Dramat 1944

Peter jest hazardzistą, a jego małżeństwo przechodzi kryzys. W jego życiu pojawia się kelnerka o imieniu Sally.

Stary antykwariusz Frédéric Grimaud (André Lefaur), nad brzegiem Sekwany, na "Quai Aux Fleurs", ma cztery cudowne córki, wokół których krąży kilku młodych mężczyzn. Niestety Rosine (Odette Joyeux) jest zakochana w narzeczonym swojej siostry. Dobry lekarz Bernard (Bernard Blier) przychodzi jej na ratunek. Zaczyna się historia złożona z małych romansów, czasem na pograniczu tragedii. Można podsumować całą fabułę filmu: młoda dziewczyna dowiaduje się, jak bolesne jest dorastanie.

Po piętnastu latach amnezji, były żołnierz pierwszej wojny światowej, wraca do rodziny, której nie rozpoznaje.

Albert Maulette (Albert Préjean), właściciel dobrze prosperującego kabaretu "La Vie de Plaisir", zakochał się po swoim pierwszym spotkaniu w Hélène de Lormel (Claude Génia), której rodzice arystokraci znajdują się na krawędzi ruiny. Monsieur de Lormel (Aimé Clariond) domaga się przede wszystkim, aby jego przyszły zięć sprzedał swój klub nocny, zanim wyrazi zgodę na ożenek. Ale po ślubie życie Alberta to nie przyjemności. Harmonia zostaje szybko zakłócona, w związku z hipokrytycznymi konwencjami całej rodziny Helen. Ona, która nadal jest adorowana przez hrabiego de Boieldieu (Maurice Escande), prosi o rozwód. Dopiero po pewnym czasie zrozumie dobroć i wspaniałomyślność męża.

Czteromasztowa Padwa przybija do portu w Hamburgu. Z jej pokładu schodzą Jens, Fiete i Karl i wyruszają odwiedzić swego przyjaciela, z którym wcześniej wspólnie żeglowali. Hannes został piosenkarzem w słynnym na cały Hamburg nocnym klubie – Hippodromie. Spotkanie sprawia im dużą przyjemność, lecz zostaje przerwane przez niespodziewany telefon o śmierci brata Hannes’a. Piosenkarz powodowany poczuciem obowiązku postanawia zaopiekować się byłą dziewczyną brata. Robi to na tyle skutecznie, że Gisa jest coraz bardziej nim zauroczona, ale on traktuje ją wciąż jedynie jak podopieczną. Dopiero, gdy dziewczyna umawia się z kimś innym, dociera do niego, że jednak jest dla niego najważniejsza.

Issoudun, 1825 rok. Agata Rouget (Marthe Marsans), córka ubogiego lekarza wychowuje dwóch synów: Philippe'a (Fernand Gravey) i Josepha (Raymond Galle). Philippe jest zapalczywym lekkoduchem i nieuczciwym egoistą, a drugi młodszy, skromny i szczerze oddany matce. Lecz matka ślepo faworyzuje starszego, zachwycona jego karierą w armii napoleońskiej. Po poniesieniu strat finansowych związanych z wydatkami Philippe'a, Agata dowiaduje się, że jej brat, dziedzic większości rodzinnego majątku, ma zamiar wydziedziczyć siostrę i jej synów na rzecz kochanki, Flory Frazier (Suzy Prim) oraz miejscowego działacza politycznego Gileta (Jacques Erwin), byłego żołnierza napoleońskiego. Philippe udaje się do wuja, by wywalczyć dla siebie schedę. W pojedynku zabija Gileta, a następnie uwodzi Florę i żeni się z nią, by przejąć fortunę. Odmawia matce i bratu wsparcia finansowego, co doprowadza w końcu starą Agatę do śmierci. Florę podstępnie truje. Ucieka do Algierii, gdzie ginie w bitwie. Majątek przejmuje Joseph, teraz już uznany malarz.

Wzloty i upadki diwy operowej Marii Malibran (1808-1836).

Kiedy młody artysta Jacques Martin (Jean-Louis Barrault) wraca z wojny, jest ślepy. Dobra dziewczyna Geneviève (Michèle Alfa) działa zgodnie ze standardami moralnymi rządu Vichy, podczas gdy dawna dziewczyna młodego człowieka, Simone (Gaby André), która nie ma poczucia dobra i zła, jest utrzymywana przez panów, każdy może być jej ojcem. Więc Genevieve poświęca swoje życie, swoją karierę, swojego byłego chłopaka Boba (Henri Vidal), dla niewidomego rzeźbiarza.