Dokumentalny 1978

Jeden z najdrastyczniejszych filmów w historii kinematografii. Cały film stanowi dokumentalny zapis wielu przerażających, okrutnych i krwawych scen, których narratorem jest Dr. Francis B. Gröss. Zobaczyć w nim można zarówno autopsję, wypadki jak i egzekucje.

Zapis ostatniego koncertu zespołu The Band. Razem z nimi, na scenie wystąpiły takie gwiazdy jak Neil Young, Bob Dylan, czy Eric Clapton. Urywki z koncertu przeplatają się z wywiadmi z muzykami, którzy opowiadają o swoim życiu i muzyce.

Wolfgang Büld dokumentuje rozkwit reggae w Anglii lat 70. Okazuje się, że jamajskiej muzyce nic nie służy tak dobrze jak atmosfera społecznego buntu.

Film dokumentalny, który jest wycieczką po świecie nocnych klubów, orgii, czarnych mszy, pokazów magii, spotkań nudystów i wszystkiego, co mieści się w szerokim pojęciu erotyki.

Ciné Regards oferował panoramę kina lat 80., połączoną z materiałami archiwalnymi .

Podróż w towarzystwie piosenkarki Amandy Lear po znanych klubach nocnych w największych miastach świata.

Dokument o trzydziestoletniej historii włoskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej.

Film dokumentalny poświęcony pradawnym kulturom afrykańskim, którym grozi wyginięcie w wyniku postępu cywilizacyjnego

Krótkometrażowy film dokumentalny o agresji i brutalności kibiców Juventusu Turyn.

Jest październik 1977 roku. W Zachodnich Niemczech porwano i zamordowano przewodniczącego krajowego związku pracodawców Hannsa Martina Schleyera, uprowadzono samolot „Landshut” Lufthansy, a terroryści z więzienia w Stammheim prawdopodobnie popełnili samobójstwo. Wydarzenia te, związane z działaniami Frakcji Czerwonej Armii, doprowadziły do jednego z najpoważniejszych kryzysów we współczesnej historii Niemiec, stając się kanwą historii opowiedzianych przez jedenastu reżyserów, między innymi Schlöndorffa i Fassbindera, w filmowym kolażu Niemcy jesienią, w którym twórcy pochylają się zarówno nad samymi zdarzeniami, jak i ich politycznymi i społecznymi konsekwencjami. Schlöndorff w pracy nad swoją nowelą współpracował z wybitnym niemieckim pisarzem, laureatem Nobla, Heinrichem Böllem, który napisał scenariusz. Satyryczny szkic z wykorzystaniem klasycznego dramatu Sofoklesa, Antygony, jest aluzją do problemu przemocy. Opowiada o radzie programowej niemieckiej telewizji publicznej, która nie chce dopuścić do emisji nowej adaptacji Antygony ze względu na jej zbyt aktualny charakter.