Biograficzny 1999

Rzecz dzieje się w Stanach Zjednoczonych. Komik Andy Kaufman (Jim Carrey) rozpoczyna opowieść o swoim życiu. W dzieciństwie marzył o występach w telewizji. Do połowy lat 70. gościł na scenach niewielkich klubów w Los Angeles zabawiając publiczność m.in. naśladowaniem Elvisa Presleya. Właśnie numer z Presleyem okazał się tym, w którym po raz pierwszy całkowicie zaakceptowała Andy'ego publiczność...

Naukowiec Jeffrey Wigand staje się obiektem ataków zarówno osobistych, jak i zawodowych, gdy decyduje się wystąpić w programie „60 minut”, demaskującym przemysł tytoniowy.

Opowieść o młodzieńczym życiu założycieli dwóch największych korporacji komputerowych: Apple'a (Steve Wozniaka i Steve'a Jobsa) i Microsoftu (Billa Gatesa, Paula Allena i Steve'a Ballmera). W filmie jest zawarta także próba porównania obu firm.

Film opowiada o sześciotygodniowej odysei Straighta, który postanawia pojednać się z chorym bratem. Nie rozmawiał z nim od ponad dziesięciu lat. Ponieważ już dawno odebrano mu prawo jazdy i w dodatku niedowidzi, postanawia wyruszyć w drogę jedynym dostępnym mu wehikułem - małym traktorem z przyczepą. Przemierza 300 mil lokalnymi drogami, pośród pól i łąk Iowy i Wisconsin. Jedzie niespiesznie, by tak rzec, delektując się drogą, niczym wędrujący Wilhelm Meister Goethego, nie tyle jednak ucząc siê życia, ile je sobie przypominając i porządkując najważniejsze wydarzenia. Jadąc wolno może podziwiać zmieniający się krajobraz i kontemplować zachody słońca, ma czas na rozmowy z napotkanymi ludźmi, a na noc zatrzymuje się tam, gdzie akurat zastał go zmrok - na skraju lasu lub pola. Jest wolny - żyje pełnią życia, na swój sposób i w swoim tempie. Tłem, ale tak naprawdę też głównym tematem filmu jest nie tylko krajobraz sielskiej prowincji amerykańskiej, filmowany z uczuciem przez Lyncha (lecz - nocne niebo. Niebo gwiaździste nade mną, prawo moralne we mnie - odpowiadał Kant na pytanie o najważniejsze dwie rzeczy, które napełniają duszę (...) czcią i podziwem. Dla prostego Straighta ta formuła oczywiście nie ma nic wspólnego z filozofią i Kantem, o którym Alvin pewnie nigdy nie słyszał, lecz jest jego wewnętrznym i naturalnym wręcz przekonaniem. Wszak właśnie w imię tego prawa przedsięwziął swoją podróż, by wyspowiadać się przypadkowym ludziom z grzechów całego życia i by w oczach swego brata odnaleźć miłość i cud przebaczenia. Bez słów, nawet bez uścisku dłoni, tak po prostu. O tym jest ta historia.

Oparta na faktach tragiczna historia czarnoskórego boksera Rubina "Huragana" Cartera, który od dzieciństwa był prześladowany przez miejscowego porucznika. Pewnego wieczora Carter zostaje aresztowany, a wkrótce, pomimo niewystarczających dowodów, niesłusznie skazany na dożywocie za zabójstwo trzech osób. Opinia publiczna jest bardzo poruszona losem Cartera i rozpoczyna się batalia o jego uwolnienie...

Ameryka końca lat 60-tych, czasy kontestacji, rewolucji seksualnej i burzliwych przemian obyczajowych. Jeśli miałeś szczęście - jechałeś na Woodstock, jeśli miałeś pecha - jechałeś do Wietnamu. A jeśli nie wiedziałeś, czego chcesz - lądowałeś w domu wariatów. Siedemnastoletnia Susanna Kaysen (Winona Ryder) wydawała się zagubiona w otaczającej ją rzeczywistości. Zaniepokojeni rodzice wysłali ją do doktora, który doradził jej pobyt w szpitalu psychiatrycznym. Susanna spędziła tam dwa lata przechodząc prawdziwą szkołą życia. W szpitalu poznała czarującą socjopatkę Lisę (nagrodzona Oscarem Angelina Jolie), która buntowała się przeciwko wszystkim i wszystkiemu. Dzięki niej Susanna odnalazła to, co w życiu najcenniejsze - samą siebie.

Jest XIX wiek. Piękna baronessa, porzuciwszy męża, przybywa do Paryża. Postanawia zostać pisarką, przyjmuje więc pseudonim - George Sand. Poznaje poetę, Alfreda de Musseta, z którym wkrótce połączy ją miłość.

Czarnoskóra Dorothy Dandridge wychodzi za mąż za tancerza Harolda. Mężczyzna niebawem ją opuszcza. Dziewczyna zostaje sama z upośledzoną córeczką Lynn. Wynajmuje opiekunkę i stara się zrobić karierę jako aktorka. Poznaje Earla Millsa, który zostaje jej menedżerem.

Zamarznięte, przykryte grubą warstwą śniegu jezioro w kanadyjskich lasach przemierza pieszo, na przywiązanych do butów płozach, dwoje ludzi. Na przedzie idzie mężczyzna, kilka metrów za nim kobieta. On ma wieloletnie doświadczenie w chodzeniu po niepewnym, miejscami być może kruchym lodzie; ona - żadnego. Mężczyzna upomina ją, by nie zatrzymywała się pod żadnym pozorem i szła szybko, ale ona nie nadąża, zostaje w tyle. Nagle czuje, że lód pęka pod jej płozami. Lodowata toń powoli, ale nieubłaganie wciąga swą ofiarę pod powierzchnię. Mężczyzna, słysząc wołanie o pomoc, odwraca się. Ryzykując własnym życiem, bieży tonącej na ratunek.

Wojaczek to przede wszystkim niezwykle pesymistyczny opis napięć psychicznych i emocjonalnych powstałych między wrażliwą jednostką a otoczeniem. W filmie nie ma klasycznej „fabuły biograficznej”, lecz jedynie ciąg czarno-białych sekwencji inspirowanych luźnymi faktami z życia Rafała Wojaczka, z których cześć przeszła do legendy literatury polskich zbuntowanych i niedostosowanych. Bohater filmowego eseju Majewskiego, grany przez młodego, śląskiego poetę, Krzysztofa Siwczyka, otoczony jest aurą irracjonalnego buntu, w którym dominuje ustawiczna nonszalancja wobec własnego życia. Rafał Wojaczek zafascynowany był legendą Hłaski. Nie liczył się z otoczeniem. Leczył się psychiatrycznie, walczył z alkoholizmem, jego ekscesy narażały go na ciągłe konflikty z prawem. Legenda biograficzna zaczęła narastać wśród młodzieży zaraz po jego samobójczej śmierci. Wiele scen Wojaczka kręconych było w rodzinnym Mikołowie. To z okna jego pokoju (obecnie siedziba literackiego Instytutu Mikołowskiego) statyczna kamera patrzy beznamiętnie na brzydki świat.