzie strumienia mikrozdarzeń: dwie szklanki na kontuarze pustego dworcowego baru, gazeta niesiona przez wiatr po peronie, przejeżdżający pociąg, wzlatujące w powietrze ptaki, dziecięcy wózek zjeżdżający ze schodów. Obrazy pozornie bez związku, celebrowane w zwolnionym rytmie układają się w katalog filmowych cytatów i odwołań bliskich prywatnym fascynacjom autora.

Wielka kamienica przechodzi przez łąkę na której pasie się krowa. Pasący chłopiec przeciera oczy ze zdumienia. Kamienica idzie dalej i napotyka na jezioro, w którym się powoli zagłębia i znika w czeluści.

Krótkometrażowa animacja o tym, jakie potrzeby mają osoby niepełnosprawne i jak ważna jest ich integracja społeczna.