Dokumentalny 2004

Serial dokumentalny, który opowiada o codziennej, fascynującej, a zarazem trudnej pracy w prosektorium. Odcinki skupiają się na niezwykłych przypadkach i medycznych zagadkach. Wydarzenia te mają miejsce w biurze koronera hrabstwa Orange w Orlando na Florydzie.

Opowieść o towarzyskich i finansowych powiązaniach najbardziej wpływowych ludzi świata, o ich tajemnicach skrzętnie ukrywanych przed opinią publiczną. To film jednocześnie przerażający i zdumiewająco zabawny. Reżyser z błyskotliwą ironią ujawnia i zestawia ze sobą fakty tak szokujące, że zrobiono wiele, aby nie dopuścić do dystrybucji tego filmu. Nie udało się.

Serial pt. Kobiety, które zabijają zajmuje się przypadkami morderstw popełnionych przez kobiety, analizując przyczyny i motywy ich działania. Te szokujące, ale prawdziwe historie burzą nasze wyobrażenie o zbrodni i przestępcach. Bohaterami odcinków, których akcja toczy się w małych, niepozornych miasteczkach lub na przedmieściach, są zwykłe, przeciętne kobiety z typowymi problemami i marzeniami. Co popycha do zbrodni te na pozór najnormalniejsze w świecie kobiety?

33-letni Morgan Spurlock to „bezczelny” dokumentalista, porównywany do nagrodzonego Złotą Palmą w Cannes Michaela Moore’a, który w swoim debiutanckim filmie atakuje amerykańską świętość: hamburgera z frytkami. Film Super Size Me robi furorę w USA, Kanadzie i Australii. McDonalds stworzył specjalną kampanię reklamową w odpowiedzi na ten film.„ Super Size Me” to maksymalnie powiększony zestaw serwowany w restauracjach McDonald’s i to właśnie daniami z tej restauracji postanowił żywić się przez miesiąc reżyser Super Size Me. Pomysł nakręcenia filmu przyszedł Spurlockowi do głowy podczas Święta Dziękczynienia w 2002 roku. Zobaczył wtedy reportaż o dwóch młodych kobietach z Nowego Jorku, które wniosły do sądu pozew przeciwko McDonald’sowi, oskarżając restaurację o spowodowanie ich otyłości. Rzecznik korporacji tłumaczył, że ich jedzenie jest zdrowe i pożywne. „Skoro tak, pomyślałem, hamburgery nie powinny mi zaszkodzić nawet, gdybym je jadł codziennie” – mówi reżyser.

Film otwiera sekwencja trzech ujęć: lata 80. - tłum w kilometrowej kolejce przed sklepem; jesień 1989, Vaclavske Namesti - tłum, który podniósł głowę po latach niewoli; rok 2004 - tłum biegnący w stronę nowo otwartego hipermarketu Czeski Sen. W piękny, słoneczny ranek na podmiejskie łąki przyszło półtora tysiąca potencjalnych klientów, z torbami, plecakami, wózkami. Widzimy, jak brną przez trawę w stronę kolorowej fasady sklepu. Dochodzą - i stają oniemiali. Hipermarketu nie ma, jest tylko kolorowa plandeka rozpięta na stelażach.

Serial jest jednym z najdłużej emitowanych cykli poświęconych historii kinematografii w rosyjskiej telewizji.

Przejmujący dokument ukazujący życie bezdomnych dzieci we współczesnej Rosji. Zdane wyłącznie na siebie, wegetują na ulicach, dworcach i stacjach moskiewskiego metra. Brudne, bose i głodne, wykorzystywane seksualnie oraz prześladowane przez milicję, często uciekają w narkomanię. Ich życie jest ciągłą walką o przetrwanie. Obraz otrzymał nominację do Oscara.

Dokument o urodzonych w burdelach Sonagachi 10-latkach, dla których dzieciństwo skończyło się, gdy postawili pierwsze kroki. Od tej pory ich codzienność to zmywanie naczyń czy sprzątanie, a w niedalekiej przyszłości – praca, jaką znają i od wielu lat wykonują ich matki…Dla kilkorga dzieci wszystko nieoczekiwanie zmienia się, gdy w ich otoczeniu pojawia się młoda brytyjska fotograf; sztuka okazuje się być zbawieniem i przepustka do normalnego świata.

Klasyczny już film dokumentalny o kultowym zespole Metallica, wzbogacony o materiały przybliżające losy muzyków 10 lat później.

Ten dokument stanowi dogłębną analizę dźwięku, rytmu i czasu poprzez doświadczenia światowej sławy perkusistki Evelyn Glennie, która jest prawie głucha. Przedstawia jej wyjątkową zdolność do odczuwania wibracji oraz niezwykłą podróż w świat odbierania rzeczywistości poprzez dźwięk, nawet jeśli go nie słyszy.