Przedstawiamy listę 271 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Dramat z 1938 roku.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Lee Sheridan (Robert Taylor) to pewny siebie i nieco arogancki amerykański lekkoatleta, który otrzymuje stypendium na prestiżowym Uniwersytecie Oksfordzkim. Przybywając do Anglii, młody człowiek jest przekonany o swojej wyższości i nie zamierza dostosowywać się do wiekowych tradycji oraz sztywnych zasad panujących w brytyjskiej uczelni. Jego gwiazdorskie maniery oraz brak szacunku dla lokalnych zwyczajów szybko wywołują niechęć u innych studentów, zwłaszcza u Paula Beaumonta, który staje się jego głównym rywalem. Sytuacja komplikuje się, gdy Lee zaczyna interesować się siostrą Paula, Molly, a jednocześnie wdaje się w ryzykowny flirt z zamężną i znudzoną Elsą Craddock. Akcja koncentruje się na procesie asymilacji Amerykanina, który poprzez liczne porażki i upokorzenia uczy się pokory oraz wartości płynących z pracy zespołowej. Fabuła prowadzi przez malownicze dziedzińce Oksfordu, treningi wioślarskie na Tamizie oraz sale wykładowe, dokumentując zderzenie dwóch odmiennych kultur. Bohater zostaje niesłusznie oskarżony o skandal obyczajowy, co grozi mu wydaleniem z uniwersytetu i utratą szansy na start w prestiżowych regatach przeciwko Cambridge. Sheridan musi zdecydować, czy honor i lojalność wobec kolegów są ważniejsze niż jego osobista duma. Historia ukazuje przemianę narcystycznego sportowca w dojrzałego mężczyznę, który potrafi poświęcić własne ambicje dla dobra wspólnoty.
Maszynista kolejowy Lantier (Jean Gabin) prowadzi parowóz na trasie z Hawru do Paryża. Zakochuje się w Séverine (Simone Simon), żonie zawiadowcy stacji Roubauda (Fernand Ledoux), która chce się pozbyć męża. Lantier, stopniowo przez nią nakłaniany do popełnienia morderstwa, zabija w afekcie ukochaną. Oszalały z bólu, żalu i rozpaczy, z niezdolnością do kontrolowania samego siebie, następnego dnia wyskakuje w akcie desperacji z pędzącego pociągu.
Zła na swojego narzeczonego Presa, Julie Marsten zamierza zawstydzić go na balu Olympus - głównym wydarzeniu towarzyskim w Nowym Orleanie, na którym ich zaręczyny mają zostać ogłoszone; zgodnie z przyjętym zwyczajem niezamężne kobiety ubierają się na biało; Julie postanawia założyć czerwoną suknię. Niespodzianka doprowadza do zerwania zaręczyn. Trzy lata później Pres odwiedza Julie na jej plantacji ze swoją żoną Amy. W trakcie epidemii żółtej febry, Pres choruje, a Julie postanawia się nim zaopiekować.
Jean jest dezerterem z armii kolonialnej i potajemnie przybywa do Hawru. Tam zachodzi do podrzędnej knajpy, w której poznaje Nelly. Kobieta ukrywa się przed swoim opiekunem Zabelem, który zabił jej narzeczonego. Unika również bossa miejscowych gangsterów, Luciena, który chce ją posiąść. Jean i Nelly zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia, co niebawem doprowadzi do tragedii.
Dalsze losy prof. Wilczura, który po odzyskaniu pamięci powraca do swojej dawnej pracy. Nie wszyscy są jednak z tego zadowoleni – Dobraniecki, były zastępca profesora, doprowadza go do takiego stanu, że tylko wyjazd wydaje się rozsądnym wyjściem. Wilczur wraca na prowincję, ale i tam nie zaznaje spokoju. Odnajdują go kłopoty jego córki z natarczywym adoratorem.
Policja w Nowym Jorku jest bezsilna wobec fali morderstw i korupcji. Obywatelski komitet, na którego czele stoi William Valcross, postanawia wynająć Simona Templara (Louis Hayward) – znanego jako „Święty” – by oczyścił miasto z sześciu kluczowych przestępców, których prawo nie może dosięgnąć.
Templar przybywa do Nowego Jorku i w przeciwieństwie do policji, nie waha się używać metod pozaprawnych. Zamiast aresztowań, stosuje on ostateczne rozwiązania, eliminując kolejnych gangsterów z listy. W trakcie swojej misji Templar odkrywa, że za wszystkimi działaniami przestępczymi stoi tajemniczy lider znany jako „Wielki Gość”. Tożsamość tego arcyprzestępcy pozostaje zagadką niemal do samego końca filmu.